tag:blogger.com,1999:blog-59201649067597286712012-02-16T06:57:26.882-08:00கோ.புண்ணியவான்ஒவ்வொருமுறையும் நூல்கள் திறக்கப்படும்போது- நன்றிக் கடனாக நூல்கள் உங்களை அகலத் திறந்துவிடுகிறது (ko.punniavan@gmail.com)ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.comBlogger1561100tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-30473356463728341642012-02-13T06:28:00.000-08:002012-02-15T07:20:02.388-08:00இரண்டாவது ஆன்மா<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br />நான் முன்பிருந்த<br />வீட்டுக்குப் போனபோதுதான்<br />எனக்கு இரண்டு ஆன்மாக்கள்<br />இருப்பதாக உணர்ந்தேன்<br /><br />வீட்டின் தூண் ஒன்றைக்<br />கெட்டியாகப் பிடித்தவாறு<br />இருந்தது அது<br /><br />வீட்டைக் காலி செய்துவிட்டு<br />விலகியபோது<br />அது அங்கேயே<br />தங்கிவிட்டிருக்கக்கூடும்<br /><br />கடைசியாக <br />ஒருமுறை திரும்பிப் பார்க்கவைத்ததும்<br />அதுவாக ஏன் இருக்கமுடியாது<br /><br />வீட்டை விட்டுப் பிரியும்<br />தருணத்தில்<br />ஒரே பிஸ்கட்டை நாயொன்று <br />கவ்வ்¢ச்சென்ற பசித்த குழந்தையின் சோகம்<br />கனத்திருந்தது<br /><br />என் குரல்களின்<br />அசரீரியை <br />சேகரித்து வைத்து <br />ஒலித்துக்காட்டியது<br /><br />என் பாதத்தடங்கள்<br />படியாத <br />இடமொன்றுண்டா<br />என்று கேலி செய்தது<br /><br />என் படுக்கையறையிலிருந்து<br />வரும் குரட்டையொலி<br />சன்னமாகக் கசிந்தது<br /><br />கொய்யா மரத்தை அன்னாந்தவாறு<br />வீட்டை<br />மீண்டும் வாங்கிவிடலாமே<br />என்று என் மகன் கேட்டான்<br /> இரண்டாவது <br />ஆன்மாவிடம்<br />எப்படி விலை பேசுவது?<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-3047335646372834164?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-50393241236793972922012-02-09T00:32:00.000-08:002012-02-09T00:32:10.295-08:00ஆயாக்கொட்டா(சிறுகதை)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <span style="color: red;"> (மலேசியத் தோட்டப்புற சூழல் சிறுகதை) </span><br /> ஆயக்கொட்டாயில நஞ்சானும் குஞ்சானுமா கெடக்கிற புள்ளங்கில கருக்கல்லியே வுட்டுட்டு போற தோட்டத்துச் சனங்க வேல வுட்டு வந்த , கடசி ஆளு புள்ளய தூக்கும்போது லயத்துக் காட்ல ‘மினுக்கிட்டான் பூச்சி கணக்கா, மினுக் மினுக்குன்னு மண்ணெண்ண வெளக்கு அமிஞ்சிரட்டுமா அமிஞ்சிரட்டுமான்னு கேக்குற மாறி எரியும். கித்தா மரம் வெட்டப் போறதுங்க மணி ஒன்னரைக்கெல்லாம் வந்திடுங்க -ஒத்த வெட்டுன்னா. வெயில் காயுறு நாள்ளயும் வெல்லென வந்துடுங்க. பாதி நேரத்துல மல பிடிச்சிருசின்னா சுருக்கா வந்திடுங்க. கித்தா மரம் வெட்றதிலியும் சிலது இருக்குங்க , சந்தடி இல்லாம் வேல முடிஞ்சி வூட்டுக்குப் போயி , சமச்சி, தொவச்சி , ஏறக்கட்டி வச்சிட்டு , குளிச்சி முழுவி மூஞ்சில திப்பி திப்பியா பகுடர பூசிக்கிட்டுத்தான் புள்ளய தூக்க வருங்க. அன்னிக்கி டபுல் வெட்டுன்னாதான் ஆயா பொலப்பு நாறிப்போயிடும். டபுல் வெட்டு முடிஞ்சி ஸ்டோர்ல பால் ஊத்திட்டு வந்து புள்ளய தூக்கறப்ப மேக்க சூரியன் பழுத்த கொய்யாப் பலமாட்டும் செவந்து எறங்கும். கித்தா பால் நாத்தத்தோட புள்ளைங்கள தூக்கும்போது ஆயாக்கொட்டா நாத்தம் தேவலாம். மொத நாளு மழபெஞ்சி, மறு நா வேலக்கி போற சனங்க மேல, ரெண்டு பங்கு கூட வீச்சம் வரும், மல தண்ணியில நேழ நொழன்னு ஊறுன மங்குப்பாலு லயத்து குலி ஜாமாங்கொட்டா நாத்தம் தோத்துறும். அதுங்க வர வரைக்கும் பொதயல காக்குற பூதமாட்டம், புள்ளைங்கள காத்திட்டு கெடக்கணும். வெளிக்காட்டுக்கு வேலக்குப் போற சனங்க தோள்ள மமுட்டியும் , தாசாகத்தியும் கையில கேட்பானையுமா , வந்து சேரதுக்கு மணி மூனோ நாளோ. வேல என்னமோ ரெண்டுக்கு முடிஞ்சிடும். வேலக் காட்லேர்ந்து தார் சடக்குல ஏறி, வேகாத வெயில்ல வெறுங்கால்ல நடந்து வந்து சேர்ரப்ப அதுங்க காணாங்குரிவி மாறி கருத்து, வேத்து விறுவிறுத்து , உருக்கொலஞ்சி வந்து புள்ளங்கில தூக்கும்போது, இந்த வக்கத்த பொழப்ப பொழக்கவா ஊரை நாட்ட வுட்டுட்டு வந்திச்சிங்கன்னு இருக்கும். வெந்து சாகறதுக்குன்னே பொறப்பெடுத்ததுங்க! வேலக்காட்ல அட்டையும் ,கொசுவும், ராக்காச்சியும் குடிச்சு மிஞ்சுற ரத்தத கங்காணிங்களூம் கெராணிங்களும் பங்கு போட்டுக்குவாங்க. இதுங்க மரம் வெட்ட லாயக்கில்லேன்னுதான் வெளிக்காட்டு வேலக்கி அனுபிடுவாங்க கெராணிங்க. இதுங்கல வெளிக்காட்டு வேலக்கி அனுப்புற வேலயெல்லாம் கங்காணிங்க பிராது கொடுக்கிறதுனால வர்ர வென! ஒன்னுக்கு ரெண்டா சொல்லி கங்காணி வேலய கரெக்டா செஞ்சிட்ட மாறி போட்டுக்கொடுத்தே பொழப்ப நடத்துற ஜாதிங்க! செலதுங்க வெட்டுல காயம் போட்டுடுங்கிறது உம்மதான். ஆனா செலதுங்க கங்காணி இழுப்புக்கோ , கிராணிங்க ஏக்கத்த தீக்கற இழுக்கிற இழுப்புக்கு எணங்கலேன்னா, பால் மர சீவுற வேலையிலேர்ந்து தூக்கிட்டு, வெளிக்காட்டுக்கு அனுப்பிடுவானுங்க. காயமெல்லாம் வெறும் காரணந்தான்.மானங்கெட்ட பொழப்பு பொழக்கிறதவிட பாரக்குவாட் குடிச்சு செத்துடலாம்னு மம்மட்டி வேலக்கே போற பொம்பலைங்களும் உண்டு. வீணா பெரச்ன எதுக்குன்னு செவனேன்னு வெளிக்காட்டு வேலக்கி மம்மட்டிய தூக்கிட்டு போயிடுங்க. சிலதுங்க மசிஞ்சி போறதும் உண்டு.<br />அதுனால் அதுங்களுக்கு நல்ல பால் வடியுற வெட்டா கெடச்சிறதும் உண்டுதான். பொழக்க தெரிஞ்சதுங்கணு எஸ்டேட்டுல ‘நல்ல பேர்’ உண்டு அதுங்களுக்கு! இப்படியெல்லாம் ஒரு பொழப்பு பொழைங்கன்னு யாரடிச்சா? <br /> ஆயா, ஆயான்னே பேரு அமஞ்சிபோச்சி ஆராயிக்கு. ஊர்ல அவ உம்மப்பேரு ரொம்பப் பேருக்குத் தெரியாது. சம்பளம் பிலாஞ்சா வாங்கிறப்ப மட்டும் <br />செக் ரோல்லேர்ந்து, ஆராயின்னு கூப்பிடுவாங்க. தோட்டத்து சனங்களுக்கெல்லாம் அவ ஆயாதான். பாஸ்போட்ட யாரு பாக்குறா? அதுல அவ பேர என்னமோ செரியா எலுதிட்டான். ஆராயி அனாக் பெரெம்ப்புவான் மூக்கன்னு.<br /> காத்தல்லேர்ந்து பொலுது சாய்ற வரைக்கும் அவளுக்கு பேத்தி ஞாவகம் வராது. ஒய்வொழிச்ச இல்லாத வேல ஆயக்கொட்டாயில. வூட்டுக்குப்போயி ரவ சோற பொங்கி துன்னுட்டு அக்கடான்னு படுக்கப்போறப்பத்தான் பேத்தி பத்தி நெனச்சு நெக்குறுகிப் போவா! மவனுக்குப் பேத்தி பொறந்துருக்கான்னு அவன ஆஸ்பித்திரியில பாத்தவங்க தகவல் சொன்னதும் மனசு கெடந்து பாடா படுத்திடுச்சு. மவனே தகவல் சொல்லுவான்னு எதிர்பாத்து ஏமாந்துபோனா பாவம். மானத்த வுட்டு ஓடிப்போய் ஒரு எட்டு பாத்துட்டு வந்தாள். அப்படியே ஆயாவ உரிச்சு பொறந்திருந்துச்சு கொழந்த. மவன் ‘வாம்மா’ன்னு ஒரு வார்த்த சொன்னதோட சரி. எங்கெடா அம்மா இத சாக்கா வச்சி நெரந்தரமா அவன் வூட்ல தங்கிடு வாளோன்னு பயந்துட்டான் போல! மவராசி ஒரு வார்த்த பேசுல. ஒரு கண்ணசைவு கூட இல்ல. மருவாதி கொறவா இருந்துச்சு. வந்த வேகத்துலியே பொறப்பட்டுப்பட்டுட்டா ஆயா. தோ...தோன்னு ஒரு வருஷம் ஆவப்போது. மவனத்தான் புண்ணியவதி கண்ணுல காட்டுல , பேரப்புள்ளையாவது ஒருகா கொண்ணாந்து காட்டிட்டு போவாளா? புண்ணியமாபோவுமே ! <br /> ஒத்த மவனத்தவர, ஆயாவுக்கு வேற ஒறவு மொற கிடையாது. மவன் மெனெஙா உஸ்கோல்ல படிக்கும்போதே அவன் அப்பன் ஆஸ்துமா சீக்குல, கொற ஆயுள்ள போய் சேந்துட்டான் . மவன கட்டிக்குடுத்ததோட மந்திரிச்சிட்ட மாரி ,மவராசி முந்தாணிய பிடிச்சவந்தான். அதுக்கப்புறம் அந்தச் சீம சிறுக்கியே சதம்னு ஆயிட்டான். இங்க ஒத்த மரமா கெடந்து சாகனும்னு தலையில எழுதி வச்சிருக்குப் போல! <br /> பேத்திய பாக்க போவனும் போவனும்னு , மனசு கெடந்து தவிக்குமே தவிர போவ முடியல. ஞாயத்துக்கெலமையான கூட மல திட்டிக்கு கெந்தி கொடுத்து சனங்கள வேலக்கி அனுப்பிடுறான். அதனால் அன்னிக்கும் ஆயக்கொட்டாய்க்கு வேலக்கிப் போயிடனும். <br /> மவன் படிச்சி , டௌன்ல நல்ல வேலயில இருக்கான். இன்ச்பெட்டரோ, கின்ச்பெட்றோ வேல செய்யிறான். போலிஸ் இன்ச்பெட்று இல்ல! கொசு வராம ,சீக்கு வராம, ஊர சுத்தமா இருக்கான்னு மேம்பார்வ பாக்குற வேல. என்னிக்கி அவன் காதல் பண்ணி கலியாணம் பண்ணிக்கிட்டானோ, அன்னிக்கே அம்மான்னு ஒரு சீவன் இருக்கிறது அவனுக்கு அருதியா மறந்து போச்சு. மவராசி, எம்புள்ளயவே கண்ணுல காட்டாம இருக்கிறவ பேத்திய காட்டுவாளா? அவ மாறி ஆயா என்னா டஸ் புஸ¤ன்னு இங்கிலிபிஸ் பேசறவாளா? லவுக்கய பிட்டா தச்சி , கொசுவத்த கணக்கா மடிச்சு கட்டிக்கிட்டு , முஞ்சில பகுடர பூசி பொட்டு வச்சி , நல்ல தெரியுற பார்வைக்கு நல்லா தெரியாத கண்ணாடி போட்டு, கால்ல மினுக்கிற செருப்ப மாட்டிக்கிட்டு கையில பேக்கு வச்சிக்கிட்டு , அந்திசா இருந்தா மருவாதி இருக்கும். ஆயா அப்டி இல்லியே . லவுக்க கையி கழுத காதாட்டம் லொங்கு லொங்குனு தொங்கும். கொசுவம்னுல்லா இல்ல அதுபாட்டுக்கு இஷ்டத்துக்கு சுருங்கி கணுக்காலுக்கு மேல நிக்கும், காலேதான் செருப்பு , பகுடர இந்த ஜன்மத்துல பூசுனது இல்ல! இடுப்புல சொருவுன வெத்தல பையுமா , பங்கரயா இருந்த வூட்ல சேப்பாளா, புண்ணியவதி ? அப்பிடியே மினுக்கிக்கிட்டு போனாமட்டும் சேத்துடுவாளாக்கும்? மாமியாக்காரிய எத்தன மருமவதான் சேத்துக்கிட்டா?<br /> பேத்தி நெனப்பும் , மவன பாக்கனும்ங்கிற நெனப்பும் மனசுக்குள்ளாற கெடந்து அல்லாடுது . குறுக்கால மருமவ நெனப்பு , சிம்ம சொப்பனமா வந்துடுது!<br />இருந்தாலும் பேத்தியையும் புள்ளயையும் பாக்கனும்ங்கிற நெனப்பு என்னமோ ராத்திரி பெய்யுற மலைக்கி பொறவு மொளைக்கிற கித்தா காட்டு காளான் மாரி பூத்துக்கிட்டே கெடக்கு.<br /> ஒரு எட்டு போயி பாத்திட்டு வந்திடணும். அவ கெடக்குறா. என்னா, போனா வெறசா திரும்ப முடியாது. மறு நா தான் பஸ் ஏறணும். கெராணி அய்யாக்கிட்ட ரெண்டு நா திட்டி கேக்கணும்.<br /> மணி பத்தாயிடுச்சு. இப்பியே கச்சேரி வைக்க ஆரம்பிச்சிடுச்ச்¢ங்க! நொய் நொய்ன்னு. ஒன்னு வுட்டு ஒன்னு பசியில கத்த ஆரம்பிச்சிடும். <br /> சாமாக்காருக்கு அப்புறம் ஆயாதான் கருகல்லியே எழுஞ்சி ஆயக்கொட்டாய்ல இருப்பா. பெரட்டுக்கு போறதுக்கு முன்னயே அப்பனோ அம்மாவோ அக்காவோ அண்ணனோ , புள்ளைங்கள ஆயக்கொட்டாயில கொண்ணாந்து உட்டுடுங்க. கொழந்தைங்கள வுடுறப்பியே ஒன்னு புள்ளைக்கு ஜொரம் கண்டுருக்குன்னு சொல்லும், ஒன்னு புள்ளைக்கு வவுத்தால போது சாக்கிறதையா பாத்துக்கோ ஆயான்னு சொல்லும். சீக்கு செவாப்புன்னாலும் ஆயாதான் பாத்துக்கனும். ஒன்னு.... இன்னிக்கி பாலில்ல , வெறக்கோப்பி போத்தல்ல ஊத்திருக்கேன் பாத்து கொடுங்க ஆயான்னும், அதுங்க பால் போத்தல, சுடுதண்ணி போத்தல, துணி வக்குல , ஒவ்வொன்னா வாங்கி வைக்கிறப்போ தொடங்குற வேல சாயங்காலம் வரைக்கும் ஓயாது! செத்த வெத்தல போட அக்கடான்னு ஒக்கர்லான்னாகூட முடியாது. குனிஞ்சி நிமுந்து குனிஞ்சி நிமுந்தே கூனும் விழுந்திடுச்சி.<br /> காத்தலயே காண்டா வாலி ஒரு தோள்ளயும், தூக்கத்தோட இருக்கிற கொழந்தைய மறு தோள்ளயும் போட்டு கொண்ணாந்து ஆயக்கொட்டயில விடரப்போ கொழந்தைங்க உஷாராயி கத்துற கத்து இருக்கே. வீல் வீல்னு கதறி ஊரக்கூட்டிடுங்க! அம்மாவ பிரிஞ்சி இருக்கப்போற அழுக அந்த விடிகால நேரத்துல ஊர் பூராவும் சோக ராகமா கசிஞ்சி நெறையும். அதுங்க அம்மா பிடிய வுடாம அழறப்போ ‘என்ன வுட்டுட்டு போவதாம்மா’ன்னு சொல்றது போல இருக்கும். வாயிருந்தா வேற என்னா சொல்லப்போதுங்க! அதுங்கல தேத்தறதுக்கு பால் போத்தலையோ , முட்டாயவோ வாயல வச்சாலும் நடக்காது. அம்மா ஏக்கத்துல முட்டாயும் கசந்திரும்போல! அதுங்களே தெம்பித் தேம்பி , விசும்பி விசும்பி அழுதே ஓஞ்சாத்தான் ஆச்சு. அப்பிடியே தூங்கியும் போயிடுங்க! தூக்கத்திலேயும் செருமி செருமி நெஞ்சு ஏறி எறங்கும்போது தோட்டத்து ஜென்மங்க பாவப் பட்டதுங்க தான்னு தோணும். <br /> ஒன்னு வெளிக்குப்போயி சுத்தம் பண்றதுக்குள்ள இன்னோன்னு ஆய்க்குப்போயிடும். <br />வயித்தால போற புள்ளைங்க சதா சொத சொதன்னு கழிஞ்சு நாறிக்கிட்டு இருக்குங்க! சிமிண்டு தரையெல்லாம் பீ பேண்டு நாற அடிச்சிடுங்க. அதுஙக கட்டியிருக்கிற குண்டித் துணி பிழியாத துணியாட்டம் மூத்திரத்துல நனைஞ்சி நாறிக்கிட்டு கெடக்கும். சிலதுங்க அன்னாக்கயிறுலேர்ந்து சிமிண்டு வரைக்கும் தொங்குற குண்டித்துணிய இழுத்துக்கிட்டெ திரியுங்க! சிலதுங்க குண்டித்துணி போடற பழக்கமே இல்லாம சதா அம்மண மேனியா கெடக்கும். அப்படியே பழகிப்போச்சு. பயிரு பச்சைக்கு தண்ணி ஊத்துற மாரி தர பூராத்தையும் ஈரமாக்கிட்டே இருக்குங்க ! மூக்கும் சளியுமா உறிஞ்சித் திரியும் கொழந்தைகளுக்கு குருப் ஆஸ்பீத்திரி மருந்து எப்பத்தான் கேட்டிருக்கு? பெத்ததுங்க செரியா கவனிக்காம ஒன்னு ரெண்டு மண்ணத் துன்னு வவுறு ,பொங்க பானையாட்டம் பெருத்து ஒடம்புல சத்தில்லாம, ரத்த சோவையா ஒக்காந்திருக்குங்க! நச நசன்னு பிள்ளைங்க இருக்கிற எடம் மூத்திர நாத்தமும் பீ நாத்தமும் சதா வீசிக்கிட்டே கெடக்கும்.<br /> கொழந்தைங்களுக்கு போட்டு அனுப்புற உடுப்பு அதுங்க மூத்ததுங்கலோடதா இருக்கும். தொல தொலன்னு தொங்குறத இழுத்துக்கிட்டு கூத்துல கோமாளியாட்டம் திரியுங்க! விட்டத்து தியான்ல கட்டியிருக்கிற அஞ்சாறு கைலித் தொட்டிலேர்ந்து, மாட்டுத் தொழுவம் கணக்கா தர தரன்னு, ஒன்னு வுட்டா ஒன்னு கரந்துகிட்டே இருக்குங்க. காஞ்சிபோன தரைய பாக்குறதுதானா மறுநா காத்தாலதான் முடியும். ஆயா எத்தனையோ தடவ அதுல வழுக்கி விழுந்துருக்கு! செலதுங்க போத்தல போட்டு ஒடச்சி யாராவது அடிச்சிடுவாங்களோன்னு ஒப்பேரி வைக்க ஆரம்பிச்சிடுங்க ! போத்த சில்லுங்க ஒடைஞ்ச ஐஸ் கட்டி கணக்கா செதறிக்கெடக்கும். ஒரு போத்தலோடுகூட இல்லாம வல்லுசா கூட்டிப் பெருக்கி எடுக்கிறதுக்குள்ள இன்னொன்னு எதையாவது தள்ளி உட்டுடும். பிலாஸ்டிக் போத்த வாங்கிக் கொடுங்கன்னு தலப்பாட அடிச்சிக்கிட்டாலும் எது கேக்குது? அப்பன் குடிச்சிப்போட்ட பீர் போத்தல பாலையோ வெறகோப்பியோ ஊத்தி அனுப்புனா சுக்கு நூறா ஒடையாம என்ன செய்யும்? கொழந்தைங்களுக்குத் தெரியுமா இது ஒடையுற சாமான்னு ? கொழந்தைங்க ஓடி ஆடுற தரையுல அப்படியே உட்டுட முடியுமா! <br /> ஒன்னு வுட்டு ஒன்னு பசியில கதறுங்க. அதுங்களுக்கு கொடுத்தனுப்புன பாலு பத்தாம, வெற புள்ளைங்களோட பால கலக்கி கொடுக்க வேண்டியிருக்கும். ஏன் ஆயா பாலு கொறஞ்சி கெடக்குன்னு கேட்டா சமாளிக்கப் பொய், சொல்லவேண்டியிருக்கும். இது எல்லாத்தியும் ஆயா ஓயாம செஞ்சிக்கிட்டெ இருக்கும். அதுங்கள சுத்தம் செஞ்சி செஞ்சி ஆயாவும் ஒன்னுக்குப்போன மாறி கட்ன கைலியும் எப்பியும் ஈரமாவே இருக்கும். புள்ளைங்க ஜாஸ்தியாயிடுச்சு, வுன்னோரு ஆள அனுப்புங்கோன்னு, எத்தனையோ தடவ கெராணிய கேட்டுப் பாத்தாச்சு. தோ தற்றேன் , தோ தறேன்னு சொன்னாரே தவுற , ஆள அனுப்புன பாட்ட காணோம். தான் வூட்டுக்குன்னா வெளிகாட்டு வேலைக்குப் போறவுங்கள ரெண்டு பேர தொரைக்கு தெரியாம அனுப்பி வச்சிடுவாறு. பொண்டாட்டி புட்டம் தேஞ்சி போயிட்டா? சம்பளம் எஸ்டேட்டுல்ல கொடுக்கப்போவுது! ஒதவிக்கு ஆயக்கொட்டாய்க்கு அனுப்பி வச்சா அவளுக்கு தனியா ‘பொம்பல சம்பளம்’ தரணுமே, அதான்! <br /> இதுல குச்சிக்காட்ட பாக்குற கிராணி கங்காணிங்க வந்தாங்கன்னா “ என்ன ஆராயி அல்லூர் பூரா பீயும் மூத்தரமுமா கெடக்கு? சுத்தம் பண்ண மாட்டியோன்னு” வல்லுன்னு வுலுவுங்க.<br /> “ நான் ஒண்டிக்கட்ட எவ்ளோ நாள்தான் லோல் படுவேன்? கூட மாட ஒத்தாசிக்கு ஆளு அனுப்புங்கன்னு கேட்டா , கேக்காத மாறி போயிற்றீங்க.” என்று ஆயா பதுலுக்கு கொடுத்தா, சால்ஜாப்பு சொல்லிட்டு நவுந்திடுவாங்க. ஆராய வுட்டா ஆயக்கொட்டாய பாக்க எஸ்டேட்டுல ஆளுல்லன்னு தெகிரியந்தான்.! இந்த நாத்ததுக்கு பயந்து வராதுங்க! ஆயாவுக்கு பழகிப்போச்சி. அம்பத்தஞ்சி வயசுக்கு அப்புறம் வேலையிலேர்ந்து நோட்டிஸ் கொடுத்தப்புறமும் ஆயா இந்த வேலையில வச்சிருக்காங்கன்னா பாத்துக்கங்க! ஆயா மேல பிராதும் அதிகம் வர்ரதில்ல. சனங்க புளைங்கள ஆயா, தான் புள்ளமாரி பாத்துக்கிறதுதான் காரணம்.<br /> பேத்திமேல உள்ள பாசம் கொழுந்தா எரிஞ்சிக்கிட்டே இருக்கு. நெஞ்சி நெறஞ்சி வடியுது. கெராணி அய்யாக்கிட்ட போயி ரெண்டு நாளு லீவு கேட்டா ஆயா.” கெராணி அதெல்லாம் முடியாது , உன்ன வுட்டா வேற ஆளு இல்லன்னு ,ஒனுக்கு தெரிஞ்சும் கேக்குறியா ஆயா,”ன்னிட்டாரு. கெழவி ,” என் பேத்திய பாத்துட்டு மறு பஸ்ஸ பிடிச்சு ஒடியாந்துற்றேன் ஐயா, கண்ணுலியே நிக்கிறா”ன்னு கெஞ்சினா.<br /> திட்டி போடாம வேல செய்ற ,சரி போ வேற ஆளு யார போடறது? . வேற ஆள போட்டா நாந்தான் ஜவாப் சொல்லியாவனும்.<br /> ஆள வுட்டா போதும்னு ,ஆயா ஒடனே கெளம்புடுச்சி. <br /> டௌனுக்குப்போயி அரை பவுன்ல ஒரு சங்கிலி வாங்குனிச்சி. பிஞ்சுக்காலுக்குப் பதமா வெள்ளியில கொலுசு வாங்கிக்கிச்சு. நல்ல பட்டுல , அகலமான பவுன் ஜரிகையா தேடிப் பாத்து , பாவாட சட்ட ரெண்டு சோடி வாங்கிக்கிச்சு. பையனுக்குப் பிடிக்குமேன்னு பலகாரம் வாங்கிக்கிச்சு , மருமவளுக்கு ஒரு பொடவய வாங்கிக்கிச்சு. என்னா இருந்தாலும் பேத்திய பெத்தவ இல்லியா? ஒண்டிக்கட்ட சம்பாரிச்சு எல்லாத்தியும் கட்டையோடயா பொங்ஸ் கட்டிக்கினு போவப்போது?<br /> மவன் வீட்ட நெருங்க நெருங்க மனசுல இருந்த சந்தோஷம் மலையில நனைஞ்ச கித்தாபாலா கரையிது. மவராசி வரவேக்க மாட்டாங்கிற பயம் அவளுக்கு. மவன் அப்படி செய்யமாட்டான். என்னா இருந்தாலும் பெத்த பாசம் இருக்கும். ஒரு அடி எடுத்து முன்ன வய்க்கும்போது இன்னோரு அடி பின்னாலேர்ந்து இழுக்கிற மாறி இருக்கு. மனசுல துள்ளாடுற மகிழ்ச்சிய, புத்திய மலுங்கடிச்சிகிட்டே இருக்கு. பேத்திய பாக்கனும்ங்கிற ஆசதான் அவள கோட்டுப்பாலு கணக்கா இழுத்துக்கிட்டு போவுது.<br /> வாசல சேந்தவொடனே கதவ தட்டவே பலதடவ யோச்சிச்சா. காலுக்கு கீல திகு திகுன்னு நெருப்பு எரியமாரி இருக்கு. திரும்பிப் போயிர்லாமன்னுகூட ஒரு எண்ணம் வந்துச்சி. ச்சே இவ்ளோ தூரம் வந்துட்டு பேத்திய பாக்காம போறதான்னு கதவ தட்டுனா. வாசல்ல நின்னு அஞ்சாறு தடவ தட்டுன அப்புறமே கதவ தெறந்தா மகராசி. ஆயாவ பாத்ததுமே வேம்பத்தின்னமாறி ஒரு மூஞ்சி. ‘‘அவரு வேல வுட்டு வர லேட்டாவும் ‘’ திரும்பிப் பாக்காம சொல்லிட்டு போயிட்டெ இருந்தா. “வா” ன்னு ஒரு வாத்த கூப்பிட்டிருக்கலாம். அப்பியே ஆயாவோட தம்மானம் தரையில கவுந்திடுச்சி.<br /> இருந்தாலும் ஆயா கண்ணு பேத்தியதான் தேடிச்சி. பேத்தி தூங்கிட்டு இருந்தாபோல.<br /> சரி எழட்டும்னு, வாசல்லியே கெதியா குதிக்காலு போட்டு குந்திகிட்டா கெழவி. மருமவ குசினிக்கி போனவதான். தாகத்துக்கு குடிக்கத் தண்ணி கூட கொடுக்கல.<br /> புள்ள எழிஞ்சதும் அவ கால்ல கொலுச மாட்டி பாவாட சட்ட போட்டு சங்கிலிய மாட்டி, அலகு பாக்கணும்னு ஆசப்பட்டா. புள்ள நடக்க தொடங்கியிருந்துச்சி. ஆயா வான்னு பேத்திய சைகை செஞ்சி கூப்பிட்டா. யாரோ பெறத்தி மனுஷால பாக்குற மாரி, ஒரு பார்வ பாத்துட்டு, அதுவும் திரும்பிப் பாக்காம அம்மாவைதேடிப் போயிடுச்சி.<br /> பேத்திய அனுப்புவான்னு வாசல்லியே காத்திருந்தா கெழவி. கடசி வரைக்கும் வெளிய வரல. வெக்கத்துக்கு ஆத்தாம மவனுக்கு காத்திருந்தா. வெத்தல பாக்கு போடலான்னா எங்க துப்புறது? ஒன்னுக்கு முட்டிக்கிட்டு கெடக்கு.<br /> வேல மெனக்கட்டு இதுக்கா சின்னப் பட்டு சீரழிஞ்சி இவ்ளொ தூரம் வரணும்?<br /> எதுக்கும் மவன் வரட்டுமேன்னு காத்திருந்தா. வந்தான். வேண்டா வெறுப்பா “வா....ன்னா.” நீ ஏன் இங்க வந்தேன்னு கேக்குற மாறி இருஞ்ச்சி அவன் ‘வா’ன்னது! “பேத்திய கண்ணால பாத்திட்டு போயிரண்டா ஐயா”ன்னா. <br />பேத்திய தூக்கிட்டு வந்தான். ஆயாக்கிட்ட தூக்கிக் கொடுத்தான். பெத்த தாய ஒடனே திரும்ப அனுப்பிடனும்ங்கிற நோக்கம் இருக்கும்போல! கெழவி கைய ஆசையா நீட்டிட்டு இருந்தாலே தவிர , பேத்தி மூஞ்சிய திருப்பி அப்பன் தோள்ள கித்தாப்பாலா ஒட்டிக்கிட்டி திரும்பி கூட பாக்குல. கெழவிக்கு ஆத்தாம தாங்குல. “அத்தான்னு” வாய் நெறையா கூப்பிட மாட்டாளான்னு ஏங்குனதுதான் மிச்சம். மவன் தோள்ளேர்ந்து தூக்கனுதும் வீல்னு கத்த ஆரம்பிச்சிடுச்சி. மருமவ காரி உர்ருன்னு பாத்துக்கிட்டே இருக்கா. அவ மூஞ்சி கோணி , கண்ணுலேர்ந்து கன கனன்னு நெருப்பு கொட்ற மாரி இருந்திச்சி. கடசியா இவ வரமாட்டான்னிட்டு முடிவெடுத்துட்டா. சங்கிலி ,கொலுசு, பாவாட சட்டையெல்லாத்தியும் மவன் கையில் கொடுத்துட்டு <br />“வரண்டாப்பா ன்னு.” பொறப்பட்டுட்டா கெழவி.<br /> வர வழியெல்லாம் கண்ண ரகசியமா தொடச்சிக்கிட்டதுதான் மிச்சம். மறு நா காத்தாலியே ஆயக்கொட்டாய்க்கு போய்ட்டா.<br /> புள்ளய கொண்ணாந்து விட்ட சனங்க, “எங்க ஆயா போன? தோ பாரு ஒனக்கு கெந்திக்கு வந்த கெப்புறு பிடிச்சவ, புள்ள தொடைய எப்படி நிமிட்டி வச்சிருக்கான்னு.” தொட உதரச்செவப்பா இருந்திச்சி. சில கொழந்தைங்க கண்ணத்திலுயும் அறஞ்சிருக்கா. அஞ்சி வெரலு அப்படியே பதிஞ்சிருக்கு. பிஞ்சு மண்டையிலியும் கொட்டியிருக்கா.“ராத்திரியெல்லாம் மெரண்டு மெரண்டு எழுந்து அழுவுதுங்க! தாயா புள்ளையா வளத்திட்டு எங்க ஆயா போன. நீ ரெண்டு நாளா இல்லாம இங்க என்னென்னமோ ஆயிப்போச்சு, ”<br /> “அதான் வந்துட்டேன்லே”<br /> ஆராய ரெண்டு நாளா பாக்காத கொழந்தைங்க திரும்பப் பாத்ததும் “ஆயான்னு” ஒடியாந்து கட்டிபிட்டிச்சுக்குச்சிங்க! ஆயாவுந்தான்.<br /> <br /> <br /> <br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-5039324123679397292?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-73250525859796918522012-01-22T20:02:00.000-08:002012-01-22T20:02:34.270-08:00வற்றாது ஒடும் நதி<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="color: red;">ஆக்டோபஸ் கவிதைகளும் அடர்ந்த கவித்துவமும்</span><br /><br /><br /><br /> கனத்த இதயத்தோடுதான் நான் பணி ஓய்வு பெறும் நாளை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. இனி அத்துவான வெளியைப்பொல சலனமற்று விரிந்திருக்கும் வெறுமையான நாட்களை எப்படி எதிர்கொள்ளப்போகிறேன் என்ற இனம் புரியாத அச்சம் மனதுக்குள் கசியத்துவங்கியிருந்தது. ஆனால் ஓய்வு பெற்ற ஓரிரு நாட்களிலேயே அந்த அச்சம் உச்சி வெயிலின் நிழலென சுருங்கிவிட்டிருந்தது! எனக்கு வாசிக்கும் பழக்கமும் எழுதும் பழக்கமும் என்னோடு கவச குண்டலமாய் ஒட்டிக்கொண்டிருந்ததால் பணி ஓய்வு பெற்ற வெறுமையான நாட்களை எளிதில் கடந்து செல்ல முடிந்திருந்தது. கலை சார்ந்து இயங்காதவர்களின் வாழ்க்கையின் வெறுமையான நாட்களை எளிதில் கடந்துவிடும் உபாயம் பெற்றிருப்பார்களா என்பதில் என் மனதில் தீராத சந்தேகம் வடிந்தபடி இருக்கிறது.<br /><br />என் நீண்ட கால ஆசிரியர் பணியை செம்மையாகச் செய்ததுண்டா என்ற வினா மின்சார, தண்ணீர், தொலைபேசி கட்டண பில் போல என்னை விடாமல் பின் தொடர்ந்தவண்ணம் உள்ளது. பள்ளியில் நான் போட்ட திட்டங்கள் பல நிறைவேறியும், சில வற்றில் தோல்வியும், முழுமூச்சாய் ஈடுபடாததால் சிலவற்றில் நிறைவின்மையும் உண்டானதுண்டு. தலைமை ஆசிரியப் பணியின்போது உண்டான பின்னடைகளும், முழுமையின்மையுமான செயற்பாடுகள் இன்றைக்கும் என்னைத் துன்புறுத்துகிறது. என் சுய சிந்தனையை நிறைவேற்றவிடாமல் தலைக்குமேல் காத்திருந்த கல்வி அமைச்சின்- இலாகாவின் தொடர் திட்டங்களால் முடங்கி மூச்சுத்திணறியதுண்டு. இன்னும் நிறைவாகச் செய்திருக்கலாமே என்னை ஆதங்கத்தோடு எண்ணம் என்னைத் திரும்பிபார்க்கச் செய்கிறது. இங்கேதான் காலங்கடந்துவிட்ட சிந்தனை படிப்பினையாக மலர்கிறது போலும்! என்னை நம்பி வந்த மாணவர்களுக்கு முறையாக சேரவேண்டிய கல்விச்செல்வத்தை ஒப்படைத்தேனா என்ற எண்ணம் ஆற்றின் சுழியைப்போல சுழன்றபடியே இருக்கிறது. மனசாட்சி குரங்கைப்போல சதா இயங்கிக்கொண்டே இருப்பதால் குறைகளை ஓசையின்றி, நம்முடைய காலக்கணக்கில் ரகசியமாய் எழுதிக்கொண்டே தன் வலிமையை நமக்கு நிரூபித்தவண்ணம் நகர்கிறது.<br /><br />இந்தக் கட்டுரையை எழுதம்படி என்னை வற்புறுத்திய இன்றைக்கு நடந்த இரண்டு சம்பவங்களை நான் சொல்லவேண்டும். என் முகப் பக்கத்துக்கு வந்த ஒரு செய்தி முதலில் தருகிறேன். முகப்பக்கம் பழைய நண்பர்களையும் நம்மோடு இணக்கமாக இருந்தவர்களையும் நாம் நினைவுகூர ஏதுவானதான சந்தர்ப்பத்தை அமைத்துக்கொடுக்கிறது. இன்றைக்குக் காலையில் மீண்டும் ஒரு மாணவி சார் நான் உங்களை மறக்கவில்லை, நீங்கள் எங்களுக்குச்செய்த நற்பணிகளைப்பற்றி என் புதிய நண்பர்களிடம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்று எழுதியிருந்தாள். ஒரு நல்லாசிரியருக்குக் கிடைத்த மிகப் பெரிய அங்கீகாரமிது. மேடை கௌரவங்களும் பொன்னாடைகளும் செய்யமுடியாத ஒன்றை வார்த்தைகள் மாலையாக கோர்த்து வழங்கிவிடுகின்றது. மாணவர்களைக் கொண்டாடுவதில் உண்டாகும் மனத்திருப்தி காலங்கடந்து வந்தாலும் அது தரும் சுகம் அலாதியானது.<br /> தினங்களை கொண்டாடுவதை<br /> விட்டு விட்டு<br /> குழந்தைகளைக் கொண்டாடுங்கள்<br />என்ற ஒரு கவிஞரின் அறிவுரை எவ்வளவு சத்தியம் மிக்கது பாருங்கள்.<br /><br />இன்னொரு சம்பவம் நான் என் மகனின் இன்சூரண்ஸ் பாலிசிக்கு பணம் கட்டப் போன இடத்தில் நடந்தது. <br />சார் நீங்க தமிழ் ஸ்கூல்லதான வேல செஞ்சீங்க? என்று கேட்டவாறு என்னை எதிர்கொண்டார் ஒரு முகமறிந்த நண்பர். <br />நான் “ஆமாம்” என்றேன்.<br />“அபப்டின்னா ஒங்களுக்கு கண்ணையா சார தெரியணுமே?” என்றார்.<br />“நல்லாவே தெரியும் அவர் அமைப்பாளராக இருந்தார். கடசியா ஆஸ்டிரேலியாவுக்குக் குடியேறனதா கேள்விப்பட்டேன்,” என்றேன்.<br />“அருமையான வாத்தியாரு சார் அவரு. நான் இன்னிக்கி இந்த நெலமியில் இருக்கேன்னா அதுக்கு அவர் முக்கியமான காரணம் சார். என்னை அன்போடு பாத்துக்கிட்டரு சார். எனக்கு செலவுக்கு காசெல்லாம் தருவார் சார்,” என்றார். <br />ஆசிரியரின் கடமை போதிப்பதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. ஒரு மாணவனுக்கான தேவையை உணர்ந்து அவனுக்கு உற்ற துணையாக செயல் படும்போதுதான் ஒரு ஆசிரியர் நினைவில் நீங்காது , மாணவரின் தங்கச் சிம்மாசனத்தைப் அமர்ந்து கொள்கிறார். ஒரு நல்லாசிரியருக்குக் கிடைக்கவேண்டிய தார்மீகமான அங்கீகாரமிது!<br /><br />அவரின் அடுத்த செய்திதான் எனக்கு நிலைகொள்ளாமையை உண்டாக்கியது. ஒரு குறிப்பிட்ட ஆசிரியர் பெயரைச் சொல்லி இவனைத்தெரியமா என்றும் வினவினார். தன் வாழ்வின் குறுக்கே வந்த ஒரு வில்லங்கமான கதாபாத்திரத்தைக் கொடுமையான பின்னணி இசையின் மூலம் அறிமுகப்படுத்துவதுபோல இருந்தது, ‘இவனைத்’ தெரியுமா என்ற எகத்தாள வார்த்தை.<br />“கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்,” என்று பதிலுரைத்தேன்.<br />“சார் இந்த வாத்தியாருதான் சார் நான் செய்யாத குற்றத்துக்காக என்னை லோக்கப்ல போட்டான்,” என்றார்.<br />“நீங்க மாணவரா இருக்கும்போதா?” என்ற வியப்போடு கேட்டேன்.<br />“ஆமா சார் இடைநிலைப் பள்ளியில படிச்சிக்கிடிருக்கிறப்போ நான் ஸ்டோர் ரூம்லேர்ந்து திருடிட்டேனு போலிஸ¤க்கு புகார் கொடுத்துட்டாரு சார். என்னப்புடிச்சு உள்ள போட்டானுங்க,” என்றார்.<br />இந்தத் தகவல் என் இரு கால்களையும் பற்றி, சுவற்றில் வீசி அறைந்தது போல இருந்தது. ஆசிரியர் ஏன் இவ்வளவு கொடுமையாக நடந்துகொள்ளவேண்டும்? திருடி இருக்கலாம் என்றாலும் பள்ளியில் நடந்த சம்பவத்தை பள்ளியிலேயே அல்லவா விசாரித்து தண்டனை கொடுத்து முடித்திருக்க வேண்டும்? பதின் வயதின் அதுவும் பள்ளிப் பருவத்தில் சிறைக்கு அனுப்பும் கொடுமை ஒரு மாணவரின் வாழ்க்கையில் ஆறாத புண்ணாக அல்லவா தீராது வலித்துக்கொண்டிருக்கும்?( இண்டர்லோக் நாவலைப் படிக்கமாட்டோம் என்ற ஒரு பள்ளியின் மாணவர்கள் தலைமை ஆசிரியரிடம் திருப்பிக்கொடுத்தபோதும் காவல்துறை வரை மாணவர்கள் இழுக்கப்பட்டு அவமானப் அப்டுத்தப் பட்ட சம்பவமும் , ஆசிரியரின் மீது உண்டான் கோபம் நினைவுக்கு வருகிறது.)<br />“சார் நான் அவனை நேத்த எதேச்சையா சந்திச்சிட்டேன் சார்,” என்றவர் முகத்தில் வன்மம் வெடித்திருந்தது..” நீ இன்னும் உயிரோடையா இருக்கேன்னு கேட்டுட்டேன். இன்னைக்கு தேதி வரைக்கும் எனக்கு ஆத்திரம் தீரல,” என்றார். மனசாட்சி தனக்கு ஏற்பட்ட அவமானக்களை வங்கியின் நீண்ட கால நிரந்தர இருப்பைப்போல சேகரம் செய்து பத்திரமாக வைத்துக்கொண்டே இருக்கிறது. பழி வாங்க சந்தர்ப்பம் தேடி அலைந்து கொண்டே இருக்கிறது. வாய்ப்பு நேரும் போது தன் கோர நகங்களைக் கொண்டு பிராண்டி விடுகின்றது. அவரைப் பழி வாங்க எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தால் என்ன! பழி வாங்கும் எண்ணம் வற்றாத நதியைப்போல இயங்கிக்கொண்டே இருக்கிறது.? அவ்வப்போது தோலுறித்துக்கொள்ளும் பாம்பு போல பழிதீர்க்க தன் கோபத்தைப் புதுப்பித்துக்கொள்கிறது. <br /> ஆனால் நல்லாசிரியர்கள் எப்போதுமே மாணவனின் (மனிதனின்) மனப்பட்டியலில் முக்கிய இடம் வகிக்கிறார்கள். நெகிழ்ச்சியோடு நினைவுகூரத்தக்கவர்களாக ஆசிரியர்கள் திகழ்கிறார்கள். அதற்கு எடுத்துக்காட்டாக மீராவாணியின் கவிதை திகழ்கிறது.<br /> <br /> தாவரவியல் பச்சையம் நீங்கள்<br /> எனக்குள் அனைத்தும்<br /> உற்பத்தியாகின்றன.<br /> நீங்கள் வீசியெறிந்த பிராணவாய்வால்<br /> இன்றுவரை என்னுள்<br /> சகமான சுவாசிப்பு!<br /> அரிசுவடி கற்பிக்கையில்<br /> உங்கள் சேலைத் தலைப்பில்<br /> பூத்த கனவுகள் சேலையுடுத்தும்<br /> ஒவ்வொரு பொழுதிலும் என்னில் குலுங்கி<br /> மணம் பரப்புகின்றன.<br /> பேசு நீயென்ன பேசாமடந்தையா<br /> என்ற உங்கள் வார்த்தைகள்<br /> எனக்குள் இன்னும் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றன<br /> அன்று பேச மறந்ததையும்<br /> இன்னும் பேச மறுப்பதையும்<br /> என் பேனா பேசிக்கொண்டிருக்கின்றன<br /> என்னுள் நீங்கள் விதைத்த கனவுகளில்! (மீராவாணி)<br />ஆசிரியரின் போதனையை பிராணவாய்வு என்ற குறியீட்டில் சொல்லும்போது ஆசிரியரின் மீதான மரியாதை மேலும் உயர்கிறது. ஆசிரியர் வகுப்பில் மாணவர் முன்னிலையில் திட்டியதுகூட பின்னாளில் தித்திப்பாய் மாறுவதுதான் மகோன்னதமானதாகவும் வியப்புக்குரியதாகவும் மிளிர்கிறது. அன்றைக்குத் தேவையானதை மட்டுமா ஆசிரியர்கள் தருகிறார்கள்? ஒரு முன்னோக்குச் சிந்தனையுடன் தூரநோக்கைத் தொடப் பார்க்கும் புனிதப் பயணமது.<br /> கவிதை முதல் வாசிப்பில் நமக்குள் நுழைய மறுத்தால், மறு வாசிப்பைச் செய்யவேண்டும். வாசகன்தான் கவிதைக்குள் நுழைய முயற்சி செய்ய வேண்டும். பல கவிதைகள் முதல் வாசிப்பில் வாசகனுக்குள் நுழையாது. என்வே தொடர் முயற்சி பலனளிக்கும். தொடர் வாசிப்பில் வார்த்தைகள் பொருள் உடைந்து கசிய ஆரப்பிக்கும். அப்போது கவிதையின் முழு அவதானிப்புசாத்தியமாகும் வாய்ப்பு உண்டு. வாசிக்க வாசிக்க புதுப்புது பரிமாணங்கள் நம்மை வியக்கவைக்கும் –சுகிக்கும். பழம் கைக்குக் கிட்டவில்லையே என்று உச்சிக்கொம்பை அடையாதவன் அதன் சுவையை மறுதலிப்பவனாகிறான். இது நமக்குப் புரியாது என்று தூர விலகும்போது கவிதையும் தூர விலக்கிப்போகும். எவ்வகையிலும் அது கவிதைக்கு நட்டமில்லை. வாசகனுக்குத்தான்!<br /> <br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-7325052585979691852?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-44479631609348104842012-01-16T00:13:00.000-08:002012-01-16T00:13:02.435-08:00எல்லையற்ற பரிவு<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="font-size: small;"><b><span style="color: red;">அக்டோபஸ் கவிதைகளும் அடர்ந்த கவித்துவமும்</span><br /> </b><br /> </span><br /> என் அம்மாவை ஐம்பத்தைந்து வயதில் வேலையை விட்டு நிறுத்தியிருந்தார்கள். அம்மா அப்படியொன்றும் அலுவலக வேலையில் நான்கு இலக்க சம்பளம் எடுத்தவரில்லை. தோட்டப் பாட்டாளியாக ‘மம்மட்டி’ வேலை செய்து வந்தார். அவர் வேலையிருந்து நீக்கப்பட்ட நாளில் அம்மாவின் முகத்தில் ஆழமான துயரம் படிந்திருந்தது. அந்த இக்கட்டான தருணத்தில் நாங்கள் நான்கு பேர் படித்துக்கொண்டிருந்தோம். பட்டணத்துக்குப் போக வர கட்டணச்செலவு , மாதந்தோறும் கட்டவேண்டிய பள்ளிக்கட்டணம், வீட்டுச்செலவு என ஒரு பசி தீரா அரக்கனைப்போல அம்மாவின் சம்பளத்தையே விழுங்கிக்கொண்டிருந்த வேளையில் வயது காரணமாக ‘நோட்டீஸ்’ கொடுக்கப்பட்டு வாழ்வாதாரம் கேள்விக்குரியதாகி இருந்தது. எப்படிச் சமாளிக்கப் போகிறோம் என்றா புதிரான வினாவே அம்மாவின் முகத்தில் கூடுதல் சோகத்தை பதித்திருந்தது. அம்மா நின்ற பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னாலேயே அப்பா வேலையில்லாமல் போயிருந்தார். அம்மாக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சொற்ப கிராஜுவிட்டியிலும், இன்னும் வந்து சேராத ‘பண்டு பணத்திலும்’ கொஞ்ச நளைக்கு வாழ்க்கையை ஓட்டலாம் என்ற கடுகளவு துளிர்ந்திருந்த நம்பிக்கை மட்டுமே அப்போதைக்கு. அதுவும் தீர்ந்து போனால் என்னாவது என்ற அழுத்தம் அம்மாவின் பேச்சிலிருந்து வெளிப்பட்ட வண்ணம் இருந்தது. யாரும் தோட்டத்தில் வேலை செய்யாத பட்சத்தில் வீட்டைக் காலி செய்திடவேண்டும் என்ற சட்ட அமலாக்கம் கொஞ்சமும் ஈவிரக்கமின்றி கடைபிடிக்கும் தோட்ட நிர்வாகதிடம் , பண்டு பணம் வந்தவுடன் வெளியாகி விடுகிறேன் என்ற உறுதிதான், கொஞ்ச நாள் அதே வீடு எங்களுக்கு தற்காலிக அடைக்கலமாக காரணமாயிருந்தது. நாங்கள் குடியிருந்த வீட்டை நிரப்ப யாரும் இல்லாது போனதாலே இந்தச் ‘சலுகை’. வாழ்க்கை முழுதும் முதலாளித்துவத்தால் சுரண்டப் பட்டதில் குடியிருக்க வீடு கூட மிஞ்சவில்லை என்பது அதிகாரத்துவத்தின் நிதர்சனம்.<br /> வேலையிழந்து ஓரிரு நாட்கள் வீட்டிலிருந்த அம்மா, ஒரு நாள் விடிகாலையில் மண்வெட்டியைத்தோளில் சுமந்துகொண்டு வீட்டைவிட்டு கிளம்பிக்கொண்டிருந்தார்.<br /> பள்ளிக்குப்போகத் தயாராகிக்கொண்டிருந்த நான் “என்னாம்மா பழைய நெனப்பா என்றேன்”<br /> “இல்ல கொங் சி கமபத்துல வேல இருக்காம். என்ன கூப்பிட்டாங்க,” என்றார்.<br /> கொங் சி தோட்டம் எங்கள் தோட்டத்திலிருந்து மூன்று கிலோ மீட்டர் தூரமிருக்கும். செம்மண் சாலையிலிருந்து தார் சடக்குக்கு ஏறி குறைந்தது இரண்டரை கிலோ மீட்டர் நடந்தால் கொங் சி தோட்டத்தை அடையலாம். இரண்டு மணிக்கு வரும்போது தார் சடக்கில் வெயில் வானத்தைப்போல பரந்து விழுந்துகிடக்கும். தார் சடக்கிலிருந்து பாயும் வெயில் கருணையற்ற வெப்பத்தை முகத்தில் அள்ளித்தெளித்த வண்ணமிருக்கும். வெறும் காலில் நடப்பதென்பதெல்லாம் தீமிதிக்கு ஈடானது. குறைந்த பட்சம் சைக்கில் ஓட்டும் பழக்கம் கூட இல்லாது , தன் கால்களையே முழுதாய் நம்பிக்கொண்டிருந்தவர்தான் அம்மா. அவளின் மூப்பேறிய பருவத்திலும் உழைக்கவேண்டும் என்ற குடும்பச் சூழல் அவளை வெயிலுக்குள் விரட்டியவண்ணம் இருந்திருக்கிறது. இப்படி எல்லாவற்றையும் நினைத்துப்பார்க்கும்போதே என் உடலில் உச்சி வெயில் தீக்கனல் , ஒரு பசித்த ஆடு பச்சைப்புல் தரையைக் கண்டதும் ஓடிப்போய் மேய்வது போலிருந்தது. அம்மா வேலைக்குப் போகவில்லையென்றால் கொஞ்ச நாளில் பசித் தீ வயிற்றில் பற்றிக்கொள்ளும். இருப்பினும் ,<br /> ”ஏம்மா வேலைக்குப் போறீங்க, வீட்ல இருங்கம்மா” என்றேன்.<br /> “ வீட்ல இருந்தா, வீடு சோறு போடுமா?”<br /> “இந்த வயசுலயும் வேலக்கிப் போனுமா?,”<br /> “ ஒடம்புல சத்தி இருக்கிற வரைக்கும் ஜீவன்கள காப்பத்த ஒலைக்கத்தாண்டா வேண்டும்” என்றார். உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பிரநிதியாகவே அம்மா தன்னை ஒப்புக்கொடுத்துவிட்டிருந்தார்.<br /> நான் மறு பேச்சு பேச முடியவில்லை. அம்மா மண்வெட்டியைத் தோளில் சுமந்து, முதல் நாள் மீந்த பழைய உணவை பொட்டலம் கட்டிக்கொண்டு செம்மண் சடக்கில் நடக்கத் தொடக்கினார். அதனைக் கையாளாகத்தனத்தோடு பார்க்க மட்டுமே முடிந்தது என்னால். கீழ்வானத்தில் இன்னும் இருள் விலகியிருக்கவில்லை. அன்று மனம் வெகுவாய் கனத்தது. சமத்தாய்ப் படித்து அம்மாவைக் காப்பாற்ற வேண்டுமென்ற கங்கணம் மட்டுமே மனதில் மெழுகு தீபத்தைப்போல சலனமற்று அசைந்து அசைந்து எரிந்து கொண்டிருந்தது.<br /> அம்மா கொங் சியிலிருந்து வேலையை விட்டு வருவதற்கு முன்பே நான் பள்ளி விட்டு வந்துவிட்டிருப்பேன் . மணி இரண்டைத்தாண்டியிருக்கும். வெயிலின் உக்கிரம் உச்சத்தைத்தொட்டிருக்கும். அம்மா நடந்து தானே வருவார் என்று கரிசனையோடு , சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு கொங் சீயை நோக்கி மிதிக்கத்தொடங்குவேன். பாதி தூரம் போனவுடன் அம்மா மேடும் பள்ளமும் நிறைந்த தார் இளகும் சாலையில் நடந்து வந்து கொண்டிருப்பார். வெயிலின் தீராத சினத்திலிருந்து பாதுகாக்க , தாவனியை தலைக்குமேல் இட்டு நடந்து வருவது மனதில் தீராத வலியை உண்டாக்கும் தினசரி நிகழ்வு அது. அதிலும் என்னைப்பார்த்தவுடன் , “ஏண்டா வேகாத வெயில்ல வர்ர,” என்ற வார்த்தைகள் தாய்மார்களுக்கே உரித்த கரிசன உணர்வோடு ஒலிக்கும். அவர் பின்னால் உட்கார்ந்து வர நான் சைக்கிளை மிதிக்கத் தொடங்குவேன். மேடான பாதையில் நான் நின்று மிதித்து மூச்சுவாங்கும் போது ,”நான் எறங்கிறய்யா” என்பார்.<br /> நான் படித்து ,வேலை செய்து அம்மாவைப் பேணிகாக்க வேண்டுமென்ற என் கனவு கடைசி வரை பலிக்கவே இல்லை. என் கை நிறைந்த சம்பளத்தை அம்மா கண்களால் பார்க்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் ஈடேறவே இல்லை. அவலக்கண்ணீரை ஆனந்தக்கண்ணீராய் மாற்றும் உபாயம் உண்டாவதற்கு முன்பே அம்மா மறைந்துவிட்டிருந்தார்.<br /> அம்மாவின் நினைவுகளைச் சதா ஏந்திச்செல்லும் சில கவிதைளைப் படைத்திருக்கிறார் நம்மூர் பா.அ.சிவம். சிவம் மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கம் நடத்திய புதுக்கவிதைக் கருத்தரங்கில் கலந்து கொண்டவர்களில் ஒருவர். பள்ளிப்பருவ பால்மாறா முகத்தோடு கருத்தரங்குக்கு வருவார். உன்னிப்பாக கவனிப்பார். கவிதா தாகத்தோடே நிகழ்வுகளில் பங்கு கொள்வார். அப்போது ஏற்பட்ட பழக்கம்தான் பா.அ.சிவத்தோடு எனக்கு. பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்கும் நாட்களில் அவர் வடிக்கும் கவிதைகள் மிகுந்த முதிர்ச்சி பெற்றதாக இருந்தது. தனித்துவ பார்வையில் அழகிய சொல்லாடலில் தொனிக்கும். அவருடைய கவிதை செய்யழகு அவரை அடயாளம் காட்டத் தவறவில்லை.<br /> அம்மாவைப்பற்றிய நினைவுகளை குறியீட்டுத் தன்மையோடும் , படிம நேர்த்தியோடும் மௌனம் கவிதை இதழில் சிவம் எழுதிய ஒரு கவிதை இதோ. <br /><br /> சிவப்புகோடு இடையிடையே<br /> மஞ்சள் புள்ளி போட்ட <br /> அம்மாவின் சேலை<br /> முதலில்.......<br /> எங்கள் வீட்டில்<br /> திரைச்சீலையானது......<br /> <br /> அதன் வண்ணம்<br /> கொஞ்சம் உதிர்ந்த பின்னர்<br /> மேசை விரிப்பானது.....<br /><br /> திருமணமாகி நகரில்<br /> குடிபெயர்ந்த பின்னர்<br /> புதிய வாழ்க்கையோடு<br /> வந்துவிட்ட<br /> அம்மாவின் அந்தச் சேலை<br /> இறுதியில்<br /> கரித்துணியானது......<br /><br /> கசங்கிக் கிழிந்து நைந்துபோன பின்னரும்<br /> அம்மாவின் வாசம் மட்டும் <br /> அகலாமல்<br /> வாழ்வோடு வாழ்வாய்<br /> வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது<br /> அம்மாவின் சேலை......<br />அம்மா நம் வாழ்வின் மிகப்பெரிய ஆகிருதி. ஆயிரமாயிரம் நிகழ்வுகளைக் கடந்து வாழ்வு நகர்ந்து கொண்டிருந்தாலும், அம்மாவின் நினைவு கர்ணனின் உடலோடு ஒட்டிப்போன கவச குண்டலம்போல அகலாமலேயே இருந்துவிடுகிறது. தன் தர்மத்துக்கு இழுக்கு நேராமல் இருக்க தன் கவசத்தைக் கர்ணன் கிருஷ்ணனுக்கே கழட்டிக்கொடுத்து தன் தியாகத்தை நிறுவியதுபோல , தன் கலங்கமில்லா அன்பைத் தன் பிள்ளைகளிடம் விட்டுச்சென்று விடுகிறாள் தாய். இக்கவிதையின் குறீயீடு தாயன்பை அழகாக நிறுவுகிறது.<br /> <br /> <br /><br /> <br /><br /><br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-4447963160934810484?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-22264558523243465962012-01-10T06:25:00.000-08:002012-01-10T06:25:19.495-08:00அன்னை என்ற தீபம் அணையாது எரிகிறது<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><span style="color: #20124d;">அக்டோபஸ் கவிதைகளும் அடர்ந்த கவித்துவமும்.</span><br /><br />அம்மா <br />என்ற தலைப்பில்<br />கவிதை கேட்டார்கள்<br />‘அம்மா’ <br />என்றேன் உடனே,<br /><br />கேட்டது<br />அம்மாவாக இருந்தால்<br />இன்னும் சின்னதாய் <br />சொல்வேன்<br />‘நீ’.....என்று ...தாஜ்<br /><br /> இந்தக்கவிதை ஆனந்தவிகடன் இதழில் 2002 ஆம் ஆண்டு நடத்திய கவிதைப்போட்டியில் எழுபத்தைந்து சிறந்த கவிதைகளில் ஒன்றாக பதிவாகியது. கடுகளவே இருக்கும் இந்தக் கவிதை மனதுக்குள் பூமழை பொழிவதை உணரமுடிகிறது. வெப்பம் உரசியதும் நெகிழ்ந்துருகும் நெய்யைப்போல அம்மா என்ற சொல்லுக்குள் அன்பும் பாசமும் பிரவாகமாவதைத் தவிர்க்க முடிவதில்லை. வெறும் சொல்தானே என்று புறந்தள்ள முடிவதில்லை, அதற்குள் உறைந்திருக்கும் உணர்வும் உயிர்த்துடிப்புள்ளவை!. எல்லாச் சொற்களுக்கும் தாய்ச்சொல்லாக தன்னை நிறுவிக்கொள்கிறது அம்மா என்ற அற்புதச் சொல். உயிரெ¦ழுத்தும், மெய்யெழுத்தும் உயிர்மெய்யை உருவாக்குவதுபோல அம்மா என்ற ஒற்றைச் சொல்லுக்குள் உயிரும் மெய்யும் இரண்டரக் கலந்து நிற்கிறது. <br /> ஒருமுறை என் நண்பன் ஒருவன் என்னைத் தன்னோடு ஓரிடத்துக்கு வரும்படி அழைத்திருந்தான். எங்கே என்றெல்லாம் நண்பனிடம் கேட்கத்தோணவில்லை. என் வீட்டுக்கு வந்து என்னை தன் காரில் ஏற்றிக்கொண்டான். பின் இருக்கையில் ஒரு வயதான கிழவி அமர்ந்திருந்தாள். பங்கரையான உடையில், மழலையின் சுவர்க்கோடுகளாய் கிறுக்கல் விழுந்த முகத்தில் சோகம் படிந்திருந்தது. வதங்கிய கீரைத்தண்டைப்போல ஒடுங்கியிருந்தாள். கண்களை மூடியிருந்தாள். அப்போது அவள் யாரென்று கேட்கத்தோணினாலும் வார்த்தைகள் என்னவோ முடமாகிக்கொண்டேயிருந்தன. சற்று நேர மௌனமான பயணத்துக்குப் பிறகு நண்பனே வாய் மலர்ந்தான்.<br /> “இவங்கள அனாதை விடுதியில சேக்கணும். தனியா கெடந்து தவிக்கிறதவிட அந்த எடத்துல அவங்களுக்குத் தொணையா மத்த ஆளுங்க இருப்பாங்க, நீங்க துணைக் கையெழுத்துப் போடணும்” என்றான். வயது முதிர்ந்த திக்கற்றவளை அனாதை விடுதியில் சேர்த்த புண்ணியம் என்னையும் சேரட்டுமே என்று நானும் ஒத்துக்கொண்டேன்.<br /><br />“யாருமில்லாதவங்க, போல இருக்கு. இன்னிக்கி நான் பிரீயா இருக்கேன், அதான் அங்க பதிஞ்சிராலாமுன்னு முடிவெடுத்துட்டேன், ரொம்ப நாளாவே இதச் செய்யணும் செய்யணும்னு நெனச்சிக்கிட்டிருந்தேன், இன்னிக்குதான் முடிஞ்சது,” என்றான்.<br />பின் சீட்டில் அமர்ந்திருக்கும் கிழவி எந்தச்சலனமுமில்லாமல் இருந்தால். திரும்பிப் பார்த்தபோது , கனத்த மௌனத்தோடு கண்களை மூடியபடியே இருந்தாள். உறங்கிவிட்டாள் போலும்.<br /> “அவங்களுக்கு காது கேட்காது.” என்றார்.<br />அனாதையாக அலைந்து ஊர் சுற்றிப், பின்னர் ஒரு நாள் பசிக்காகக் கையேந்துவதைவிட அனாதை இல்லம் நல்ல புகலிடமாக இருக்குமென்ற எண்ணம் மனதுக்குள் ஓடியபடி இருந்தது. மேற்கொண்டு அவளைப்பற்றி விசாரிப்பதற்குள் எங்கள் உரையாடல் வேறு திசையை எட்டியிருந்தது.<br /> அவளை அனாதை இல்லத்தில் விட்டு விட்டு வீடு திரும்பியிருந்தோம். அவளை அங்கே விட்டு விட்டு வெளியே வந்தபோது அவன் முகத்தில் என்று மில்லாத மலர்ச்சி ததும்பியிருந்தது. <br /> பின்னொரு நாளில் ஏதோ ஒரு வேலையாக அவன் முகவரியைத்தேடி வீட்டுக்குசென்ற போது அவன் வீட்டு வாசலில் ‘அன்னை இல்லம்’ என்ற பெயர்ப் பலகையைப் பார்த்தேன். அப்போது அவன் வீட்டில் இல்லை எங்கோ வெளியே போயிருந்தான்.<br /> ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இன்னொரு நண்பரிடம் உரையாடிக்கொண்டிருந்தபோது என் நண்பனைப்பற்றிச் சிலாகித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அவன் அனாதைகளுக்கு உதவுபவனென்றும், அன்னையின் மேல் அதிக பாசமுள்ளவனென்றும் , தன் வீட்டுக்கே அன்னை இல்லம் என்றுதான் பெயரிட்டிருக்கிறானென்றும் புகழ்ந்துரைத்தபடி இருந்தேன்.<br /> நான் வெள்ளந்தியாகப் பேசிக்கொண்டிருந்ததை ஒரு அங்கதப் புன்னகையோடு அவதானித்துக் கொண்டிருந்தவன் சொன்னான், “அவன் தான் பெத்த தாயவே அனாதை இல்லத்துல விட்டுட்டு வந்துட்டான், ஊரு மெச்சிக்கணுங்கிறதுக்காக தான் வீட்டுக்கு அன்னை இல்லம்னு பேரு வச்சிருக்கான்,” என்றார். ஒரு சிறுகதையின் எதிர்பாராத திருப்பம் முகத்தில் அறைந்துவிட்டதுபோல நான் விக்கித்து நின்றபடி அசைவற்றுப்போயிருந்தேன். நான் அவனைச் சிகரத்தின் மீது ஏற்றி வைத்திருந்த மரியாதை பனிப்பாறைபோல உடைந்து சரிந்து பல்லத்தாக்கை நோக்கி உருண்டுச் சிதறிப் பாய்ந்துகொண்டிருந்தது. <br />மனிதர்கள் விநோதமானவர்கள். தன்னை முன்னிருத்திக்கொள்ள யாரையும் பலியிடத்தயங்குவதில்லை! தவமிருந்து வரம் வாங்கிப் பெற்ற பிள்ளை என்று சொல்லக்கேட்டிருக்கிறோம். அப்துல் ரகுமான் பொறுமை இழந்து இப்படிக் கேட்கிறார். <br /> வரங்களே<br /> சாபங்கள் ஆகுமென்றால்<br /> இங்கே<br /> தவங்கள்<br /> எதற்காக?<br /><br />எதற்காகப் பெற்ற தாயை அனாதை இல்லத்தில் விடவேண்டுமென்ற நினைப்பு என்னைக் கரையானைப்போல அரிக்கத்துவங்கியிருந்தது. மருமகளுக்கும் மாமியாருக்குமான உறவில் விரிசல் காண்பது சர்வ சாதாரணமாக நடக்கும் நிகழ்வு. இத்தனைக் காலமும் தான் பெற்று வளர்த்து ஆளாக்கியவனைக், கழுகு பறந்துவந்து கோழிக்குஞ்சைத் தூக்கிச் சென்றுவிட்டதைப்போல மகனைத் தன் பக்கம் ஈர்த்து வைத்துக்கொண்டாளே என்ற நெருடல் அவளைத் துன்புறுத்தியிருக்கக்கூடும். தனக்குச் சொந்த மாகிவிட்டவன் அம்மாவின் சொல்லுக்கு அடிபணிகிறானே என்ற எண்னம் மருமகளை வருத்தியிருக்கக்கூடும். பெரும்பாலான குடும்பங்களில் மருமகள் மாமியாருக்கிடையே நடக்கும் இழுபறிகளால்தான் உறவு முறியத் தொடங்குகிறது. தொடக்கத்தில் கண்களுக்குத் தெரியாத விரிசலாக இருந்து பின்னாளில் உடைப்புகளாக வெடித்துவிடுகிறது. இதற்கான தற்காலிகத் தீர்வாகவே மகன் அவளை அனாதை விடுதியில் விட்டிருக்கலாம் என்று தோணியது.<br />மனிதர்கள் எப்போதுமே வார்த்தைகளைச் சுமந்து திரிகிறார்கள். சினத்தில் சிதறி வரும் வார்த்தைகள் வெப்பத்தில் குஞ்சுபொறித்து இனப்பெருக்கத்தை உண்டுபண்ணிவிடுகிறது. வார்த்தைகள் சேகரமாக ஆக வன்மத்தின் சுமை கூடிவிடுகிறது. குறியீடாய் விழும் வார்த்தைகளைத்தான் நாயாகவும், பேயாகவும், குரங்காவும் நாம் உருவமாக்கிக்கொள்கிறோம். அவற்றைப் புறந்தள்ளுவதற்கு போதுமான புத்தி நமக்கு இருப்பதில்லை! குற்றங்களைக் கண்டுபிடிப்பதிலும், புதிய குற்றங்களை உண்டாக்கிவிடுவதிலும் நம்க்குள்ள விருப்பம் அவற்றைக் கலைவதில் இருப்பதில்லை! வார்த்தைச் சுமையைத் தாளமுடியாதபோது இப்படியான முடிவுகளுக்கு ஆளாகிவிடுகிறார்கள் என்று தோன்றுகிறது.<br />சமீபத்தில் நான் படித்த ஒரு பழைய கவிதை இந்த சம்பவத்துக்கு எப்படிப் பொருந்திவருகிறது பாருங்கள். <br /><br /><br />அம்மா<br />என்<br />பிஞ்சுவயதுப் பிரபஞ்சமே<br />எனக்கு நீ உலகமாகவும்<br />உனக்கு நான் உலகமாகவும்<br />இருந்த காலங்கள்<br />கல்யாணப் பந்தலில்<br />ஒரு புரோகித மந்திரத்தில்<br />ஒடிசலான ஒரு பூனைக்குட்டி<br />தேவ கன்னிகையாய் பரிமளித்து<br />ஆச்சிரிய நிமிடங்கள்<br />உன் ஆசிர்வாத<br />அட்சதை மணிகள்<br />அப்புறம்..... அப்புறம்....<br />அம்மா...... அம்மா...<br />என் பிஞ்சுவயதுப் பிரபஞ்சமே<br />உனக்கும் எனக்கும்<br />இடையில் விழுந்ததே<br />ஒரு அழுத்தமான<br />மௌனத்திரை (மௌனத்திரை- சர்ப்பயாகம்)<br /><br /> ஒடிசலான ஒரு பூனைக்குட்டி என்ற குறியீடு தனக்கு வாய்த்த மனைவியைச் சுட்டுகிறது. ஒரு தேவ கன்னிகையாகப் பரிமளித்தவள் தன் பிஞ்சுவயது உலகமாக இருந்த அம்மாவைக் காவுகொண்டு விடுவதை அங்கதமாகச் சொல்கிறது கவிதை. அம்மாவுக்கும், மகனுக்கும் இடையே அந்தத் தேவ கன்னிகை திரையாக விழுந்துவிட்ட வாழ்வின் நிதர்சனத்தைக் கவிதை புலப்படுத்திவிடுகிறது. கவிதை என்பது அதன் சொற்கள் மற்றும் சொல்லிடை வெளிகளில் ஆன மௌனங்களால் ஆனது.. வாசகன் குறியீடுகளை தன் வாழ்வனுபவத்தால் உடைத்துப்பார்க்கும்போது டுரியானிலிருந்து வெளிப்படும் சுளையும் அதன் வாசமும்போல கவிதையின் பொருள் அவனை வந்தடைகிறது.<br /> புரியாத கவிதை என்று ஒன்றில்லை. முள் தரித்த ஒரு முரட்டு டுரியானைப் போன்று முதல் வாசிப்புக்குத் தோன்றும கவிதையை உடத்துச்சுவைப்பதற்கு வாழ்வனுபவத்தைக்கொண்டே அணுக வேண்டும். வாசகனின் அந்தரங்கத்தில் உள்ள அனுபவ மண்டலத்தில் அது அளிக்கும் பொருள் முக்கியமானது.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-2226455852324346596?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-91814810509154109722011-12-27T23:18:00.000-08:002011-12-27T23:18:29.279-08:00அண்டை வீடும் அடிக்கடி எழும் விஷில் சப்தமும்.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><u><span style="color: red;">அக்டோபஸ் கவிதைகளும் அடர்ந்த கவித்துவமும்.</span><span style="color: red;"></span></u><br /> <br /> என் அக்கம் பக்க வீடுகளில் குடியிருப்பவர்கள் சீனர்கள். எப்போதுமே ஓசையற்று கடந்துகொண்டிருக்கும் வீடு எங்களுக்கு இடது பக்கம் உள்ளது. முன்பு ஒரு குடும்பம் இருந்தது. இப்போது அந்தக்குடும்பத்திலுள்ள ஒரே மகன் அதில் குடியிருக்கிறான். இரவில் மட்டும் வருவான். பகலெல்லாம் பறவைபோல சுற்றித்திரிந்துவிட்டு தூங்குவதற்கென்றே அது அவனுக்குப் பயன்படுகிறது.<br />எங்கள் வலது பக்க வீடு சதா கல கலவென்ற ஓசையோடு இயங்கிக்கொண்டிருக்கும். சீனர்கள் அதிகம் விரும்பி விளையாடும் மாஹ்ஜோங் சூது விளையாட்டு. துருப்புச்சீட்டு மாதிரி என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். சதுரக்கட்டைகளால் எழுத்துக்களும் படங்களும் நிறைந்த சிறு சிறு துண்டுகளாலானவை. கலைத்துப்போட்டு அவரவருக்கு விழும் கட்டைகளை வைத்து தன் யூக அறிவைப்பயன் படுத்தி ஆடும் ஆட்டம். பல் சமயங்களில் இரவு பன்னிரண்டு வரை ஆட்டம் போய்க்கொண்டே இருக்கும். அதே வீடமைப்புப் பகுதியிலிருந்து சீனப்பெண்களும் ஆண்களுமாய் கூடியிருக்கும் வீடு கலகலத்துப்போயிருக்கும். வயதானவர்கள் அல்லது இல்லத்தரசிகள் வந்தவண்ணம் இருப்பார்கள் அந்த வீட்டுக்கு. இடது பக்க சலனமற்ற வீடு போலல்லாமல் இது எந்நேரமும் அல்லோலபட்டுப்போயிருக்கும். சும்மா விளையாடுவதில்லை. துட்டை பந்தயத்தில் வைக்கும்போதுதானே சூடு உண்டாகும். அங்கு வருபவர்கள் சாப்பிட கொரிக்க ஏதாவது வாங்கி வருவார்கள். அவர்களின் பொழுது ஜோராகக் கழிகிறது என்பதை பிரதிதினமும் தவறாமல் வருவதிலிருந்தே தெரிந்துகொள்ளலாம். எனவே அந்த வீடு உயிர்ப்பு நிறைந்த வீடாகவே இருந்துவந்தது.<br /> வீட்டுச்சொந்தக்காரிக்கு அறுபது வயதிருக்கும். நல்ல பாரியான உடல். இரண்டு மகன்கள். இரண்டு பெண்கள் கட்டிக்கொடுக்கப்பட்டு பினாங்கில் வாழ்கிறார்கள். ஒருவன் படித்து ஒரு அலுவலகத்தில் நிர்வாகியாக இருக்கிறான். இன்னொருவன் ஊமை. அவ்வளவாக காது கேட்காது. ஆண்கள் இருவரும் ஒரே வீட்டில் தாயோடு இருக்கிறார்கள். வாய்ப் பேச்சிழந்தவனிடம் அருகில போய் , சைகையில்தான் பேசவேண்டும். தாய்க்காரி மாஜோங்கில் தன்னை மறந்திருப்பதால் ஊமை மகனுக்கும் இவளுக்கும் உணவுப்பிரச்னையில் சண்டை வந்துவிடும். காச் மூச்சென்று கொஞ்ச நேரம் சத்தம் கேட்கும் பின்னர் அடங்கி மீண்டும் மாஜோங் ஓசை வர ஆரம்பித்துவிடும். <br /> காலை வேலையில் அவள் தன் மகன் வாங்கிக்கொடுத்த சிறிய காரில் உல்லாசமாய் நண்பர் வீட்டுக்கோ கதைக்கவோ போய்வருவாள். அவள் அந்த வாழ்க்கை அனுபவித்து வாழ்பவளாக இருந்தாள்.<br /> இந்த ஓசையிலேயே நகர்ந்த வீடு ஒருநாள் நிசப்தமாகிவிட்டது. விசாரித்ததில் தாய்காரிக்கு மாரடைப்பு வந்து மருத்துவ மனையில் சேர்த்துவிட்டதாக் தகவல் கிடைத்தது. பக்க வாதம் வந்து வாய்ப்பேசமுடியாமல், யாரையும் அடையாளம் காணமுடியாத நிலைக்குள்ளாகியிருந்தாள். <br /> கலகலவென்ற ஓசையுடன் இயங்கிய வீடும் சலனமற்றுக்கிடக்கத் துவங்கியிருந்தது.. ஆள் நடமாட்டம் இருந்துகொண்டே இயங்கிய வீடு இடது பக்க அண்டை வீடுபோல இருண்டே கிடந்தது. அவளை ஒருமுறை மருத்துவ மனையில் போய் பார்த்து வந்தேன். என்னை அடையாளம் தெரியவில்லை.<br /> பினாங்கிலும் பிசியோதெரப்ப்¢ முடித்துவிட்டு மூன்று மாதம் கழித்து அவள் வீடு திரும்பியிருந்தாள். இப்போது தன்னால் பேசமுடிகிறதென்றும், கைகளை அசைக்கமுடிகிறதென்றும் சிறிதளவு உற்சாகத்தோடு பேசினாள். சக்கரம் மாதிரி ஓடியாடி செயல்பட்டவளுக்கு நகர்வதற்கு உண்மையிலேயே இரு சக்கரங்கள் தேவைப்பட்டிருந்தது. நடந்த கால்கள் , கார் பிராக்கையும் எக்சிலரேட்டையும் பயன்படுத்திய கால்கள், இப்போது வதங்கிய கீரையைபோல துவண்டு கிடந்தது. சிறகடித்து வானாளாவி பறந்துகொண்டிருந்த அவள் வாழ்வு , ஒரு கேமரா காட்சிக்குள் தெரியும் உலகமென குறுகிப்போயிருந்தது அவளுக்கு. என் வீட்டுச்சன்னல் வழியாக சில சமயம் அவளை எதேச்சையாக நேருக்கு நேர் சந்தித்துவிட்டாள் ஏதாவது பேச ஆரம்பித்துவிடுவாள். பேச்சுத்துணையற்று தவிக்கும் நாட்களை அவள் நரகமாகியிருக்கக்கூடும். “செக்கு (சார்) நான் இப்பத்தான் கண் ஆப்பிரேசன் போயிட்டு வந்தேன். இடது கண். இப்போ எதையும் பாக்க முடியல. கொஞ்ச நாள்ள நல்லா பாக்கலாம்னு டாக்டர் சொன்னார்,” என மெல்லிய அழுகுரலோடு பேச்சைத்துவங்குவாள். தன் நோயை பிறரிடம் பகிர்ந்துகொள்வதில் மனம் ஆசுவாசப்படக்கூடும். அவள் பேச்சுத்துணைக்கு ஏங்கிகிறாள் என்பதை சன்னலோரம் தோன்றும் என்னிடமே பேச முயற்சிக்கிறாள் என்பதிலிருந்து உணர்ந்துகொள்ளும்போது மனம் துணுக்குறும். தீனியைப் போடும்போது பறந்து பூமிக்கு இறங்கும் புறாக்கூட்டம் போல வந்த மாஹ்ஜோங் மனிதக்கூட்டம் எங்கே போனது? நோயில் வீழ்ந்தபொது வந்து பார்த்துவிட்டுப்போன பிள்ளைகள் உறவினர் கூட இப்போதெல்லாம் வருவதில்லை என்று குறைபட்டுக்கொண்டாள். அப்போது அவள் முகம் மேலும் சோர்ந்து சரிந்து போயிருக்கும்.<br /> மாஜோங் ஓசையெழுப்பிக்கொண்டிருந்த வீட்டிலிருந்து இப்போதெல்லாம் அடிக்கடி புதிதாய் விஷில் சத்தம் வந்து கொண்டிருந்தது. கலகலத்துப்போயிருந்த வீடு ஏன் இப்போது கூர்மையான ஒற்றை ஒலியை எழுப்புகிறது. ஏன் என்று விசாரித்ததில் அவள் அழைக்கும் போதெல்லாம் மகனுக்கு கேட்பதில்லை. பலமுறை வீட்டின் வேறொரு மூலையில் இருக்கும் மகனை நான் போய் சைகை காட்டி சொல்லி அழைக்க வேண்டியதாயிற்று.<br /> தன் ஊமை மகன்தான் அவளுக்குச்சேவை செய்யவேண்டும். தன் பக்கத்தில் இல்லாத வேளையில் அவனை அழைக்க விஷிலை வாங்கிக்கொடுத்திருந்தான் அண்ணன்காரன். வீட்டில் யாரும் இல்லாத வேலையில் விஷில் சப்தம் கேட்டுக்கொண்டேதான் இருக்கும். சில சமயம் விஷில் சப்தத்தில் தொல்லை கொடுப்பதாக உணரும் மகன் குரலும் சற்று உக்கிரமாக ஒலிக்கத்தொடங்கிவிடும்<br /> அவனுக்கான பிரத்தியேக அழைப்பு ஒலி அது. ஆனால் எங்களுக்கு அந்த ஒலி எழுப்பப்படும் போதெல்லாம் மரணத்துக்கான எச்சரிக்கை ஒலியாகவே கேட்கிறது. என் மனைவிக்கு இனிப்பு நீர் வியாதி உண்டு. சாப்பிடும் நேரத்தில் விரீலென்று ஓசை காது மடல்களை உரசும்போது , உணவில் கட்டுப்பாடு வேண்டும் என்ற நிதானம் பிறந்துவிடுகிறது அவளுக்கு. இப்போதெல்லாம் தன் உடல் ஆரோக்கியம் சார்ந்த பிரக்ஞை வளர்ந்துவிட்டிருந்தது. நீரிழிவு நோய்க்கு உணவுக்கட்டுப்பாடு வேண்டும் என்று வேதம் மாதிரி டாக்டர்களும் நானும் ஓதியும் காதில் வாங்கிக்கொள்ளாதவளுக்கு, இந்த விஷில் ஒலி தேர்ந்த பாடமாக அமைந்துவிட்டிருந்தது. எனக்கும் நீரிழிவு உண்டு. அவளின் விஷல் ஒலியில் மேலும் கவனமாக வாழ்க்கையை நகர்த்தவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் உண்டாகிறது. காலை உணவு நேரத்தில், மதிய உணவின் போதும் , இரவிலும் இந்த கூர்மையான ஒலி போர் நேரத்தில் ஒலிக்கும் அபாய சங்கைப்போல எங்களை எச்சரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.<br /> அண்டை வீட்டில் தனிமையில் பொழுதுகளோடு போராடும் பெண்மணிக்கு கீழ்வரும் கவிதை எப்படிப் பொருந்துகிறது கவனியுங்கள். <br /> <br /> எனக்கு யாருமில்லை<br /> நான் கூட<br /> இவ்வளவு பெரிய வீட்டில்<br /> எனக்கு இடமில்லை<br /> இவ்வளவு பெரிய நகரத்தில்<br /> அறிந்த முகம் ஏதுமில்லை<br /> அறிந்த முகம்கூட<br /> மேற்பூச்சுக்கலைய <br /> அந்நியமாக உருக்காட்டி மறைகிறது<br /> என்னுருவங்கலைய<br /> எவ்வளவு காலம்<br /> கடந்து செல்ல வேண்டும்<br /> என்ற நினைவுவர<br /> “சற்றே நகர்”<br /> என்று ஒரு குரல் கூறும்.<br /> <br /> நகுலன்<br /> <br /> இவ்வளவு பெரிய வீட்டில் எனக்கு இடமில்லை என்று சொல்வதன் பொருள் பிடிபடுகிறதா? யாருமற்ற சூன்யப்பொழுதின் இருளைப் படிமமாகக் காட்டுகிறது அந்த வரி. மனித நடமாட்டம், மனிதக்குரல், ஆறுதல் மொழி இவை இல்லாதபோது வீடு எவ்வளவு விசாலமாக இருந்தென்ன செய்ய? வீடும் அத்துவான வெளியாகவே அசையாமல் அசைவற்று இருக்கும்.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-9181481050915410972?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-33427821281163966652011-12-19T17:28:00.000-08:002011-12-19T17:28:25.283-08:00உடைந்த வளையல்<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">என்னென்னவெல்லாம்<br />பேசுகிறது <br />ரகசியமாய்<br />பூங்காவில்<br />சிதறிக்கிடந்த<br />வளையல் சில்லுகள்<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-3342782128116396665?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-83344664081865389442011-12-13T19:53:00.000-08:002011-12-13T19:57:13.981-08:00பிரிவு<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />குடி வந்த புதிதில்<br />வீட்டு வாசலில் <br />குங்குமம் பூசி<br />பட்டுத்துணியின் தொட்டிலின்<br />பூசணி <br />அதனை வாங்கி வந்த<br />மகள் ஒரு திசையில்<br />அதனைக்கட்டிய மருமகன்<br />எதிர்த்திசையில்<br />கட்டிப்போடப்பட்டபடியே<br />பூசணி<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-8334466408186538944?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-51389045035700330332011-12-07T18:02:00.000-08:002011-12-07T18:02:25.070-08:00விழுதுவிட்டு வளர்ந்துவிட்ட வீடு<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><u><b>ஆக்டோபஸ் கவிதைகளும் அடர்ந்த கவித்துவமும்<br /></b></u><br /><br /><br />சமீபத்தில் நான் குடியிருந்த பழைய வீட்டைக் கடந்து போகவேண்டியிருந்தது. என் நண்பரின் இறப்பு என்னை அங்கு செல்ல வைத்திருந்தது. அப்போது அந்த வீடும், வீட்டின் சுற்றுப்புறமும் என் வருகையால் உயிர் பெற்றுவிட்டது போன்ற உணர்வு எனக்கு உண்டானது. அண்டை வீட்டு நண்பரின் மரணத்தை விட இந்த வீட்டின் நினைவே என்னைச் சுற்றி சூழ்ந்துகொள்ள ஆரம்பித்திருந்தது. நான் குடியிருந்த என் பழைய வீட்டைக் கடந்துதான் நண்பரின் வீட்டுக்குச் செல்லவேண்டும். ஆனால் நான் குடியிருந்த வீட்டை எளிதில் கடந்து சென்றுவிட முடியவில்லை என்னால். அந்த வீடு தன் ஆக்டோபஸ் கைகளால் என்னை ஈர்த்தபடி இருந்தது. அதனைத் திரும்பிப் பார்த்த படியே நடந்தேன். அந்த வீடு எனக்கு இப்போது சொந்தமில்லை என்றாலும் எனக்கும் அதற்குமான உளப்பூர்வமான பந்தம் தொட்டுத் தொடர்ந்த வண்ணமாகவே இருந்திருக்கிறது. வந்த வேலையை முடித்துவிட்டுத் திரும்பும்போது ஒருமுறை வீட்டை எட்டிப்பார்த்துவிட்டாவது போய்விடவேண்டும் என்ற ஆசை உண்டானது. நண்பரின் மரணத்துக்கு வந்த என்னை நான் புழங்கிய வீடுதான் என்னை முழுமையாக ஆக்கிரமித்தபடி இருந்தது. இறப்பு வீட்டில் இருந்த படியே என் வீட்டை அவதானித்துக்கொண்டிருந்தேன்.<br /> வீட்டின் வெளித்தோற்றம் முற்றாக மாறியிருந்தது. வீட்டு வாசலின் பூத்துக்குலுங்கிய ஆரஞ்சு வண்ணத்திலான காகிதப்பூமரம் இருந்த இடத்தைச்சுற்றி காய்க்கறிதோட்டம் இருந்தது. நாங்கள் காற்பந்து , பூப்பந்து விளையாடிய இடம் புதர் மண்டிக்கிடந்தது. வான்கோழிகளின் கழிவுகள் சிதறிக்கிடந்தன. சாக்கடைகளில் கழிவு நீர் தேங்கிக்கிடந்தது. வீட்டின் புறத்தோற்றம் முற்றாகவே வனப்பிழந்து கிடந்தது.<br /> வீட்டின் வாசலில் துணிக்கொடியில் துணிகள் காய்ந்து கொண்டிருந்தன. வீட்டு வாசலை நெருங்கும்போது வீட்டின் கதவி திறந்தே கிடப்பது தெரிந்தது. வீட்டு வாசலை நெருங்குபோது எட்டிப்பார்க்கக்கூட வீட்டு சொந்தக்காரரின் அனுமதி பெறவேண்டுமே என்ற எண்ணம் என்னை ஒருவித நகைப்புக்குள்ளாக்கியது. வீட்டின் விருந்தினர் அறைய எட்டிப்பார்த்தேன். அப்போது எனக்குள் ஒரு அந்நியத்தன்மை குடிகொள்ளத் தொடங்கியிருந்தது. ஆனால் என் பாதச்சுவடுகள் வீட்டுதரை முழுதும் பதிந்திருப்பதான பிரம்மையைத் தவிர்க்கமுடியவில்லை. என் குழந்தைகள் ஓடி விளையாடிக் கூச்சலிட்டதை அசரீரியாய்க் கேட்க முடிந்தது. நானும் என் மனைவியும் சண்டையிட்ட உரத்த குரலும், சமரசமாகி சன்னமான குரலும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. என் பார்வைக்குக் கிட்டாத அறைகளும் சமையலறையும் கண்டிப்பாய் முன் போல இருக்காது என்ற உணர்வு என்னை என்னவோ செய்தது. முதல் முதலாய் நான் வாங்கிப்போட்ட தொலைக்காட்சி இருந்த இடத்தை அலமாரி ஒன்று போடப்பட்டிருந்தது. சன்னல்கள் திரைத்துணியற்று அம்மணமாய் இருந்தது. சில சன்னல் கண்ணாடிகள் உடைந்திருந்தன. நாங்கள் பூசிய பச்சை சிமிந்துத் தரை நிறமிழந்து கிடந்தது. நான் காலாப்பூர்வமாகத் திட்டமிட்டு நேர்த்தியாக வைத்திருந்த வரவேற்பறை சீர்குலைந்து கிடப்பதைப் பார்க்கப் பார்க்க எனக்கு வீட்டுக்காரரின் மேல் கோபம் வர ஆரம்பித்தது. என் அதிகாரத்துக்கு என் முன்னால் வீடு இலக்காக முடியாது என்று சுதாரித்துப் பழைய நிலைக்கு வர சற்று நாழியானது. வீடு இப்போது கைமாறிவிட்டாலும் ஆழ்மனத்தின் ஒரு ஓரத்தில் வீட்டின் உரிமைகாரன் நான்தான் என்ற எண்ணத்திலிருந்து கழன்று கொள்ள சற்று நேரம் பிடித்தது.<br /> அந்த வீடு நானே திட்டமிட்டுக் கட்டியவீடு. வீட்டின் உட்புற வடிவமைப்பு, வெளிப்புறத் தோற்றமும் நானே வடிவமைத்தேன். எனக்காக ஒரு வீட்டை கட்டும்போது மனதுக்குள் நீண்ட நாளாக வடிவமாகிய திட்டம் அதில் நிறைவு கண்டிருந்தது எனக்கு பேரானந்தத்தை அளித்திருந்தது. <br /> அந்த வீட்டை விற்று விட்டு வெளியேறும் நாளில் நான் ஆழ்ந்த துயரத்தில் இருந்தேன். வீட்டுப் பொருட்களை லாரியில் ஏற்றிவிட்டு காலியான் வீட்டைப் பார்க்க மனம் ஒப்பவில்லை. வீட்டை விற்ற பணம் கைக்கு வந்து சேர்ந்திருந்தாலும் , மனம் என்னவோ வீட்டை விட்டுக் கிளம்பத்தயாராயில்லை! கிட்டதட்ட கண்ணீர் விட்டுக் கதறி அழுதுத் தீர்த்திடவேண்டும் போல இருந்தது. விற்றுவிட்ட பிறகு வீடு எனக்குச் சொந்தமில்லை என்றாலும் , என் இருப்பு வீடெங்கும் எஞ்சியிருப்பதாகவே பட்டது. என் உடல்தான் வெளியாகிறதே தவிர என் ஆன்மா வீட்டின் எதையோ ஒன்றைப் உடும்பைப்போலப் பற்றிக்கொண்டு என்னோடு வர மறுத்தது.<br /> வீட்டை விட்டு நிரந்தரமாகக் கிளம்புவது தொடர்பாக கவிஞர் வைரமுத்து கிழக்குச் சீமையிலே திரைப்படத்தில் ஒரு பாடலை எழுதியிருப்பார். ஒரு தீராத சோகம் அதில் இழையோடிக்கிடக்கும்.<br /><br />மண்ணே போய்வரவா<br />மாமரமே போய்வரவே<br />அண்ணே போய்வரவா<br />அழுது போய்வரவா<br /> ஒருமுறை என் எழுத்து நண்பர் ஒரு பினாங்கு வீட்டை விற்று வ்¢ட்டு கோலாலம்பூருக்குக் குடிவந்து விட்டதாகச் சொன்னபோதும் நான் குடிபெயர்ந்த சோக நாள் நினைவுக்கு வந்தது. பினாங்கு மலேசியாவிலேயே மிக அழகான ஊர். கடற்கறை , தூய காற்று , சாலை நெடுக்க கிளை மண்டி வளர்ந்த மரங்கள். நேர்த்தியாக அடுக்கப் பட்ட கட்டடங்கள், நெரிசலற்ற கார் பயணம், பல வகையான சுவை உணவு - என அணைத்தையும் விட்டுவிட்டு, கோலாலம்பூர் போன்ற மனிதர்களும், கார்களும், வீடுகளும் அடர்ந்து கிடக்கும் நெரிசலான பட்டணத்துக்கு ஏன் செல்லவேண்டும் என்ற பரிதாபம் எண்ணம் அவர்மீது தோன்றியது.<br /> நாம் பல காலம் குடியிருந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறி விடுவது அவ்வளவு எளிதானதல்ல. வீட்டை விற்றால் பணம் கிடைக்கும். பணம்கிடைத்தால் இன்னொரு வீட்டை வாங்கிக்கொள்ளலாம் என்ற மகிழ்ச்சி வீட்டைக் காலி செய்யும் தருணத்தில் முரண்படுகிறது. ஏன் இந்த வீட்டை விற்க வேண்டும்? வீடு என்ற புறப்பொருளைத் தவிர வீட்டுக்குள்ளும். வீட்டுக்கு வெளியேயும் நம் இருப்பு நிதர்சனமானது. நாம் புழங்கிய இடம், நாம் கால் தடங்கள் என அனைத்தும் ஒரு நிழைலைப்போல நிரந்தரமாய் அங்கே சேகரமாகிக்கிடக்கிறது. நம் குரல் சதா சுவற்றில் மோதி எதிரொலித்த வண்ணமிருக்கிறது. அந்த நினைவுகளிலிருந்து எளிதில் தப்பிவிட முடிவதில்லை! இனம் புரியாத சோகம் இதயமெங்கும் கனக்கத் துவங்கிவிடுகிறது.<br /> சிங்கப்பூர் இலக்கிய நிகழ்ச்சி ஒன்றில் கலந்துகொள்ள ஒர் அறையில் தங்கி ஒரு இரவு முழுதும் நண்பர்களோடு பேசி மறுநாள் விடைபெற்றபோது எனக்குள் ஒரு கவிதை ஒலித்தது.<br /> விட்டுப்பிரியும்<br /> நண்பர்களைவிடவும்<br /> அறையில் <br /> மிதந்து கொண்டிருக்கும்<br /> அந்த உரையாடல்களை.....<br /><br />நண்பர்களைப் பிரிவது சோகமானதுதான். ஆனால் அந்த அறை நாங்கள் பேசுவதை மௌனமாக உள்வாங்கிக்கொண்டு நான்கு சுவர்களுக்குள் மோதி ஒலிக்கத் துவங்கி விட்டது போன்ற உணர்வு உண்டானது. எங்களின் சிரிப்பு, கோபம், வெறுப்பு இவை எல்லாவற்றையும் தன்னுள் வைத்துக்கொண்டுதானே எங்களை வெளியேற்றுகிறது. அப்படியானால் எங்களின் ‘சொச்சம்’ அதனுள் மிதந்தபடிதானே இருக்கிறது!<br /> <br /> கவிஞர் மகுடேஸ்வரனும் தன் வீட்டை காலி செய்திருப்பார் போலும்.<br /> <br /> வாழ்ந்து கெட்டவனின்<br /> பரம்பரை வீட்டை<br /> விலைபேசி முடிக்கும் போது<br /> உற்றுக்கேள்<br /> கொல்லையில்<br /> சன்னமாக எழும்<br /> பெண்களின் விசும்பலை<br /><br />முடிவுரை<br />நான் எழுதிய இந்த 20 தொடரில் நவீனக் கவிதைகளை அறிமுகப்படுத்த முயன்றிருக்கிறேன். கவிதைகளின் உள்ளீடும் புற வடிவமும் காலத்துக்குக் காலம் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. ஒரு வடிவத்தில் சொல்ல வெண்டிய பாடுபொருளும் உத்தி முறைகளும் சொல்லி முடித்தவிட்ட பிறகு புதிய கவிதை வடிவம் தன்னிச்சையாகவே இடம் பிடித்துக்கொள்ள ஆரம்பிக்கிறது. 1964 தமிழகத்தில் புதிய வீச்சோடு புறப்பட்ட புதுக்கவிதை மலேசியாவில் 72வாக்கில் அறிமுகமானது. அந்த வடிவம் இன்றைக்கு நிறம் மங்கி வலுவற்று விட்டது. பழைய எழுத்து நடையிலேயே சொன்னதை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிச் சலிப்பை ஏற்படுத்தி விட்டது. ஒரே சட்டையை எத்தனை நாளைக்குத்தான் அணிந்து கொண்டிருப்பது? புதிய சட்டை அணிந்துகொள்ளும் போது நாம் புதிய தோற்றத்தை அடைகிறோம், புதிய தெம்பைப்பெறுகிறோம்.<br />நவீன கவிதைகள் மலேசியப் படைப்புலகக் கதவைத் தட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது. நாம் திறக்க மறுக்கிறோம். மிகச் சொற்பமான கவிஞர்களே இதனை எழுதிப் பார்க்கிறார்கள். பலர் புதுக் கவிதைகளையே மறுபடி மறுபடி எழுதி வருகிறார்கள். நவீன கவிதை எழுத முற்படவேண்டும். புதுக்கவிதை புறத்தைப் பாடிக்கொண்டிருந்தது. நிலப் பிரபுத்துவம், சுரண்டல், பெண்ணியம், ஆணாதிக்கம் போன்ற பாடுபொருளை முன்னீடாகக் கொண்டது புதுக்கவிதை. நவீனக் கவிதை அகத்தைப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறது. அது ஒரு கவிஞனின் அகவய மனத்தின் உள்ளக்கிடக்கையை முன் வைக்கிறது. உள் மனப் புறப் பாடாக இருப்பதால் நவீனக் கவிதைகளை மோலோட்டமான வாசிப்பில் உள்வாங்கிக்கொள்வதில் சிரமம் உண்டாகும். கவிஞன் என்ன சொல்ல விழைகிறான் என்பதில் புரிதல் ஏற்பட மறுமுறை வாசித்தாக வேண்டும். இரண்டாவது வாசிப்புக்கு உட்படும்போது பொருளில் சிறு உடைப்பு ஏற்பட்டு கவிதை புரிய ஆரம்பிக்கும். மேலும் வாசிக்க வாசிக்க அதன் படிம அழகில் நாமும் இன்புறுவோம். சங்க காலக் கவிதைகள் புரியாமல் போனது மறுவாசிப்புக்கு உட்படுத்தாத காரணத்தால்தான். எனவேதான் சங்க காலக் கவிதைகளுக்குப் பின்னாளில் விளக்கவுரை எழுதினார்கள். நவீன கவிதையும் அதே காரணத்தால் புறந்தள்ளப்படுகிறது. புதுக்கவிதைக்கு வழங்கிய அதே வரவேற்பு நவீனக் கவிதை பெறத்தவறிதானது இலக்கியத்துக்கு நேர்ந்த மிகப்பெரிய இழப்பாகும். <br /> புதுக்கவிதைகள் பெரும்பாலும் குறியீட்டு உத்தியைப் பயன்படுத்தியது. நவீனக் கவிதைகள் படிமத்தைப் பிடித்துக்கொண்டன.(இரண்டு வகையிலும் குறியீடும் படிமமும் உண்டுதான்) அகவயமக சிந்தித்து எழுதும்போது படிமக் கூறுகள் மேலோங்கி நிற்கும். நான் மேற் சொன்ன மூன்று கவிதைகளும் படிமத்தில் இயங்குபவை.<br /> என் அனுபவத்தைச் சார்ந்த கவிதைகளையே என் கட்டுரையில் நான் முன்வைத்திருந்தேன். கவிதைகள் படைப்பாளனின் அனுபவம் சார்ந்தே ஒலிக்கும். வாசகனுக்கு அந்த அனுபவத்துக்கு ஈடான சம்பவம் நிகழ்ந்திருந்தால் , கவிதையைப் புரிந்து கொள்வதில் சிக்கல் உண்டாகாது. ஒரே மாதிரியான அனுபவம் நிகழவில்லையென்றாலும், கவிதைகளை வாசித்துப் பழகியிருந்தால் புரிதல் எளிதில் உண்டாகும். இந்த வகைக் கவிதைகள் எனக்குப் புரியாது என்ற உங்கள் முன்முடிவால், கவிதை உங்களை ஒதுக்கித் தள்ளி ஓரத்தில் விட்டு விட்டு, அது பாட்டுக்கு பயணப் பட்டுக்கொண்டே இருக்கும். <br /><br /> <br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-5138904503570033033?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-91845204173214431952011-11-25T19:36:00.000-08:002011-11-25T19:36:31.700-08:00அறிவுக்கு எட்டா ஆழிக்கூத்து<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">அக்டோபஸ் கவிதைகளும் ஆழ்ந்த கவித்துவமும்.<br /><br /><br /><br /><br /> 2004 டிசம்பர் 26ஆம் நாள் யாரும் எளிதில் மறந்துவிட முடியாத ஒருநாள். ஆழிக்கூத்து அரங்கேறி ஆயிராமாயிரம் உயிரைக் காவு கொண்ட கருப்புநாள். நான் மயிரிழையில் தப்பிப்பிழைத்த நாள். அன்று நானும் மனைவியும் மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கத்தின் சுற்றுலா நண்பர்கள் 38 பேரும் சென்னையிலிருந்து ஊர் திரும்ப ஆயத்திமாகிக்கொண்டிருக்கிறோம். டிசம்பர் 25ஆம் நாளை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் முன்னர் கடைசி கடைசி என்று பொருட்கள் வாங்க பாண்டி பஜாரில் இருக்கும்போதே மறுநாள் நிகழவிருக்கும் ஊழிக்கூத்து அசம்பவிதத்துக்கான அறிகுறிகள் அப்பொழுது நிகழ்ந்தது. என் மனைவி சேலை துணிமணிகள் வாங்க வேறு திசைக்கு போய்விட்டிருந்தாள். நானும் சில நண்பர்களும் நூல்கள் வாங்கக் கிளம்பிவிட்டிருந்தோம். இப்படி ஆளாளுக்கு ஒரு திசையில் பிரிந்து கிடக்கிறோம். கடையைத் தேடி அலைந்த நேரத்தில் நாங்கள் அலைந்து திரிந்துகொண்டிருக்கும் சாலையில் ஆயிரக்கணக்கான மனிதக்கூட்டம் திமு திமுவென்று எங்களை நோக்கி ஓடிவருகிறது. பேரலை புரண்டு வருவது போன்ற ஆரவாரம். மனிதக்கூச்சல் மரணக்கூச்சலுக்கு ஈடாக ஒலிக்கிறது. ஓடமுடியாதவர்கள் கூட்டத்தில் சிக்கி மிதிபடும் ஆபத்தான நெரிசல். அப்போது கடைகளின் இரும்புக்கதவுகள் இழுத்து அடைக்கபடுகின்றன. அதனை மேலிருந்து இழுக்கும்போதும் , அது சிமிந்துத்தரையை தடார் என்று தரை தட்டும் போதும் அதன் சப்தம் பீதியை உண்டுபண்ணுகிறது. கடையொன்றில் பொருட்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது கரிசனமின்றி வெளியே விரட்டிவிட்டு கதவுகளை இழுத்து மூடுகிறார்கள். என்ன ஏதென்று விசாரித்தாலும் பதிலிறுக்க யாரும் தயாராக இல்லை. அவரவர் தங்கள் உயிரைக் காப்பாறுவதற்கான அவசர ஏற்பாட்டில் பதற்றம் நிறைந்து காணப்படுகிறார்கள். எங்களை நெருங்கி வரும் மனிதக்கூட்டமும் , அறிவிப்பில்லாமல் அடைக்கப்படும் கதவுகளும் , மரணக்கூச்சலும், பீதி நிறைந்த முகங்களும் , குழந்தைகளை அணைத்துக்கொண்டு ஒதுங்கும் மனிதர்களும் திடீரென்று ஒரு இயற்கைப்பேரிடர் நடந்து விட்டதான சூழலை நினைவு படுத்தியது. பெருமழையில்லை, பேய்க்காற்றில்லை, திகு திகுவென எரியும் தீயின் அறிகுறிகூட இல்லை, பூகம்பம் இல்லை, ஆனால் மக்களின் மகிழ்ச்சி சூழல் திடீரெனத் தலைகீழான தோற்றம் காண்கிறது! எல்லாம் கடந்து போகும் என்று கீதை சொல்கிறது ஆனால் கடந்து போவதற்கு முன்பான தருணம்தான் சொல்லொணா துயரத்துக்குள்ளாக்குகிறது. வதைப்படுத்திவிட்டுத்தான் கடக்கிறது.<br /> ஆளுக்கொரு பக்கமாய் மக்கள் நெரிசலில் சிதறிக்கிடக்கிறோம். யாருக்கு என்ன நடந்திருக்கிறதோ என்ற தீராத பதை பதைப்பு மிகுந்த தருணத்தை எதிர்கொண்டு நிற்கிறோம் !<br /> “என்னையா நடக்கிறது இங்கே? சொல்லித்தொலையுங்களேன்?” என்று உரக்கக் கத்திவிட்டேன், பொறுமை இழந்து! <br /> “ முடிஞ்சா உயிர காப்பாத்திக்குங்க , கடைய ஒடைப்பானுங்க, கல்லடியில் மண்டை ஒடையும், எங்கேயாவது ஓடி ஒளிஞ்சிடுங்க” என்றார் ஒருவர். எது பதுங்குவதற்கு உகந்த இடம் என்பது பழக்கமில்லா இடத்தில் எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது?<br /> “ ஏன்? ஏன்? எதுக்கு?” என்ற அவசர்கால வினாக்களுக்கு விடைகாணும் கேட்டுக்கொண்டிருந்த போது சொன்னவர் உயிரை காப்பாற்ற ஓடலானார். அப்போது அந்தப் பெருங்கூட்டம் எங்களை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது.<br /> “ கலைஞர் எறந்துட்டாராம், அதான் கலவரம் வரப்போவுது,” என்றார் ஒருவர்.<br /> “அதுக்கு ஏன்யா கலவரம் வரணும்?” என்ற வெள்ளந்தியான எங்கள் கேள்விக்கு விடை சொல்லும் அளவுக்கு அப்போது யாருக்கும் பொறுமையில்லை.’ஒடினான் ஓடினான் வாழ்க்கையின் ஓரத்திற்கே ஓடினான்’ என்ற கலைஞரின் பராசக்தி வசனம் எவ்வளவு அழகாய்ப் பொருந்துகிறது இங்கே! <br /> அச்செய்தி வெறும் புரளிதான் என்றாலும் அது மறுநாளின் நிகழவிருக்கும் ஆழித் தாண்டவத்தின் அறிகுறி என்று யாருமே எதிர்ப்பார்த்திருக்கவில்லை.<br /> 26ஆம் நாள் அதிகாலையிலேயே நாங்கள் நான்கைந்து பேர் மெரினா கடற்கரைக்கு நடைப்பயிற்சிக்குச் செல்வதாய் இருந்தது. ஆனால் எங்கள் நல்ல நேர ஆழ்ந்த களைப்பில் ஆழ்ந்து தூங்கிவிட்டிருந்தோம்!<br /> அதிகாலை மணி ஏழுக்கு என் மனைவி மிகுந்த மனக்கலவரத்தோடு என்னை எழுப்புகிறாள். அவள் குரல் கலவரத்தோடு ஒலித்தது. நான் எழ மறுக்கிறேன்.<br /><br />“எழுந்திருங்க ஹோட்டல் ஆடுது,” என்றாள். கண் விழித்தவன் அதனை அப்போது உணர்கிறேன். கண்ணுக்குத் தெரியாதவர் யாரோ ஆட்டிவிட்டது போல ஆடுகிறது கட்டிலும். கிரீச்சிட்டு மேசை நகர்கிறது. மேசை மேலிருந்த கண்ணாடிக் கோப்பைகள், புத்தகங்கள் சரிந்து விழுகின்றன. தொலைகாட்சியைத் திறந்து பார்க்கிறேன், மெரினாவின் ஆழிப்பேரலையில் அடித்துச்சென்று மறைந்துபோன சடலங்களின் எண்ணிக்கையை அறிவித்த வண்ணமிருக்கிறது. அந்த எண்ணிக்கை வினாடிக்கு வினாடி விஷம் போல எகிருகிறது. இனி விடுதிக்குள் இருப்பது ஆபத்து என்று எண்ணி கட்டிய துணியோடு பரபரப்போடு கீழே வருகிறோம். அங்கே விடுதியில் தங்கியிருந்த முக்கால்வாசிப்பேர் ஏற்கனவே தப்பித்து இறங்கிவிட்டிருந்தார்கள்.<br /> கீழே நிறுத்திவைக்கப்பட்டிருந்த கார்கள் நகர்ந்து வேறு திசைக்குத் திரும்பி நிற்கின்றன. ஆட்டோக்கள் புரண்டு கிடக்கின்றன. மரங்கள் சாய்ந்து கிடக்கின்றன. பேயறைந்த முகங்களில் பதற்றம் குடிகொண்டுவிட்டிருந்தது. சாலையில் வாகன நடமாட்டம் குறைந்திருந்தது. காப்பிக்கும் டீக்கும் அலையும் மனிதர்கள் அடுத்த தகவலுக்காக ஒருவர் மற்றவரை எதிர்பார்த்தபடி இருந்தனர். மரண வாடையை மனித முகத்திலும், உதறலைப் பேச்சிலும் உணரமுடிந்தது. அந்தக் காலை பிரம்ம முகூர்த்தமாக இல்லை. கூற்றுவனின் ‘முகூர்த்த’மாகவே விடிந்துகொண்டிருந்தது. ஒரு பிரளயத்தின் நிழலை மட்டுமே பார்த்த எங்களுக்குள் பதைபதைப்பு கூடிக்கொண்டிருந்தத்து. பிரளயத்தின் அகன்ற கூரிய நகங்கொண்ட பேய்க்கரங்கள் கடலோர மனிதர்களை கடலுக்குள் கவ்விச்சென்று கொன்றுவிட்டிருந்தது. யார் யார் இறந்தார்கள் என்ற மர்மத்தை கடலலை தனக்குள் புதைத்து ரகசியமாய் வைத்துக்கொண்டது. ஒரு துன்பியல் நாடகத்தை வெற்றிகரமாய் அரங்கேற்றிவிட்டு பழையபடி தாலாட்டுக்கு ஆடும் தூளியைப்போல அலைகள் தன் ஆட்டத்தை ஆடத்தைத் துவங்கிவிட்டிருந்தது.<br />உலகில் இயற்கைப் பேரிடர்கள் மனிதனைப் பழிவாங்கியபடி இருக்கிறது. அவனைத் தின்று தீர்ப்பதற்கு மிகுந்த வேட்கையோடு தன் அரக்க சுபாவவத்தை அரங்கேற்றியவண்ணமிருக்கிறது . 2004 காட்டாறு வேகத்தில் தொடங்கிய அதன் ஆர்ப்பாட்டம் விட்டு விட்டு விரட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது மனிதர்களையும், அவன் உடமைகளையும். சமீபத்தில் ஆயிரமாயிரம் ஜப்பானியர்களை உயிரோடு கடலுக்குள் இழுத்துக்கொண்டுபோய் வீசிவிட்டு திரும்பிய பேரலைகள் எப்போதும் போலவே குற்றமற்ற பாவனையில் கரையில் களிநடம் புரிவதைப் பார்க்கிறோம். மனித அறிவும் அறிவியலும் அறிந்துகொள்ள முடியாத புதிரை மனித மூளையின் சவாலுக்கு விட்டுச்சென்ற சமுத்திரத்தை எப்படிச் சகிப்பது?. மரணம் ஒரு நள்ளிரவின் மனித கவனமிழந்த பொழுதில், ஒரு கைதேர்ந்த கள்வனைப்போல சந்தடியின்றி மனித உயிரை அபகரிக்க காத்துக்கொண்டே இருக்கிறது.<br /> எத்தனை மரணங்கள் அவன் கண் முன்னே நிகழ்ந்தால் என்ன! தன் ஆசையை நிறைவேற்றிக்கொள்க அவன் தான் உயிர்வாழும் பூமிக்கே தீராத கேடு விளைவித்தபடியே இருக்கிறான். தன் சொந்தச் சந்ததிக்குக் கூட எதையும் விட்டு வைப்பதாயில்லை. ஆம் மனிதன் ஒரு சுயநல மிருகம்! பின் விளைவுகள் பற்றி துளியேனும் சிந்திப்பதில்லை!<br />ந. பச்சைபாலன் சொல்கிறார் ஆழி ஆடிமுடித்துவிட்ட ஆர்ப்பாட்டத்தை இப்படி, <br /><br />அற்றை நாளில் வள்ளுவரும்<br />நற்றிணைப் பாடலில் <br />கபிலரும் மொழிந்தனர்<br />நீரின்றி அமையா உலகு<br />இற்றை நாளில் <br />கடல்பொங்கி மொழிந்தது<br />நீரின்றி அழியா வாழ்வு<br /><br />ஆவதும் பெண்ணால் <br />அழிவதும் பெண்ணால்<br />பொய்யாய்ப் போனது முதுமொழி<br />ஆவதும் நீரால்<br />அழிவதும் நீரால்<br />மெய்யாய் ஆனது நிகழ்மொழி<br /><br />நீலிக்கண்ணீர் முதலைக்கண்ணீர்<br />எல்லாம் காய்ந்து போய்விடும்<br />இது ஆழியில் எழுந்த<br />ஊழிக்கண்ணீர்<br />உயிர்களைத் தின்றும்<br />உறுபொருள் சிதைத்தும்<br />அசுரப்பசியைத் தீர்க்கும்<br /><br />வாழ்வோ விளையாட்டோ<br />எல்லை கடந்தால் என்றும்<br />தீராத தொல்லைதான்<br />நீர் கரை உடைத்து<br />எல்லை கடந்தால் <br />தீராத இடும்பைதான்<br /><br />உதிரத்தைப் பாலாக்கி<br />உழைப்பையே எருவாக்கி<br />ஊனுருக்கி சேய் வளர்ப்பாள்<br />அந்தத் தாயைப் பழிக்கவில்லை<br /><br />எண்ணிமாளா உயிர்களை<br />தன்னிலே புதைத்துவிட்டு<br />எஞ்சிய உயிர்களை<br />கண்ணீரில் நனையவிட்ட<br />தண்ணீரைப் பழிக்கின்றேன்<br /><br />பச்சைபாலனின் கவிதைமொழியில் இருள் இல்லை. சாதாரண வாசகனுக்கும் செய்தி போய்ச்சேரவேண்டும் என்ற கரிசனம் மிகுந்த மொழி பச்சைபாலனுடையது. வாசகனின் தோள்மேல் கைபோட்டு காதுக்கறுகே போய் கவிதை சொல்லும் பண்பாடு அவருடையது. புரியும் மொழியில் எழுதுவதால் அதன் பயணம் வாசகனை நோக்கிய நீண்ட நெடும் பயணமாக இருக்கிறது. இருண்மை மொழிக்கவிதை இன்றைக்கு நிறைய எழுதப்படுகின்றன. அதுனுள் முக்குளித்து முத்தெடுக்க வேண்டி அவை தீவிர வாசகனுக்காக படைக்கப்படுபவை. இப்படியான மொழிக்குள் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்துவிடாமல் இறங்கி வருபவர் நம்ம பச்சை.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-9184520417321443195?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-39312731329754187592011-11-18T18:06:00.000-08:002011-11-18T18:06:57.065-08:00காலணிகள்<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h2 style="margin: 10pt 0cm 0pt;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #4f81bd;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-ascii-font-family: Cambria; mso-ascii-theme-font: major-latin; mso-bidi-font-family: Latha; mso-bidi-language: TA; mso-bidi-theme-font: major-bidi; mso-hansi-font-family: Cambria; mso-hansi-theme-font: major-latin;">காலணிகள்</span><span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"></span></span></span></h2><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-c_iEcW7voSo/TscPHfr_5RI/AAAAAAAAAZA/NrYeif-ZHDs/s1600/Kaki.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hda="true" height="177px" src="http://2.bp.blogspot.com/-c_iEcW7voSo/TscPHfr_5RI/AAAAAAAAAZA/NrYeif-ZHDs/s320/Kaki.jpg" width="320px" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">கடைவீதிகளில்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">கணக்கில்லா</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">காலணிகள்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">எதை</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">வாங்குவது</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;">?</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">மாளிகை</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">வாசலில்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பள</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பளக்கும்</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">வண்ணங்களில்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பல</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">நூறு</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">செருப்புகள்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">அவள்</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">காதணிக்கு</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">எது</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">எடுபடும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;">?</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">உயரத்துக்கு</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">எது</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">சரிபடும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;">?</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">தேர்வு</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">செய்யவே</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">ஒரு</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">அழகுக்கலை நிபுணர்</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">நடிகை ஏவலுக்கு</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;">.</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">திருமதி</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">மார்க்கோஸ்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">இரண்டாயிரம்</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">வகை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">காலணிகள்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பாரிஸ்</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">ஷூ</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">கோனரிலும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பல நூதன </span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">நகரங்களின்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பந்தா</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">கடைகளிலும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பார்த்து</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">வாங்கியதாம்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">கல்யாண</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">விருந்தின்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">காலணிக்கு</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">அறை</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">மாதமாய்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">அலைந்தும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">அகப்படவில்லை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">ஒன்றும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">செருப்பில்லா</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">கால்களுக்கு</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">சிறப்பேதும்</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">உண்டா</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பாதங்களை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">இழந்தவனுக்கு</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பாதுகை</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பெரிதில்லைதான்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பாதமே</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பெரிது</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">இவருக்கு</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">நாய்</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">குதறிய</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">காலணிகளும்</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">மிஞ்சவில்லை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">ஜோடி</span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"> </span><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பிரிந்ததும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">வாய்ப்பில்லை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">ஆயிரமாயிரம் காலணிகள்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">அலங்கரிக்க கால்கள் இருக்க</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பாதுகை பாராத </span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பால்லாயிரம் கால்களின்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பிரதிநிதிக்கும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">ஒரு ஜோடிக் கால்கள் இவை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">இருள் கவிந்த உலகத்தை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">இதயம் இருக்கா</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">என்று வினவும் கால்கள் இவை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">மனிதம் மரத்துப்போனதால்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">மறக்கப்பட்ட</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">கால்கள் இவை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">சிம்மாசனம் ஏறிய </span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">பாதுகைகளில்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">மிதிபட்டு</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">சின்ன ஆசனம்</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><span lang="TA" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;">கிடைக்காத கால்கள் இவை</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Latha','sans-serif'; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TA;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-3931273132975418759?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-20411396201405185522011-11-16T21:02:00.000-08:002011-11-17T08:17:52.693-08:00தாயகம் கடந்த தமிழ் இலக்கியம்<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RdSYjBH-cdI/TsSPYuhQxjI/AAAAAAAAAYI/hSvQKxMe_8Y/s1600/singapore.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-RdSYjBH-cdI/TsSPYuhQxjI/AAAAAAAAAYI/hSvQKxMe_8Y/s320/singapore.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-I8AIBTuy8DQ/TsSQjFXxktI/AAAAAAAAAYQ/dTmhWPyMB2c/s1600/SAM_1658.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-I8AIBTuy8DQ/TsSQjFXxktI/AAAAAAAAAYQ/dTmhWPyMB2c/s320/SAM_1658.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Yep-7nJVODo/TsSRMMb1fNI/AAAAAAAAAYY/uZaqXKf498Q/s1600/SAM_1627.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-Yep-7nJVODo/TsSRMMb1fNI/AAAAAAAAAYY/uZaqXKf498Q/s320/SAM_1627.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Lq2103dt-L0/TsSSlULAX_I/AAAAAAAAAYg/d_cYYe009IE/s1600/SAM_1630.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-Lq2103dt-L0/TsSSlULAX_I/AAAAAAAAAYg/d_cYYe009IE/s320/SAM_1630.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GUE7oO1LDqQ/TsSTIICBiNI/AAAAAAAAAYo/EeuejIlB1pk/s1600/SAM_1629.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-GUE7oO1LDqQ/TsSTIICBiNI/AAAAAAAAAYo/EeuejIlB1pk/s320/SAM_1629.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wVNgVvFGIxk/TsSTbCYCpzI/AAAAAAAAAYw/k8G2Jq-u7rM/s1600/SAM_1618%25282%2529.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-wVNgVvFGIxk/TsSTbCYCpzI/AAAAAAAAAYw/k8G2Jq-u7rM/s320/SAM_1618%25282%2529.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div> நன்றி (படங்கள் வ. முனியன்)<br /><br />(சிங்கப்பூரில் கடந்த 28,29.30 அக்டோபரில்(2011) நடந்த உலகத் தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாட்டை முன்வைத்து) <br /> <br /> இலக்கிய வளர்ச்சியின் அடுத்த கட்ட பரிமாணத்தை அடையவும்,<br /> தமிழர் புலம் பெயர்ந்த இடங்களில் இலக்கியம் சார்ந்து நடக்கும்<br /> வளர்ச்சியை அல்லது மாற்றங்களைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ளவும்<br /> சமீபத்தில் சிங்பப்பூர்த்தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கம் ‘தாயகம் கடந்த தமிழ்<br /> கூட்டியது. கனடா, சிரிலங்கா, ஆஸ்திரேலியா,ஜெர்மனி,பிரான்ஸ், அமெரிக்கா பிரிட்டன் இந்தியா, சிஙக்ப்பூர், மலேசிய போன்ற<br /> நாடுகளிலிருந்து பேராளர்கள் கலந்துகொண்டனர். கட்டுரையாளர்கள்<br /> மேற்குறிப்பிட்ட நாடுகளின் இலக்கிய , வளர்ச்சியும் அதன் போரட்டங்கள் குறித்தும் கட்டுரைகள் படைத்தனர்.<br /><br /> தமிழர்களின் தாயகம் என்பதற்கான பொருள் இந்தியாவாகவே இருக்கிறது என்பதாகவே கருப்பொருள் சொல்கிறது. ஆனால் எத்தனையோ தலைமுறைகளைத் தாண்டிய புதிய சமூகம் மலேசியாவிலும் சிங்கப்பூரிலும் தலையெடுத்துவிட்டது. இனியும் இந்தியாதான் தாய்நாடு என்று சொல்வதில் உள்ளார்ந்த பொருள் இருக்கமுடியாது. துக்கணூண்டு உணர்வு சார்ந்த பற்று வேண்டுமானால் இருக்கலாம். இந்தப் பற்றைத் தாயகம் என்று எப்படி மொழிபெயர்த்துக் கொள்வது? அதில் குழப்பம்தான் மிஞ்சும். பேராளர்களில் பெரும்பாலும் இலங்கையிருந்து புலம் பெயர்ந்து வெவ்வேறு நாடுகளில் நிரந்தர குடியுரிமை பெற்றவரளாகவே ஆகிவிட்ட நிலையில் இலங்கை அவர்களுக்குத் தாயகமாக இருக்க வாய்ப்பில்லை. அவர்களின் அடுத்த தலைமு¨றையினர் இனி தாங்கள் வசிக்கும் நாடுதான் தாய்நாடு என்ற நிலை வந்துவிட்டது. அவர்கள் திரும்ப இந்தியாவுக்கோ, இலங்கைக்கோ திரும்பும் சூழ்நிலையை மறந்துவிட்டார்கள் அல்லது மறுத்துவிட்டார்கள் அவர்களின் தொப்புள் கொடி உறவு முற்றாகவே அறுந்துவிட்ட நிலையில் இனியும் தாங்கள் முன்னோர்கள் வாழ்ந்த நாட்டை தாயகம் என்று சொல்வதில் தற்சமயம் வாழும் நாட்டின் பற்றை சந்தேகிக்கும் ஒரு இக்கட்டான போக்கு நிலவ வாய்ப்புண்டு. மலேசியா சிங்கப்பூர் நாடுகளில் வாழும் தமிழர்களுக்கு அந்தந்த நாடுதான் தாய்நாடு. இந்நிலையில் தாயகம் கடந்த தமிழ் இலக்கியம் என்று எதைச்சொல்வது? கருப்பொருளில்தான் குழப்பம் இருந்ததே தவிர கட்டுரைகள் கட்டுரையாளர்கள் வாழும் நாடுகளின் இலக்கிய உலகை முன்னெடுத்தன. <br /> <br /> இலங்கையிருந்து புலம் பெயர்ந்தவர்களின் தமிழ் இலக்கியம் மெல்ல நசியத்தொடங்கி இருக்கிறது. புலம் பெயர்ந்த முதல் தலைமுறையினரை தமிழ் இலக்கியத்தைத் தற்காக்க நினைத்தாலும் அங்கே வாழும் சூழல் , கல்விக்கொள்கை, பொருளியல் சிந்தனை, இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு தாராளமான இடம் தந்துவிட முடியாது. மொரிசியஸ் பிஜி தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளில் வாழும் தமிழரகள் தங்கள் தாய்மொழியைப் பறிகொடுத்த நிலைதான், இலங்கையிலிருந்து புலம்பெயர்ந்தவர்களுக்கும் நேரப் போகிறது என்பதை எந்த சந்தேகமுமின்றி நிறுவிவிடமுடியும். சிங்கப்பூரின் அரசு தமிழை முக்கியப் பாடமாக அங்கீகரித்தாலும், அந்நாட்டின் தொழிதுறை முன்னேற்றம் தமிழை வலிக்காமல் புறக்கணித்தவாறே நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அசல் சிங்கப்பூர் இலக்கியம் படைப்போர் அருகிவிட்டனர். இப்போதுள்ள படைப்பாளிகள் இந்தியாவிலிருந்து சிங்கப்பூரின் தொழில்துறை வளர்ச்சிக்காக கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில் புலம்பெயர்ந்தவர்கள். எனவே ஒரு நூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சிங்கப்பூருக்கு குடியேறி, பின்னர் நிரந்தர குடியுரிமைபெற்றவர்களில் இலக்கியம் படைக்கும் தலைமுறை இல்லை. அற்றுப்போய்விட்டது.<br /> <br /> மலேசியாவிலும் கிட்டதட்ட சிங்கப்பூரின் சூழலே நிலவுகிறது. ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் 800 தமிழ்ப்பள்ளிகள் இருந்த மலேசியாவில் தற்சமயம் 523 பள்ளிகளே எஞ்சி இருக்கின்றன. தொழில்துறை முன்னேற்றத்தில் பட்டணத்துக்குக் குடிபெயர்ந்ததிலும் , தோட்டப்புறங்கள் பட்டணமயமாதலில் ஈடுகொடுத்தமையிலும் இந்த எண்ணிக்கை குறைந்துகொண்டே போகிறது. ஒரே மொழி ஒரே நாடு என்ற கொள்கையும் தமிழ்ப்பள்ளிகளின் எண்ணிக்கையை இன்னும் சரியச் செய்யும். கடந்த ஐம்பத்தைந்து ஆண்டு கால இனவாத அரசியல் காரணமாகவும் தமிழ்க்கல்வியின் நிலை தாழ்ந்து கிடக்கிறது. ஏறத்தாழ எட்டு விகிதம் இந்தியர்களில் ஆறு விகிதம் தமிழர்கள் குரல் அமுங்கியே கிடக்கிறது. ஆறு விகிதத்திலும் சரிபாதி தமிழ் மொழியின் மேல் அக்கறையின்மையை புலப்படுத்திவிட்டனர். அப்படியானால் வெறும் மூன்று விகிதத்தினர் மட்டுமே தமிழை தற்காக்க முடியும் என்பது கனவாகவே முடியும். இந்த மூன்று விகித தமிழர்கள் கூட அடித்தட்டு மக்கள். தங்கள் வாழ்வாதாரதுக்கே போராடிக்கொண்டிருப்பவர். தமிழ்க்கல்வியை இவர்களால் எப்படி தற்காக்க முடியும். இப்போது தமிழ் ‘இருக்கிறது’ என்பதே ஆறுதலான விஷயம். இன்னும் ஐம்பது ஆண்டுகளில் எதுவும் நடக்கலாம். அடிப்படைக் கல்வி ஆறு ஆண்டுகள் தமிழ்ப்பள்ளியில் படித்தவர்களே மலேசியாவில் இலக்கியம் படைக்கின்றனர். ஒரு முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்த தரம் இப்போது இல்லை.<br /><br /> எனவே புலம்பெயர்ந்த நாடுகளில் தமிழன் உள்ளவரை தமிழ் இருக்கும் என்று சொல்வது சரியாக இருக்காது. சரிந்துகொண்டிருக்கிறது என்று சொன்னால் சரியாக இருக்கும்.<br /><br />தொடரும்.............<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-2041139620140518552?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-3390478050709461302011-11-12T05:57:00.000-08:002011-11-12T05:57:46.596-08:00அக்டோபஸ் கவிதைகளும் அடர்ந்த கவித்துவமும்.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />10. மழையில் நனையும் வார்த்தைகள்.<br /><br />நான் சமீபத்தில் ராஜஸ்தானின் தலை நகரமான ஜெய்ப்பூருக்குச் சென்றிருந்தேன். நூற்றுக்கண்கான ஆண்டுகளாக ஆட்சி புரிந்து வந்த மன்னர்களால் கட்டப்பட்ட பெரும் கோட்டைகளைக் கொண்ட ஒரு புராதன ஊர் ஜெய்ப்பூர். நாம் ஊருக்குள் நுழையும் போதே கோட்டைகள் நம்மை வரவேற்கும். ஊருக்குள் நுழைந்தவுடன் கோட்டைகள் நம்மை சூழ்ந்துகொள்ளும். ஒரு தலை நகரமாக இருந்தாலும் புராதன கட்டமைப்புக் கொண்ட நகரமாகத்தான் அதனை நாம் அவதானிக்க முடியும். நூதன கட்டடங்களையோ, பட்டணத்துக்கே உள்ள நேர்த்தியையோ , குறிப்பாக பச்சை வெளியையோ நாம் பார்க்கமுடியாது. நம் ஊரில் நாம் காணும் பட்டண வளாகத்துக்குள்ளிருக்கும் பச்சை புல் வெளியையும் பூந்தோட்டங்களையும் கண்டிப்பாய் ஜெய்ப்பூரில் பார்க்க முடியாது. ஏனெனில் அது மழை காணாது வானம் பார்த்த பூமி. ஜெய்ப்பூரிலிருந்து நூறு கிலோமீட்டர் துரத்தில்தான் புகழ்பெற்ற பாலைவனமிருக்கிறது. பாலைவனம் என்று சொன்னாலே மழைக்குப் பெரும் எதிரி என்றே பொருள் கொள்ளலாம். ஜெய்ப்பூரில் மழை பெய்யாமல் இருப்பதற்கு அந்த நகரைச்சுற்றியுள்ள மாபெரும் கல் மலைகள் ஒரு காரணமாக இருக்கிறது. மழை மேகங்களைத் தடுத்து நிறுத்தும் ஆற்றல் கொண்ட கல் மலைத்தொடர்கள் அவை. மன்னர்கள் கட்டிய பெருஞ்சுவர்களை விட இயற்கை கட்டிய தொடர் மலைகள் அவை. இந்த ஊரில மழையைக் காண்பது அரிது என்று சொல்லும்போதே ஒரு தீராத சோகத்தை சுற்றுப்பயண வழைகாட்டியின் முகத்தில் படர்ந்திருந்ததைப் பார்க்க முடிந்தது. நீர் இல்லாத ஊர் பாழ் என்ற பழஞ்சொல்லின் பொருளை அங்கே பார்க்கமுடிந்தது. அத்து வான வெளிக்குள் மழை மேகம் வரக்கூட அஞ்சும் இயற்கைச் சூழல். வரண்டு வெடித்துத் தூசு கிளம்பும் மண்தரை. வீடுகள் மேலும் , கட்டடங்கள் கடைகள் மீதும், மனிதர்கள் மீதும் விடாது துரத்தும் தூசுப்பேய் , சதா படிந்த வண்ணமே இருக்கிறது. தூய்மையான காற்றைச் சுவாசிக்கும் கொடுப்பினை இல்லாத மக்கள் வாழும் ஊர் அது. நாங்கள் தங்கி இருந்த விடுதியில் குளிக்கப் பயன் படும் நீரில் குளிக்காமல் இருப்பதே நல்லது என்ற காலங்கடந்த ஞானத்தை தரும் நீரின் இயல்புத் தண்மை அற்றுபோன நிலை.<br />மண்ணுக்குப் புனிதம் எப்போது உண்டாகும்? மழை பெய்வதால்தானே. மண் பூப்பெய்தி புதுப்பெண்ணாய் காட்சி தருவது எப்போது? மழை பெய்த பின்னர்தானே! மண்ணுக்கு எப்போது பண்டிகைத்திருநாள் வருகிறது. மழைக்குப்பின்னர் துளிரும் பச்சை நிறத்தால் தானே! தண்ணீர் என்று எப்படிப்பெயர் வந்தது. அது தண்மையாக இருப்பதால்தானே! களைப்புத் தீர்வதற்கு உடனடி நிவாரணம் தண்ணீர்க் குளியல்தானே.<br />மழைக்காக வெகு நாட்கள் ஏங்கிடக்கும் மண்ணின் மீது திடீரென அடை மழை பெய்து மண்ணை ஈரமாக்கினால் எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பார்த்த போது கவிஞர் •பஹீன் ஜஹான் எழுதிய கவிதை நினைவுக்கு வந்தது. நீங்களும் இந்தக் கவிதை மழையில் கொஞ்சம் நனைந்து நெகிழ்ந்து பாருங்களேன்.<br />மழை<br /><br />இறுக மூடப்பட்ட <br />வீட்டினுள் வர முடியாது<br />நனைந்து கொண்டிருக்கிறது <br />மழை<br /><br />ஆட்டுக்குட்டிகளுடன்<br />தாழ்வாரத்தில் ஒதுங்கி நின்று<br />இன்னொரு <br />புல்வெளி தேடிப்போவதற்குத்<br />தருணம் பார்க்கிறது<br /><br />புகார்கொண்டு <br />தன்னைப்போர்த்தியவாறு<br />தென்னந்தோப்பில்<br />வழிதவறியலைகிறது<br /><br />வாய் திறந்து பார்த்திருந்த<br />நீர் நிலைகளின்<br />கனவுகளை நிறைவேற்றிய பின்<br />மீன் கூட்டங்களைச்<br />சீதனமாகக் கொடுத்துச் செல்கிறது<br /><br />யார் யாரோ <br />வரைந்த கோடுகளையெல்லாம்<br />தனது கால்களால் தேய்த்து அழித்துச்<br />சேற்றில் புரண்டவாறு<br />வீதிகளைக்கழுவுகிறது<br /><br />பெரும் கோட்டைகளையெலாம்<br />கரைத்தழித்திட நினைத்து<br />நிறைவேறாமல் போகவே<br />அவற்றின் வசீகரங்களைக்<br />கழுவிக்கொண்டு நகர்கிறது<br /><br />ஆழ் மண்வரையும்<br />நீரிட்டு நிரப்பிய பின்<br />அடுத்துச் செய்வதென்ன?<br />என்ற வினாவுடன்<br />தரை மீது தேங்கி நிற்கிறது<br /><br />ஓய்ந்திட மாட்டாமல்<br />இன்னொரு<br />வெப்ப மழை பெய்துகொண்டிருந்த<br />அவள் முகத்தில் வீழ்ந்த கணத்தில்<br />தனது ஆவேசமெலாம்<br />ஒடுங்கிப்போய்விடப்<br />பெய்வதை நிறுத்திப்<br />பெருமூச்செறிந்து போயிற்று <br />அந்த மழை. <br /><br />இக்கவிதை ஒரு சிறுகதையைப்போல வளர்ந்து சோகமான திருப்பத்தோடு வாசகனை நெகிழ்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது. <br />அழகியல் நேர்த்தியோடு புனையப்பட்ட கவிதை நம்மை உள்ளிழுத்துக்கொள்கிறது. மழையே நனைந்து கொண்டு வாசலில் காத்திருப்பதும், ஆட்டுக்குட்டிகளுடன் தாழ்வாரத்தில் ஒதுங்கி நிற்பதும், வழியைத் தவறவிட்டு அலைவதும், குட்டைக்குள் மீன் கூட்டகளைச் சீதனமாக தந்துதவுவதும், மழைத்தாரைகள்கொண்டு மண்ணின் ஓவியத்தை கழுவுவதும், கோட்டை வசீகரங்களைக் கழுவிப் பளிச்சிட செய்வதபின்னர் அடுத்துச் செய்வது புரியாது விழி பிதுங்குவதுமான கற்பனை படிம அழகில் நம்மை லயிக்கச் செய்துவிடுகிறது. உள்ளபடியே மழையில் நனையும் போது உண்டாக முடியாத உணர்வை இக்கவிதை உணர்த்திவிடுகிறது. கவிஞன் தான் உணர்ந்ததை வாசகனுக்கு உணர்த்த்துவதில்தான் அவனின் வெற்றி அமைகிறது. ஆழமான தரிசனத்தால் மட்டுமே மறுபதிவு செவ்வனே நிறைவேறும்.<br /> மேற்காணும் இறுதி வரியில் ஒரு வற்றாத கவலையையும் நம் மனதுக்குள் வரைந்துவிடுகிறது மழை. கண்ணீர் மழையில் நனைந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு அபலையின் முன் வந்து நிற்கும் மழை, அவளின் சோகத்தைப் போக்க வழியற்று பெய்வதை நிறுத்தி கவலையில் விழுகிறது மழையும். மழையின் கரிசனம், குதூகலம், கொண்டாட்டம், அழகு எல்லாவற்றையும் தவிடு பொடியாக்கிவிடுகிறது ஒரு பெண்ணின் கண்ணீர். இந்த முரண் அணியில் கவித்துவம் உச்சம் அடைகிறது.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-339047805070946130?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-88039187147800268882011-11-03T00:54:00.001-07:002011-11-03T20:24:35.366-07:00இனி நவீனக்கவிதையாக நீட்சி காணும் கருத்தரங்கு<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-psi2hy06RiI/TrJLMsFcKBI/AAAAAAAAAXA/gwWDUl0EwmQ/s1600/IMG_6797.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-psi2hy06RiI/TrJLMsFcKBI/AAAAAAAAAXA/gwWDUl0EwmQ/s320/IMG_6797.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pGP_WBXRY1w/TrJLhAYTwEI/AAAAAAAAAXI/kLvfS3hHIHw/s1600/IMG_6788.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-pGP_WBXRY1w/TrJLhAYTwEI/AAAAAAAAAXI/kLvfS3hHIHw/s320/IMG_6788.JPG" width="320" /></a></div> கவிஞர் மணிமாறன்<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-C0ZMEJmTmYI/TrJL4myUrwI/AAAAAAAAAXQ/i3OFgbuDcF0/s1600/IMG_6951.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-C0ZMEJmTmYI/TrJL4myUrwI/AAAAAAAAAXQ/i3OFgbuDcF0/s320/IMG_6951.JPG" width="320" /></a></div> கவிஞர் தேவராஜன், தலைவர் ராஜேந்திரன்<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-BBSZi5YfW8g/TrJMRCLN2vI/AAAAAAAAAXY/561-cz_EW90/s1600/IMG_6939.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-BBSZi5YfW8g/TrJMRCLN2vI/AAAAAAAAAXY/561-cz_EW90/s320/IMG_6939.JPG" width="320" /></a></div> ஊக்கச் சக்தி முனைவர் முல்லை<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-z-RNBZmKids/TrJMpJvD5nI/AAAAAAAAAXg/viLGmtfJAuc/s1600/IMG_6957.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-z-RNBZmKids/TrJMpJvD5nI/AAAAAAAAAXg/viLGmtfJAuc/s320/IMG_6957.JPG" width="213" /></a></div> சமூகச் சிந்தனையாளர் ராமேஸ்வரி<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-3_c6WL8iepg/TrJM12QiWEI/AAAAAAAAAXo/wms0c1glTtA/s1600/mail.google.com.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-3_c6WL8iepg/TrJM12QiWEI/AAAAAAAAAXo/wms0c1glTtA/s1600/mail.google.com.jpg" /></a></div> ஏற்பாட்டுக் குழுத் தலைவி செண்பகவல்லி<br /><br /><br /><br /><br /> தொடர்ந்து இலக்கிய நிகழ்வுகளில் கலந்துகொள்வது என்னைப்போன்ற படைப்பாளனுக்கு உவப்பான விடயம். அரசு பதவியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னர் இலக்கிய வீதியில் காலாற நடக்க சாத்தியமாகியிருக்கிறது இப்போதெல்லாம். படைப்பாளன் தளம் எங்கே நிறைவுறுகிறது என்றால் வாசிப்பில் தொடங்கி, அகவயப் பார்வையில் தொடர்ந்து, எழுத்தில் திளைத்து பின்னர் விமர்சனத்தில் அல்லது குறைந்தபட்சம் புறத்தே நோக்கி பார்க்கும் பார்வையில் முடிகிறது. இதில் சுயவிமர்சனம் எழுத்தாளனுக்கு மிக அவசியம். தன் படைப்பைச் சுயமாக விமர்சனம் செய்துகொள்வதிலும் , அதில் காணும் குறைகளைக் கடந்து வருவதிலும் அவனின் இலக்கிய வாழ்வு முழுமையடைகிறது என்று சொல்வேன். <br /> இலக்கிய நிகழ்வுகளில் பாசாங்கு போக்கு ஆங்காங்கே தலை காட்டினாலும் , இலக்கியம் சார்ந்த நடவடிக்கைகளில் இலக்கை அடைந்தோமா என்ற விமர்சனம் முகாந்திரமானது. சமீபத்தில் மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கம் மீண்டும் ஒரு புதுக்கவிதை கருத்தரங்கை முன்னெடுத்தது. நவீனக் கவிதைகள் படைக்கப்பட்டு வரும் இந்நாளில் நாம் ஏன் புதுக்கவிதை முதுகில் ஏறி சவாரி செய்யவேண்டும் என்று தெரியவில்லை. ஒருகால் புதுக்கவிதை எழுதுவதிலேயே நாம் கரை சேரவில்லை என்பாதாலும் இருக்கலாம். ஆனாலும் இலக்கிய தேட்டத்தில் நவீனக்கவிதை தன்னை தகவமைத்துக்கொள்ளும் பரிணாம காலக் கட்டத்தில் நாமும் அதனோடு இயைந்து நடப்பதுதான் அறிவுப்பூர்வமானது. மரபுக்கவிதை இலக்கியம் கிட்டதட்ட களத்திலிருந்து காணாமற்போனது எதனால் என்ற ஆய்வை முன்வைக்கும்போது அதன் இறுக்கமான மரபிலக்கணம், அதனை எழுதுவோரின் கவிதைகளில் காணும் இலக்கண முரணை இலக்காரம் செய்வது, கவி மன உணர்வை பொறுத்தமான வார்த்தைகளால் சொல்ல இயலாமல் போவது, மரபு இயங்கிய காலத்தின் பாடுபொருளை பாடி முடித்துவிட்டது, சொன்னதையே சொல்லிச் சொல்லி போரடிப்பது, அரசர்களைப் புகழ்ந்துரைத்த மரபு இக்கால கனவான்களிடமும் தொடர்வது போன்ற செயல்களால் மரபு தன் பிடியை மெல்ல நழுவச்செய்துவிட்டது. இதுபோன்ற காரணங்களையே நாம் புதுக்கவிதை பாதை ஏதோ ஒரு முனையில் முடிந்துபோன சாத்தியத்தை முன்வைக்கலாம்.<br /><br /> மலாயாப் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் சபாபதி புதுக்கவிதையின் உத்திமுறைகளைபற்றி பேசிவிட்ட பிறகு, எப்போதும் போலவே கவிதைப் பட்டறை நடத்தப்பட்டது. அவரின் பேச்சு அகத்தூண்டலாக இருக்கும் அதே வேளையில் சில புகைப்படங்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டு அதனையே கவிதை எழுதுவதற்கான பாடு பொருளாக்கப்பட்டது. சபாபதியின் பேச்சு புதுக்கவிதையின் குறியீட்டு உத்தியை அதிகமாக கொண்டதால் எழுதப்படும் கவிதைகள் குறியீடுகளைப் தங்கள் கவிதைகளில் பயன்படுத்தின. இருப்பினும் நல்ல கவிதைகளைக் காணமுடியவில்லை. சிரம்பானில் வசிக்கும் மணிமறன் என்ற கவிஞர் (படைப்பிலக்கிய களத்திலிருந்து காணாமற்போனவர்) அந்தக் கருத்தரங்குக்கு இவ்வாண்டின் தொடக்க ஆறூமாத காலத்தில் காகித ஊடகங்களில் வெளிவந்த கவிதைகளைப் பற்றிய ஆய்வையும் சிறந்த கவிதை மூன்றையும் பரிசுக்காக பரிந்துரைத்திருந்தார். ஆய்வைப்பற்றிய தொகுப்புரையை நான்தான் வழங்கவேண்டுமென்று பிடிவாதமாக அழைத்தார். என் உரையில் இரண்டு போதாமைகளைச் சொன்னேன்.<br />1. ஆய்வில் சில இளைய நம்பிக்கை எழுத்தாளர்கள் யாவரென்று அடையாளம் காட்டியிருக்கவேண்டும். ஏனெனில்ளேழுத்தாளர் சங்கம் இளைய எழுத்தாளர்களைத் அடையாளம் காணவே இந்தக்கருத்தரங்கு.<br />2. மூன்று பரிசுக்குரிய கவிதைகளைத் தவிர்த்து மேலும் 10 சிறந்த கவிதைகளைப் பரிந்துரைத்திருக்க வேண்டுமென்றும் , சிறந்த கவிதைகள் ஆய்வில் இடம் பெறாதது குறித்தும் சொன்னேன். அந்த இரண்டு விடயங்களைத்தவிர கட்டுரை முழுமையாக இருக்கிறது என்றேன்.<br />இந்த ஆண்டு தொடங்கி கடந்த ஆறு மாதங்களில் வெளிவந்த கவிதைகளில் ஜாசின் தேவராஜனின் கவிதை முதற்பரிசு பெற்றது, சைபீருக்கு இரண்டாவது பரிசும், பா.ஆ சிவத்துக்கு மூன்றாவது இடமும் கிடைத்தது. <br /><br />அதனையடுத்து எனக்கு 35 நிமிடங்கள் ஒதுக்கியிருந்தார்கள். நானும் புதுக்கவிதை பற்றி பழைய விஷயங்களையே பேசாமல் நவீனக் கவிதைகள் பற்றிப் பேசினேன்.<br />நவீனக் கவிதைக்கும் புதுக்கவிதைக்குமான மூன்று வேறுபாடுகளைச் சுடிக்காட்டினேன். எதனால் புதுக்கவிதை மரபுக்கவிதைபோன்றே தாக்குப்பிடிக்காமல் நீர்த்துப் போனது பற்றிப் பேசினேன்.<br />நவீனக் கவிதைக்கும் புதுக்கவிதைக்குமான வேறுபாடுகள்.<br />1. நவீனக் கவிதை பெரும்பாலும் படிமத்திலேயே இயங்கும். புதுக்கவிதை படிமத்தில் இயங்கியவைதான். ஆனால் அது படிமத்தை தேவையானபோதுமட்டும் பயன் படுத்திக்கொண்டது. குறியீடு, அங்கதம், தொன்மம், பகடி போன்ற புதுக்கவிதையை இயக்கிய உத்திகள் நவீனத்தில் அதிகம் பார்க்க முடியாது.<br />2. புதுக்கவிதைகள் பெரும்பாலும் புறவயமாகவே பாடியது. நவீனக்கவிதைகள் அகவயமாக இயங்கின. அகவயமாக இயங்கும் கவிதைகள் படிம உத்தியிலேயே தன்னிச்சையாக இயங்கும். அகவயமென்பது படைப்பாளனின் உள்மன ஆதங்கமாக, போதாமையாக, ஆவலாக, எல்லாவித மன உணர்வுகளின் வெளிப்பாடாக இயங்கும்.<br />3. நவீனக் கவிதைகளில் இசைத்தன்மை இருக்காது. மரபுக்கவிதைகளில் மெட்டமைத்துப் பாடமுடியும். அவை யாப்பிலக்கணத்தைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டவை. புதுக்கவிதையின் தாய் மரபுக்கவிதை என்றே சொல்லலாம். அதற்கு முக்கியமான காரணம் புதுக்கவிதையில் வெளிபடையாக காணப்படும் சந்தம், எதுகை, மோனை போன்ற மரபின் எச்சங்களாகும். வைரமுத்து, மேத்தா, பா. விஜய் போன்றோர்களின் கவிதைகளில் இந்த இசைத்தன்மையில் எழுதப்பட்டவைதான். ஒரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வெளிவந்த வைரமுத்துவின் கவிதையே பாடலாக இசைத்தட்டை இதற்கு நல்ல உதாரணமாகச் சொல்லலாம். <br />இந்த அடிப்படைகளைத்தொட்டே என் பேச்சு அமைந்தது. இரண்டு கலாப்ரியாவின் கவிதைகளை எடுத்துக்காட்டாகச் சொன்னேன். நம் நாட்டில் வெளிவந்த ஒரு சில நல்ல கவிதைகளும் எனக்கு உதவின.<br /> என் உரையை உற்று கவனித்த பேராசிரியர் முல்லை மேலும் சில நுணுக்கமான வினாக்களை முன்வைத்தார். டாக்டர் சபாபதி தனக்கும் நவினக் கவிதை சார்ந்த தேடலுக்கு உதவியாக இருந்தது என்றார். எழுத்தாளர் சங்கத் தலைவர் ராஜேந்திரன் அடுத்தடுத்து ஏற்பாடு செய்யப்படும் கருத்தரங்கில் நவீனக்கவிதைகள் பற்றிய ஆழமான தரிசனங்கள் அவதானிப்பு நடக்கும் என்றார். நவீனக் கவிதையை முன்னெடுப்பதற்கு என் பேச்சு முன்னோடியாக அமைந்தது என்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே.<br /> இந்தப் புதுக்கவிதைக் கருத்தரங்கை குமாரி செண்பகவல்லி தலைமையேற்று நடத்தியிருந்தார். அவரோடு இணைந்து பொன். கோகிலம், அஷாகில் ஆகியோர் சுறுசுறுப்பாக இயங்கி கருத்தரங்கையும் இளமையாக்கினர். இளையவர்களுக்கு தலைமைத்துவ பொறுப்பை ஒப்படைக்க வேண்டுமென்ற ராஜேந்திரனின் எண்ணம் வீண்போகவில்லை.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-8803918714780026888?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-46740158552833769162011-10-21T02:02:00.000-07:002011-10-21T11:43:08.388-07:00உன்னை நன்றாக இறைவன் படைத்தனன் என்னை நன்றாகக் கொள்ளையிடுவதற்கே<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />என் நினைவு இடுக்கில்<br />ஒரு கரப்பான் பூச்சியைப்போல<br />உள் நுழைந்துகொண்டாய்<br />முன் அறிவிப்பு ஏதுமின்றி<br />ஒரு<br />ஆதர்ஸ விருந்தாளியாய் <br /><br />உன்னை மறக்க நினைத்து<br />மறக்காமல் இருக்கிறேன்<br />உன்னைத் துறக்க நினைத்து<br />பின்தொடர்கிறேன்<br />உன்னை மறுதலிக்க மறுதலிக்க<br />குருத்தாய்<br />மறுபடி மறுபடி <br />பிரசன்னமாகிறாய்<br /><br />உன்னைத் திரும்பிப்பார்க்கவே<br />திரும்பிப் பார்க்காமல் கடக்கிறேன்<br />உன்னிடம் பேசவே<br />மௌனமாகிறேன்<br />உன்னை நெருங்கி வந்தே<br />தூரமாகிறேன்<br /><br /><br />துயிலின் விளிம்பில் இமையைத்<br />துளையிடுகிறாய்<br />கனவின் கதவுகளைத்<br />கறாரய்த் தள்ளித்திறக்கிறாய்<br />நரம்புகளில் <br />நிரம்பி வழிகிறாய்<br /><br />உன் அழைப்பு அதுவென<br />புன்னகையில் சிலிர்க்கிறேன்<br />நரம்புகளில் சந்தேகக் குருதி<br />இரு அணுக்களையும்<br />புறமுதுகிடச் செய்கிறது<br /><br />இச்சை<br /> இறுமாப்பு கொண்டு<br />அடங்க மறுக்கும் <br />அலெக்சாந்தர் குதிரையாகிறது<br /><br />நான் உன்னோடு<br />எனக்குள் பேசிக்கொள்கிறேன்<br />பேசிப் பேசிப் என் பொழுது<br />கணப்பொழுதும்<br />சாய்ந்ததேயில்லை<br /><br />மையிருட்டில் <br />தரிசிக்கும் தருணம் <br />அலாதியானது<br />அப்போது எனக்காகத்<br />ஒரு காட்டு மலரைப்போல் <br /> காத்திருக்கிறாய்<br /><br /><br /><br />உன் வசீகர<br />பிம்பம் மனதுக்குள்<br />அடங்காது எரிகிறது<br />என் போர் வியூகங்கள்<br />சாம்பலாகியும்<br />நெருப்பு<br />அணைய மறுக்கிறது <br /><br />இயாலாமையின்<br />எண்ணற்ற பதிவுகள்<br />காலாவதியாகி<br />மீண்டும் மீண்டும்<br />பிறக்கின்றன<br />மீண்டும் மிண்டும்<br />இறக்கின்றன<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-4674015855283376916?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-38214293178631456502011-10-16T06:44:00.000-07:002011-10-16T10:05:22.677-07:00கதை எழுதலாம் வாங்க<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HPVQWTal-6k/Tpre6YjfR0I/AAAAAAAAAWY/EUXlVUR-pno/s1600/Photo1444.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-HPVQWTal-6k/Tpre6YjfR0I/AAAAAAAAAWY/EUXlVUR-pno/s320/Photo1444.jpg" width="320" /></a></div> திரு. குமாரசாமி<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fPyBfdm6QzY/TprfBipq56I/AAAAAAAAAWg/x28uXmjkHz0/s1600/Photo1455%25282%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-fPyBfdm6QzY/TprfBipq56I/AAAAAAAAAWg/x28uXmjkHz0/s320/Photo1455%25282%2529.jpg" width="320" /></a></div> பயிற்சி ஆசிரியர்கள்<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-LnobO6dJMYs/TprfITA9deI/AAAAAAAAAWo/0wCIdlaYwIo/s1600/Photo1448%25282%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-LnobO6dJMYs/TprfITA9deI/AAAAAAAAAWo/0wCIdlaYwIo/s320/Photo1448%25282%2529.jpg" width="320" /></a></div> அடியேன்<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-a2L_t4KfUio/TprfN-QY4sI/AAAAAAAAAWw/onY8eE2wci4/s1600/Photo1450.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-a2L_t4KfUio/TprfN-QY4sI/AAAAAAAAAWw/onY8eE2wci4/s320/Photo1450.jpg" width="320" /></a></div> பினாங்கு ஆசிரியர் பயிற்சிக்கல்லூரியில் ஒரு சிறுகதைப் பயிலரங்குக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். அதன் விரிவுரையாளர் திரு குமாரசாமி என்னை அக்டோபர் 8ஆம் தேதியே அழைத்திருந்தார். அந்தத் தினத்தன்று போர்ட் டிக்சனில் புதுக்கவிதை கருத்தரங்கில் நான் பேசுவதாக இருந்தது. எனவே என் சௌகர்யம் கருதி கதைப்பயிலரங்கை 14 ஆம் தேதிக்கு மாற்றினார்கள். <br />நான் அந்தக் கல்லூரியைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருந்தேனே தவிர போனதில்லை. அங்கே தமிழ் ஒரு பாடமாக கடந்த ஆண்டுதான் அறிமுகமாகி நாகராஜன் அதன் முதல் விரிவுரைஞரானார். இப்போது குமாரசாமியும் அவரோடு இணைந்துகொண்டார்.<br /> பினாங்கு எனக்குப் பிடித்த ஊர்களில் ஒன்று. தீவு என்றாலே ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பு இருப்பதாகவே கருதுகிறேன். என்ன வகை ஈர்ப்பு என்று துல்லிதமாகச் சொல்லத்தெரியவில்லை. கடல் முட்டுக்கொடுத்து நிற்பதாலா? ஈரக்காற்று எந்நேரமும் இலவசமாய் தொட்டுச்செல்வதாலா? மரங்கள் நிறைந்து மணப்பதாலா? வானுயர் கட்டடங்கள் வாவென்று அழைப்பதாலா? தெரியவில்லை. உள்மனதுள் இனம்புரியாத உவப்பு. கடல் சுற்றிக் காதல் செய்யும் கல்லூரியில் சிறுகதைப் பற்றிப்பேசுவது சற்று வித்தியாசமான அனுபவம்.ஏனெனில்,<br />1. பயிற்சி ஆசிரியர்கள் கட்டுக்கோப்பாக அமர்ந்திருப்பார்கள்.<br />2. அவர்கள் பாடத்திட்டத்தில் ஒரு சிறு பகுதி சிறுகதைக் கலை. எனவே கவனம் சிதறாமல் பங்கு கொள்வார்கள்.<br />3. முதிர்ச்சியான மாணவர்கள் முன்னிலையில் பேச்சு களைகட்டும்.<br /><br /> காலை பதினோரு மணிக்கெல்லாம் நான் பினாங்கில் இருந்தேன். பாதையை தவரவிட்டு குமரசாமியைத் தொலைபேசியில் அழைத்து திசையை விசாரித்தபடி இருந்தேன். இத்தனைக்கும் என் தொலை பேசியில் ஜி.பி.எஸ் வசதி இருந்தது. இருந்து என்ன ? அதை பயன்படுத்தத் தெரிய வேண்டுமே? தொழில் நுட்ப வளர்ச்சிக்கு தகுந்தார் போல் நம்மை மாற்றிக்கொள்ளவில்லையென்றால் இது போன்ற இடையூறுகளைச் சந்திக்கவேண்டியிருக்கும்.<br /> குலுகோருக்கு எதிரிலேயே கல்லூரி என்று சொல்லியிருந்தால் எளிதில் போய்ச் சேர்ந்திருப்பேன்.<br />காலை 11.30க்கு பயிலரங்கு துவங்கியது. பயிற்சி ஆசிரியர்கள், பட்டத்துக்குப் பிந்திய பயிற்சி என் 40க்கும் மேற்பட்டோர் நிறைந்த அழகான அரங்கம். தமிழ்த்துறைத்தலைவர் நாகராஜன் பயிலரங்கு நோக்கத்தைக்கூறி துவக்கி வைத்தார். குமாரசாமி என்னைப்பற்றிச் சுருக்கமான அறிமுகத்தைச் செய்தார். நானே மூட்டை மூட்டையாய் சொல்வதை விட அவர்களே என்னைப்பற்றி மூட்டைப்பூச்சி அளவுக்குச் சொன்னாலே அதீத திருப்தியாகும். சிறப்பான அறிமுகம் செய்தார் குமாரசாமி.<br />பயிலரங்குப் பயன் கருதி நானே லெக்சர் அடித்துவிட்டு கடைசியாக மாணவர்களைத் தூங்க வைத்துவிட்டு கிளம்பிவிடாமல், 2 மணிநேரத்தில் அவர்களைக் கதை எழுத வைத்துவிடவேண்டும் என்ற நோக்கத்தோடு என் பேச்சைத்துவக்கினேன். சிறுகதையின் பொதுவான இலக்கணத்தை விவரிக்க 30 நிமிடங்களே எடுத்துக்கொண்டேன். ஒரு சம்பவத்தைத்தான் கதையாக எழுதுகிறோம். ஆனால் ஒரு சம்பவம் கதையாகிவிடாது. சம்பவத்துக்குள் புனைவு இருக்கவேண்டும். அழகியல் தூக்கலாக இருக்கவேண்டும். அது உணர்வு தளத்தில் இயங்க வேண்டும். என்று விளகிகினேன். எனக்கும மிகப் பரீச்சையமான தலைப்பு என்பதால் சிக்கில்லாமல் பேச்சு அமைந்தது.<br /> மீந்திருந்த ஒன்றரை மணி நேரத்தில் அவர்கள் அறிந்த அனுபவித்த கல்லூரி வாழ்க்கையில் ஒரு இழையை உருவி கதை ஆக்கலாம் என்று சொன்னேன். யாராவது கல்லூரியில் நடந்த ஒரு அனுபவத்தைச் சொல்ல முடியுமா என்று கேட்டேன். குகனேஸ்வரி என்ற துடிப்பான ஆசிரியயைப் பொருத்தமான ஒரு சம்பவத்தைச் சொன்னார். அதனை எல்லாரும் கேட்கும்படி ஒலிபெருக்கியில் சொல்லச்செய்தேன். இந்தச் சம்பவத்தைத்தான் கதையாக்கப் போகிறோம் என்றேன். குக்னேஸ் சொன்ன சம்பவத்தைப் பகுதி பகுதியாய் பிரித்தாயிற்று. ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் ஒரு பாரா என கதை வடிக்க ஆரம்பித்தார்கள். ஒவ்வொரு வாக்கியமாகச் சொல்ல சொல்ல ஒரு மாணவர் அதனை உள்வாங்கி எழுதிக்கொண்டிருக்க, அவர் எழுதிய வாக்கியங்களை இன்னொருவர் குகனேஸ்வைரியிடம் படித்துக்காட்ட , குகனேஸ் அதனை தட்டச்சு செய்தார்.தட்டச்சு வேலை மாணவர் சொல்லும் வாக்கியத்துக்கு ஈடுகொடுத்தது. வெண்திரையின் வாக்கியங்கள் வரிசைப் பிடிக்க ஆரம்பித்தன. ஆசிரியர்கள் தங்கு தடையில்லாமல் ஆளாளுக்கு ஒரு வாக்கியமென சொல்ல ஆர்வங்கொண்டார்கள். அவர்களின் வாக்கியம் வெண்திரையில் மலர மலர அவர்கள் உற்சாகம் குறையாமல் கதையை வளர்த்தார்கள். அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்த கதைக்களமமும் கருவும் அவர்களின் சுய வாழ்வனுபவம் என்பதால் எல்லோரிடமும் சொல்வதற்கு வாக்கியங்கள் இருந்தன. பல இடங்களில் தேர்ந்த வாக்கியங்கள் வந்து விழுந்தன. தமிழ்த்துறைத் தலைவர் நாகராஜன் எங்காவது தடை வரும் பட்சத்தில் எடுத்துக்கொடுத்து கதை வளர துணை நின்றார். நேரம் முடியவும் கதை முடியவும் சரியாக இருந்தது. இப்போது முன்று பக்கத்தில் கதை தயாராகிவிட்டது. அப்போதைக்கு அது கச்சா பொருளாக இருந்தது. அதனை செறிவாக்க அழகியல் கூறுகள் சேர்த்தாக வேண்டும்/ உவமை, பொருத்தமான சொற்றொடர், உரையாடல் பகுதியில் நேர்த்தியான சொல்லாடல் போன்ற செறிவான அம்சங்கள் தேவையென்றேன்.நேரம் ஓடிக்கொண்டிருப்பதால் நானே முதல் வாக்கியத்தைச் செம்மையாக்கினேன். ஆசிரியர்கள் புரிந்து கொண்டார்கள் .நாகராஜன் இதனையே இடுபணியாக ஒப்படைத்தார். அப்படியென்றால் எல்லாரும் கதையை செறிவாக்க வேண்டும். சிறந்த கதைகள் என் கவனத்துக்கு வரும். அவற்றுள் சிறந்தவை மக்கள் ஓசையில் கண்டிப்பாய்ப் பிரசுரமாகும் என்று உறுதியளித்தேன்.<br />நல்ல பயிலரங்கு. மாணவர்கள் ஒத்துழைப்பும், கவனம் சிதறாமையும் பயிலரங்கை செம்மையாக்கியது.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-3821429317863145650?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-3072106030890142432011-10-10T02:44:00.000-07:002011-10-10T02:44:59.804-07:00எதிர்வினைகள் - பிறிதொருவர் பார்வையில்<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EN-MY</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>TA</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> <w:UseFELayout/> </w:Compatibility> <w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="--> <m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><!--[endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}</style> <![endif]--> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><h1><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif";"></span></h1><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கோ</span><span style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">.<span lang="TA">புண்ணியவானின் சமீபத்திய சிறுகதைத் தொகுப்பிலுள்ள கதைகளிப்பற்றிய ஒரு பார்வை</span>.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புண்ணியவானுக்கு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நன்றாகக்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைச்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சொல்ல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வருகிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இவரது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைகளுடன்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எனக்குள்ள</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இருபது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வருடப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பரீட்சயத்தில்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கண்டடைந்த</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">முடிவு</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஒரு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைச்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சொல்லிக்கு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சரியான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">விஷயத்தை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தேர்வு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">செய்வது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மட்டும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போதாது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">; </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சரியாக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அதைச்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சொல்லவும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தெரிந்திருக்க</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வேண்டும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அவன்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எழுத்தாளனாகப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பரிணமளிப்பது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அப்போதுதான்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சாத்தியமாகிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கோ</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புவுக்கு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இந்தச்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சமுதாயத்தைப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பற்றிய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஒரு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தீர்க்கமான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பார்வை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">உள்ளது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அதன்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இறுக்கங்களையும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">உள்ளடுக்குகளில்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மறைந்து</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கொண்டு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மனதை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ரணப்படுத்தும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சமூகப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பலவீனங்களை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வெளிச்சம்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போட்டுக்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">காட்டும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தெளிவான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சிந்தனையும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அதற்கு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஈடான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">படைப்பூக்கமும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மொழி</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆளுமையும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஒருங்கே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அமைந்துள்ளது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எழுத்தாளன்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சாதாரண</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">விஷயங்களில்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பதுங்கிச்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சொல்லும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அசாதாரணமான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கணங்களை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">படைப்பினுள்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கொண்டுவருகிறான்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இத்தொகுப்பில்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">உள்ள</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைகள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சாதாரணமான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">விஷயங்கள்தான்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாழ்வின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சகல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அவலங்களும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சிறுமைகளும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஊதிப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பெருக்கிய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புனித</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பிம்பங்களும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இப்போதெல்லாம்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சாதாரணமானவைத்தானே</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">! </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அவசியம்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கருதியோ</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நமது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பலவீனங்களை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நியாயப்படுத்தவோ</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அசிங்கங்களை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சகித்துக்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கொள்கிறோம்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பிறகு</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அதுவே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாழ்க்கை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நியதியாகவும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆகிவிடுகிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இத்தகையப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போக்குகளை</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தொகுப்பின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைகள்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பதிவு</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">செய்கின்றன</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பெண்களின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாழ்க்கை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கணவன்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போன</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பிறகுதான்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆரம்பிக்கிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கேட்பதற்கு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கொஞ்சம்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அபத்தமாகத்தான்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இருக்கிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">; </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நிலமை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அப்படித்தானே</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">! </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆண்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மைய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாழ்க்கையில்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பெண்களின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இருப்பு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">என்பது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இழப்புகளால்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மட்டுமே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பூரணத்துவம்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அடைய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">முடியும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எதிர்வினைகள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">` </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதையின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சாரம்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இதுதான்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சாரதா</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தனது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இருப்புக்கு</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இழப்பின்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">` </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தேவையை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நன்றாகவே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">உணர்ந்திருக்கிறாள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நூலாம்படை</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">`, `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஐம்பது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ரூபாய்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அற்றைக்கூலிக்கான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">துணை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நடிகை</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">', `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நீருக்குள்ளிருந்தே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நழுவும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மீன்கள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">`, `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">துறவு</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">`<span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போன்ற</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைகளும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பெண்களை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மையப்படுத்திய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைகள்தான்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பெண்கள்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாழ்வியல்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சிக்கல்களைச்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சொல்வதில்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">காட்டும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அதே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அளவு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தீவிரத்தை</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அவர்களைச்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சுற்றி</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எழுப்பப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பட்டுள்ள</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புனிதக்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கட்டமைப்பை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">உடைப்பதிலும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">காண</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">முடிகிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அப்படிச்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">செய்வதுதான்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சரியான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போக்கு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">என்பதையும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நாம்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஏற்றுக்கொண்டுதானே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆகவேண்டும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கோபாலின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அம்மாவை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எப்படித்தான்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புரிந்து</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கொள்வது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">? </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பெண்களுக்கென்றே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பிரத்தியேகமாக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கட்டமைக்கப்பட்ட</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சமூக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பிம்பங்கள்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எவ்வளவு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சாதுர்யமான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">விலங்குகள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">! `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">துறவு</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">` </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சரசுவுக்கு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மட்டுமேயான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வதையானாது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அவள்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">குற்றமா</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">? </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கவித்துவமான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வரிகள்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நிறைந்த</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.<span> </span>`..</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சரசு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சலனமற்ற</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பொறுமையோடு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மெதுவாகக்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கைநீட்டி</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஸ்பரிசிக்கப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பார்க்கிறாள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அப்போது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மைனா</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சுதாரித்துக்கொண்டு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பின்நகர்ந்து</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சட்டத்துக்குத்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தாவி</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஜாக்கிரதையாகி</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">விடுகிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.` </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆண்களும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இந்த</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மைனாவைப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போலத்தானோ</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">..</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span>`</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நிகரற்றவன்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">`, `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இறந்தவனைப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பற்றிய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாக்குமூலம்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">`, `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சாமி</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கண்ண</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">குத்திடுச்சு</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">', `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆயாக்கொட்டா</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">` </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போன்ற</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைகளில்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பலதரப்பட்ட</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மனிதர்கள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> , </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அவர்களின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நம்பிக்கைகள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அவநம்பிக்கைகள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஏமாற்றங்கள்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைப்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பொருளாகின்றன</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எள்ளல்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நிகரற்றவனிலும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">`, `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புலவர்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வேந்தர்கோனிலும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">` </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நன்றாக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பயன்பட்டிருக்கிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நிகரற்றவனில்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">' </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சுய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எள்ளலாக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மட்டும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வெளிபடுவது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புலவர்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வேந்தர்கோனில்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">` </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஒரு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பகடியாக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நீட்சி</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பெறுகிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எப்போதும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">போலவே</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கோ</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புவின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">உவமைகளும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கவித்துவமான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வரிகளும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தெளிவான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நடையும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாசகன்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சிரமமில்லாமல்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதையுடன்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஒன்றிக்க</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">துணயாக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இருக்கின்றன</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைகளுக்கான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எதிர்வினைகளையும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இணைத்திருப்பது</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நல்ல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">முயற்சி</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆனால்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாசகன்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அதைத்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தவிர்த்துவிட்டு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நேராகாக்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கதைக்குள்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நுழைவதே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சரியெனப்படுகிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அதுதான்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சுயமான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாசிப்பனுபவத்தையும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புதிய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">திறப்புகளையும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வழங்கும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இந்நூலின் பதினேழு கதைகளும் பதினேழு வகையான மனித சுபாவங்களை அவர்களின் வாழ்வுப் போராட்டங்களை அங்கதத்தொனியோடு முன்வைக்கிறது</span><span style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">. <span lang="TA">இலக்கயத்தில் அங்கதத்தின் பங்கு மிக முக்கியமானது</span>. <span lang="TA">அந்த வகை உத்தி மனிதனின் நாடகத்தனமாக வாழ்க்கையின் தேவையைப் பூர்த்தி செய்துகொள்ளும் போக்கை வன்மையுடன் கண்டிக்கும்</span>. <span lang="TA">இதில் வரும் கதாப் பாத்திரங்கள் யாராய் இருக்கமுடியும் என்று தேட வேண்டிய அவசியமில்லாமல்</span>, <span lang="TA">நம் அன்றாட வாழ்வில் சந்திக்கும்</span>, <span lang="TA">சற்று சௌகரியமான தூரத்தில் இருந்து அவதானிக்கும் மனிதர்களாகவே இருக்கிறார்கள்</span>. <span lang="TA">நேரடி வாழ்வில சந்தித்தை விட பாத்திரங்களாக வார்க்கப் படும்போது அழகியல் தொனி அவற்றை ரசனைக்குள்ளாக்குகிறது</span>. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span></span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தொடர்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாசிப்பும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">திருப்தியின்மையும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தளராதத்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தேடலும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கோ</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புவின்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">படைப்புகளை</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கூர்மையாக்கிக்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கொண்டே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வருகிறது</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. `</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எதிர்வினைகள்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">` </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சிறுகதைத்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">தொகுப்பு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நல்ல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">வாசிப்பனுபவமாக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மட்டும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நின்றுவிடாமல்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பல</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எதிர்வினைகளையும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஆரோக்கியமான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">விமர்சனங்களையும்</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எதிர்கொண்டால்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அதுவே</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ஒரு</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எழுத்தாளனக்கான</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">பெரிய</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">அங்கீகாரமாக</span><span lang="TA" style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">இருக்கும்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நீங்கள் முழுமையாக வாசிக்க வேண்டுமென்பதற்காகவே பலவற்றை</span><span style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span> </span><span lang="TA">நான் சொல்லாமல் விட்டு விட்டேன்</span>.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ப</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">மணிஜெகதீசன்</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கோ</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">புண்ணியவானின் சமீபத்திய சிறுகதைத்தொகுப்பான எதிர்வினைகள் நூல் வெளியீடு</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> ,</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">எதிர்வரும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 15.10 2011 </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சனிக்கிழமை சுங்கைப்படாணி சிந்தா சாயாங் விடுதியின் சல்சா மண்டபத்தில் மாலை மணி</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 4.30 </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நடைபெறும்</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நூல் கிடைக்குமிடம்</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 3203, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">லோரோங்</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 9, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">சுங்கைப் பட்டாணி</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">, </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">கெடா</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">.</span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">நூலின் விலை</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> 10 </span><span lang="TA" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ரிங்கிட்</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Latha","sans-serif"; font-size: 12pt; line-height: 115%;">/</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-307210603089014243?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-46706902514110395432011-10-05T23:36:00.000-07:002011-10-05T23:40:15.882-07:00நூல் விமர்சனம்: கோ.புண்ணியவானின் சமீபத்திய சிறுகதை நூலான 'எதிர்வினைகள்'<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-kK12CuxnaIQ/To1Ln5Rn94I/AAAAAAAAAWQ/m7E648zHqI0/s1600/SKMBT_C55211091215410.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640px" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-kK12CuxnaIQ/To1Ln5Rn94I/AAAAAAAAAWQ/m7E648zHqI0/s640/SKMBT_C55211091215410.jpg" width="451px" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-YN6UZYvF7XA/To1Lr1D1e0I/AAAAAAAAAWU/35ZFu_kUbmw/s1600/SKMBT_C55211092312340.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400px" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-YN6UZYvF7XA/To1Lr1D1e0I/AAAAAAAAAWU/35ZFu_kUbmw/s400/SKMBT_C55211092312340.jpg" width="281px" /></a></div><br /><br /><span style="color: red;"><strong> அழியாமல் ஆடிக்கொண்டிருக்கும் தடித்த வடுக்கள்</strong></span><br /><br /> பல தருணங்களில் மனம் எதற்கெதற்கோ கடந்து தவியாய்த் தவிக்கும். கோ. புண்ணியவானின் மனமும் அப்படித் தவித்துதான் பல எதிர்வலைகளை எழுப்பியுள்ளது. சமுதாயத்தில் புரையோடியிருக்கும் புண்களைத்தான் எல்லா படைப்பாளனும் நமக்குக் காட்டிக்கொண்டிருப்பார்கள். இதைத்தான் இவரும் செய்திருக்கிறார். இருப்பினும் தன் எளிய நடையில் தன்னைப் பாதித்தப் பதிவுகளை மிக நேர்த்தியாக எதிர்வினைகளாக்கியிருப்பதுவே அவருக்குள்ள தனித்துவமாகும். இத்தொகுப்பின் தலைப்பும் எதிர்வினைகள் என்றிடப்பட்டிருப்பதுவும் சிறப்பு அம்சமும்கூட.<br />சாமிக்கண்ணு தூக்குபோட்டுக்கொள்வதும் அதனால் அவனுடைய மனைவி சாரதா அடையும் விடுதலையும்தான் கதையின் போக்கு. அவன் கொடுத்த ஆறாத் துயரங்களைக் கதையோட்டத்தினூடே அடுக்கிக்கொண்டே போகிறார். புறவாழ் மக்களின் எண்ணப் பகிர்வுகளும் புலம்பல்களும் சாவு வீட்டில் சிதறிக் கிடக்கின்றன. இதேப் போன்றுதான் ஆறுமுகம், ‘இறந்தவன் பற்றிய வாக்குமூலமும்’ கதையில் தூக்குமாட்டிக்கொள்கிறான். இருவர் பிழைப்பும் நாறிப்போனதுதான் என்று கதை சொல்கிறது. குடிக்காரக் கணவர்கள் குடும்பத்தில் மனைவியிடத்தில் எத்தகைய வெறுப்புகளை நெருப்புத் துண்டங்களாக விட்டுச்செல்கிறார்கள் என்பது நல்ல பதிவு. <br />ஒவ்வொரு மனிதனிடமிருக்கும் அகங்காரங்களும், கூடவேயிருக்கும் திமிர்களும் எவ்வாரெல்லாம் வாழ்க்கையை துவசம் செய்கின்றன என்று படைப்பாளர் நூலாம்படை,, துறவு என்றனவான கதைகளில் விவரிக்கின்றார். சரளாவின் சமரசம் காணா போக்கும் அவளுடைய கணவனின் விறைப்பும், மணவாழ்க்கையை இன்றைய இளைஞர்கள் ஆராதிக்காமையும் பெற்றோர்களை மனமுடையச் செய்கிறது. மாலாவின் மாற்றாள் மணவாளனை தன்னுடைமையாக்கும் போக்கும் அதனால் அவள்படும் இன்னல்களையும் நூல்பிடித்தவாறு இருகதைகளிலும் சொல்லிச் செல்கிறார் படைப்பாளர். நூலின் தொடக்கத்தில் உரைத்திருப்பதுபோல் மௌனவதைகள் நம் உள்ளத்தில் ஊடுருவுகின்றன.<br />புனைவுக் கதைகள் ஒரு மனிதனுக்கும் இன்னொரு மனிதனுக்கும்; ஒரு மனிதனுக்கும் இயற்கைக்குமிடையே ஏற்படும் முரண்களையும் பிரச்சனைகளையும் விவரிக்கும் தன்மையுள்ளன. எனவே புறவாழ்க்கையில் ஏற்படும் துர்அனுபவங்கள் சில சமயங்களில் அகத்தை ஒரு ஆட்டு ஆட்டுகிறன என்பதற்குச் ‘சுடரைச் சுற்றிக் கனன்று கொண்டிருக்கும் நெருப்பும் சில விட்டில் பூச்சிகளும்’, நிகற்றவன் கதைகளும் எடுத்துக்காட்டு. சில சமயங்களில் தான் மூக்குடைந்த துயர நிகழ்வுகளைத்தான் படைப்பாளர் சொல்ல வருகிறாரோ என எண்ணத்தோன்றுகிறது. <br /><br /><br />நம் தமிழ்ச் சமுதாயம் கல்விக்கு எவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றது ‘என்பற்கு கதவுகள் தாழிடப்பட்டிருக்கின்றன’ கதை நல்ல சான்று. மனப்பிறழ்வுகள் பெற்றோர்களுக்கா அல்லது கல்வி கற்கும் குழந்தைகளுக்கா? எனும் கூற்றை முடிவு செய்யும் தகுதியை வாசகன் பெறுகிறான். இக்கதையில் ஆறாம் ஆண்டு முடிவுக்காக<br />ராணியும் ஏனையோரும் என்னென்ன சாகசங்கள் செய்கிறார்கள் என்பதுதான் கதை. தாதிமை கல்விப் பெறச் செல்லும் இன்னொரு ராணியின் கதையான ‘கடைசி சந்திப்புக்குக் பிறகான நினைவுக் குறிப்புகள்’ ஏறக்குறைய ஒரே விளைவுகளைத்தான் பறைசாற்றுக்கின்றன. மிதமிஞ்சிய எதிப்பார்ப்புகள சில சமயங்ளில் அகோர முகங்கொண்ட றுக்கத்தன்மையுள்ள விளைவுகளை இச்சமுதாயத்தில் விதைக்கின்றன என்பதே நமக்கு ஓர் எச்சரிக்கைதான்.<br /> சில நேரங்களில் கையறுநிலை ஏற்படும்போது மனத்தில் ஒருவித வெறுப்புத் தோன்றி மறையும். யாரைக்கண்டாலும் கசப்பும், வெறுமையும் பிரதிபலிப்பது உண்மையெனலாம். தான் அதிகம் பாசம் வைத்தவர்கள் தன்னை புறக்கணிக்கும்போது ஏற்படும் வலி சொல்லண்ணாதாகும். புறக்கணிப்பு ஒருவிதமான வன்முறை எனப்படுகிறது. நீரிழிவு நோயால் காலிழக்கும் ஜானகிக்கும், மகனால் உதாசினப்படுத்தப்படுகிற ஆயம்மாவுக்கும் பெரிய வேறுபாடில்லை. நிதர்சனங்கள் ஜானகிபடும் இடுக்கண்களையும், ஆயாக்கொட்டை கிழவிபடும் அவலங்களையும் நவநாகரிக சமுதாயத்திற்குச் சொல்கின்றன. உழைத்து மட்கிப்போன அண்ணனின் வாழ்க்கையும், மறக்கப்பட்ட நன்றிகளும் சருகுகளில் காற்றாய் வருகின்றன. நம்மை ஓங்கியும் அறைகின்றன.<br /> ஒருத்தி உழைத்து வாழ்கிறாள், மற்றொருவன் ஊரை ஏய்த்து பிழைக்கின்றான் என்பதனைச் சகுந்தலா கதாபாத்திரம் ‘ஐம்பது ரூபாய் அற்றைக்கூலிக்கான’ துணை நடிகை கதையிலும், கலகக்காரனில் பெரும் திறனாளியான மாரிமுத்துவும் மிளிர்கிறார்கள். வாழ நினத்தால் மனவலிமையும் சாகசமும் தேவையென இக்கதைகள் புரியவைக்கின்றன.<br /> ‘நீருக்குள்ளிருந்தே நழுவும் மீன்கள்’ கதையில் வரும் கோபால் படைப்பாளியை அதிகம் பாதித்திருப்பாரோ எனச் சிந்திக்கவைக்கிறது. அவரின் கல்வியாளர் பணி பல்வகைத் தடங்களை விட்டுச் சென்றிருக்கின்றன. அவையனைத்தையும் மிக அழகாக பதிவு செய்திருக்கிறார். இதே பதிவுகள்தான் ‘புலவர் வேந்தர்கோனின் வரலாற்றிலிருந்து பிரிக்க இயலாத சில பக்கங்கள்’ என்ற இரண்டு தொடர் கதைகள். பணம் வாழ்வாதாரம் என்பது புலவரின் கணிப்பு. அதற்கான முனைப்பு கதை.<br /> ‘சாமி கண்ணை குத்திடுச்சு’ கதை கெடாவிலுள்ள லுனாஸ் பகுதியில் இருபது முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் நடநத சம்சு மரணத்தைக் கண்முன் நிறுத்துகிறது. சம்சுவினால் கண் போனவர்களும், மண்வாரியால் கொத்துக் கொத்தாக அள்ளிப் போடப்படடுப் புதைக்கப்பட்ட தமிழர்ச் சடலங்களும் மறக்கக்கூடிய நிகழ்வுகளா? படைப்பாளர் இச்சம்பவத்தை நினவில் கொண்டு கதையாடல் செய்திருப்பாரோ என மனம் வினவுகிறது. எது எப்படியிருப்பினும் மது நம் சமுதாயத்தை அழிவை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது என்று படைப்பாளர் அஞ்சுவது நமக்கு உறைக்கிறதா?இதிலுள்ள 17 சிறுகதைகள் மனித செயற்பாடுகளின் பல்வேறு போக்குகளை உணர்வுப் பூர்வமாகவும், எள்ளல் தொனியோடும் எழுதப் பட்டுள்ளது. கதை மாந்தர்கள் வேறு யாருமில்லை, நாமும் அதில் ஊடுருத்து வருகிறோம்.<br /> மொத்தத்தில் இத்தொகுப்பு ஓய்வு பெற்ற கல்வியாளர் கோ.புண்ணியவான் என்ற கதைசொல்லி அள்ளித் தந்த வானம். <br /> <br />கோ.புண்ணியவானின் எதிர்வினைகள் சிறுகதைத் தொகுப்பு எதிர்வரும் 15.10.2011 சனிக்கிழமை மாலை 4.30க்கு, சுங்கைப் பட்டாணி,கெடா மலேசியாவில், சிந்தா சாயாங் சல்சா மண்டபத்தில் நடைபெறும்.<br />நூல் கிடைக்கிமிடம். 3203 லொரொங் 9, சுங்கைப் பட்டாணி, கெடா. <br /> <span style="color: red;"><strong>குமாரசாமி, </strong></span><br /><span style="color: red;"><strong> விரிவுரைஞர் பினாங்கு ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரி</strong></span><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-4670690251411039543?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-26349526272209071772011-09-27T23:11:00.000-07:002011-09-28T23:57:39.940-07:00ஒரு பருந்தும் பாவப்பட்ட ஜென்மமும்.<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />நோக்கம்:<br /><br /> ஜூலை 28 காலை 9.25க்கெல்லாம் நான் வேலை செய்து ஓய்வு பெற்ற கணேசர் கலாசாலையில் இருந்தேன். அதிகாலை என்னுடைய மாமுல் மருத்துவ பரிசோதனையைச் சுங்கைப்பட்டாணி மருத்துவ மனையில் முடித்துக்கொண்டு, பசி எடுத்ததால் காலை உணவை வந்தான் மீயை சீனர் உணவகத்தில் முடித்துக்கொண்டு மனைவியை மீண்டும் வீட்டில் விட்டு விட்டு பள்ளியை நோக்கி பயணமானேன். நான் காண்ட்ரக்ட் ஆசிரியர் வேலைக்கு மனு போடுவதால் என்னுடைய கடைசி கியூ 8 பெறுவதற்கு அங்கே சென்றேன்.<br /><br /><div style="color: red;">வருகைப்பொருள்</div><br /> நான் ஓய்வு பெற்று ஐந்தரை ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டபடியால் கோப்புகளைத் தேடி கியூ எட்டை உருவி எடுக்க குமாஸ்தாவுக்கு அவகாசம் கொடுத்து மறுநாள் அங்கு பிரசன்னமானேன். அப்பள்ளியின் அப்போதைய தலைமை ஆசிரியர் கனகம் என்னைப் பார்க்கவேண்டும் என்று குமஸ்தாவிடம் தகவல் சொல்லியிருந்ததால் கியூ எட்டைப் பெற்றுக்கொண்டு தலைமை ஆசிரியர் அறைக்கதவைத் தட்டினேன். இதற்கு முன்னர் தலைமை ஆசிரியரைப்பற்றி அங்கு பணிபுரியும் (என்னிடமும் பணி புரிந்த) ஆசிரியர்கள் ஓரிருவர் அவரைப் பற்றி நல்ல அபிப்பிராயத்தைச் சொல்லவில்லை. அந்த அபிப்பிராயத்தின் முகாந்திரத்தில் தலைமை ஆசிரியரின் கண்களில் படாமல் திரும்பி விடுவது மரியாதையற்ற செயல் என்பதால் அவர் அறைக் கதவைத் தட்டினேன்.<br /> என்னைப் பார்த்த முதல் பார்வையிலேயே ஒரு பிரச்சனைக்காரனை நோக்கி வீசுகின்ற அவதானிப்போடு எதிர்கொண்டார். வாசல் புறத்திலிருந்து வரும் ஒளி என் முகத்தை கிரகணப் படுத்தியிருக்கலாம். “நான் புண்ணியவான் டீச்சர்,” என்று இடைமறித்து அவரின் அகோர தரிசனத்தின் நோக்கத்தைக் கலைக்க முயன்றேன். “ஓ சார், வாங்க வாங்க வணக்கம். நான் யாரோ பெற்றோருங்கதான் பிரச்ன குடுக்க வந்திருக்காங்க்ன்னு நெனச்சேன்,” என்று இருக்கையிலிருந்து சடக்கென்று எழுந்து கொஞ்சம் முன்னகர்ந்து என்னை வரவேற்றேர். அவரைப் பற்றிய என்னிடம் திணிக்கப்பட்ட முன்னபிப்பிராயங்கள் செல்லாதது என்ற பிரக்ஞை அவரின் வரவேற்பில் மெல்ல நசியத்துவங்கியது. அப்போது அவரோடு பேசிக்கொண்டிருந்த துணைத் தலைமை ஆசிரியர் சமயோசிதம் தெரிந்தோ, தலைமை ஆசிரியரின் சமிக்ஞையிலோ நாற்காலியை விட்டெழுந்து விடைபெற்றார். ஒரு பணிவான புன்னகையை வீசியவாறு. அவர் மேசைமேலிருந்த கனத்த , மேலட்டை தடித்த வருகையாளர் பதிவு நோட்டில் என்னைக் கையொப்பமிடச்சொன்னார். சுமூகமான தொடக்கம். <br /> என் பெயருக்குச் சில நிமிடங்களுக்கு முன்னர்தான் மூர்த்தி வருகை தந்திருந்த அடையாளமாக பதிவின் ஈரம் சரிவர காயாது இங்க் கருத்து , மினுக்கி, சிற்றொலி பட்டுத் தெறித்த நட்சத்திரம் போன்று எம்பி நிற்பது தெரிந்தது.<br /><br /> “ மூர்த்தி வந்திட்டுப் போனாரோ?” என்றவாறே பதிவு செய்தேன். பதிவு செய்து முடித்ததும் மெல்லிய கௌரவ உணர்வு என்னை ஆட்கொண்டு உற்சாகப்படுத்தியது.(பழைய நெனப்புடா சாமி)<br /><br /><br /><span style="color: red;">வளர்ச்சிப் படிநிலை 1</span>. <br /><br /> <br /> “ஆமாம் சார்" என்றவர் "மூர்த்தியும் நானும் இதே ஸ்கூல்ல ஒன்னா அஞ்சாறு வருஷம் வேல செஞ்சோம். அப்போ அவரு எனக்கு எதிராதான் பேசுவாரு. குருபுசார் பக்கம்தான் அவரு. ஆனா இப்போ அவரு பி.ஐ.பி.ஜி தலைவரு. நான் குருபுசார். அப்போ இருந்த சாதாரண ஆசிரியர் கனகம் வேற , இப்போ குருபுசார இருக்கிற கனகம் வேற! வயசும் அனுபவமும் ஆள பொரட்டிப் போட்டுடுச்சி சார். அப்போ ஆசிரியாரா இருந்த கனகம் கறாரான கனகம், இப்போ குருபுசார இருக்கிற கனகம் வேலையில கண்டிசனான கனகம். ஒரு பள்ளிக்கோடத்த முன்னெடுத்து நடத்துற அதிகாரமும் பொறுப்பும் வந்ததும்தான் எங்கிட்ட இருந்த பழைய கனகம் காலாவதியாப் போயி புது கனகம் உருவெடுத்துட்டா. தலைமைப் பொறுப்பு முக்கியமான பொறுப்பில்லையா? எத்தன பேருக்கு பதில் சொல்லணும்! கெமெந்திரியானுக்கு, ஜபத்தானுக்கு, பி.பி.டிக்கு , பெற்றோருக்கு, பொது அமைப்புக்குன்னு நமக்குள்ள ப்ரஷ்ஷர் கூ....ட. அதனால் முன்ன இருந்த கனகம் காணாப்போயி இப்போள்ள கனகமா மாறிட்டேன். ஆனா எல்லாரும் பழைய கனகமாத்தான் என்ன பாக்குறாங்க. வம்புக்கு நிக்கிற பேர்விழியாத்தான் இன்னும் கருதுராங்க. எப்பியோ குருபுசாருக்கிட்ட பிரச்ன தந்து நிர்வாகத்தக்குத் தொல்ல கொடுத்த கனகமாத்தான் பாக்குறாங்க. நான் மாறிட்டேன்னு நிரூபீக்க நானும் என்னென்னவோ பண்ணிப் பாக்குறேன்? முடியல சார். மூர்த்தி கூட சொன்னாரு, “ டீச்சர் முன்ன நீங்களும் நானும் எலியும் பூனையுமா இருந்தோம், இப்போ ஒரு பள்ளிக்கோடத்த நிர்வகிக்கிற முக்கியமான பொறுப்புல இருக்கோம். அதனால் பழைய பகைய மறந்துட்டு , பள்ளிக்கோட நன்மைக்காக ரெண்டு பேரும் கைகோத்துக்குவோம்னு,” சொன்னாரு, நானும் திருப்பி அதையேதான் சொன்னேன். பழச மறந்துடறது நமக்கு பள்ளிக்கோடத்துக்கும் நல்லது. புதிய கனகமாத்தான் என்ன நீங்க பாக்கப்போறீங்கன்னு சொன்ன சார். அவரு பரவால்லீங்க சார் .அவரு பழைய மூர்த்தியும் இல்ல, நான் பழைய கனகமும் இல்ல? புள்ளைங்க நலனுக்காக நாங்க சமரசமாயிட்டோம்.<br /> “சார் முன்ன நீங்க இருக்கும் போது, வாத்தியாருங்க எப்படி சார்?”<br /> “அப்போ இருந்த ரொம்ப பேரு இப்போ இ......”<br /> “ பெற்றோர பத்தி சொல்லுங்க சார்”<br /> “ இப்போ எல்லாம் புது பெற்றோரா....இ.....”<br />என்ன சார் பெற்றோரெல்லாம் இப்படி இருக்காங்க. அன்னக்கி தர்மாவோட பிள்ளைக்கு குவாம்ப் -அரசாங்க ஒதவித்தொக ,எறநூறு வெள்ளி தரலேன்னு போராட்டம் பண்ணப்போறேன்னு என்ன பயமுறுத்தி அறிக்கையெல்லாம் விட்டு, ஒரு பத்து பேர கூட்டிக்கிட்டு கேட்டுக்கு வெளியே ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணாரு சார். சார் ஆர்ப்பாட்டத்துக்குப் பத்து பேரு போதுமா சார். என்னாட இந்தாளு கோமாளித்தனம் பன்றாரேன்னு போலிசுக்குப் போன் பண்ணிட்டேன் சார். போலிசப் பாத்ததும் அஞ்சாறு பேரு அப்படியே நழுவிட்டானுங்க. போலிஸ¤கூட கேட்டான் சார் என்னடா ஆர்ப்பாட்டம் இதுன்னு, அஞ்சாறு பேருகூட இல்லாது ஆர்ப்பாட்டம் னு? (போலிசுக்கும் கௌரவக் கொறைச்சல் ஏற்படுமில்லியா? ஒரு நூறு பேராவது கூச்சல் போட்டிருந்தா பரவாயில்லை) வந்த போலிஸ¤க்கு ஒரு பிரத்தியேக மிடுக்கு வந்திருக்கும்! சார் இதுக்கெல்லாம் காரணம் அந்த கண்ணன்ந்தான் சார் அறிக்கைய நகலெடுத்து பெற்றோருக்குக் கொடுத்தது அவந்தான் சார். இந்தக் கண்ணன்னுக்குத் குத்திக்கொடுக்கிறதெல்லாம் இங்குள்ள வாத்தியாருங்கதான்! ஏன் சார் நீங்க இருக்கிறப்போ இப்படி இருஞ்சா?<br /> “ நான் இருக்கிறப்போ இதெல்........”<br /><br /><br /><br /> இந்த கண்ணனுக்கு நான் எவ்ளோ ஒதவி பண்ணேங்கிறத மறந்துட்டான் சார் ? என்ன சார் இவன்? ஒரு நாள் என் புள்ளைங்களுக்கு நீங்கதான் ஒதவி பண்ணனு என் கால புடிச்சி கெஞ்சனா சார்.(பொம்பல காலையா?, ஜெயலலிதா ஸ்தானத்துக்கு வந்துட்டாப்பில!) ரெண்டு புள்ளைங்களுக்கு அரசாங்க ஒதவித்தொக குவாம்ப்ப போட்டுக்கொடுத்தேன் சார். பாருங்க சார் தனியா வந்து கெஞ்சி கூத்தாடிட்டு, மீட்டிங் நேரத்துல தண்ணிபோட்டுட்டு தாறுமாறா பேசுறான் சார். தண்ணி போட்டுட்டு பேசுறவுங்களோட நான் பேசமாட்டேன்னு, மீட்டிங்கிலேர்ந்து வெளியாயிட்டேன் சார். குடிகாரனுக்கெல்லாம் என்ன சார் மரியாத கொடுக்க வேண்டியிருக்கு? அதுவும் கூட்டத்துல!(குடிகாரனுக்கு தனியா இருக்கும்போது ராஜ மரியாதை கொடுக்கலாமோ?)<br /><br /> <span style="color: red;">படிநிலை 2</span><br /> நான் 2007 கடைசில இங்க வேலக்கு வந்தப்போ வகுப்பற, சைன்ஸ் ரூம், பி.கே ரூம் ,ஸ்டாப் ரூம் எல்லாம் தாறுமாறா கெடந்துச்சி. அலமாறியெல்லாம் ஒடஞ்சி, பைல்லேல்லாம் கலைஞ்சி, காறையான் ஏறி, தூசு படிஞ்சி .... எல்லாத்தியும் சுத்தப் படுத்தினே சார்.. இந்த பிஐபிஜி கிட்ட கொஞ்சம் காசு கொடுங்க. நெறைய சுத்தப் படுத்தணும்னு எல்லா பங்கறையையும் கொண்டு போயி காட்டுனேன் சார். பழைய நிர்வாகம் காசு வைக்காம போய்ட்டாங்கன்னு, காரணம் சொல்றாங்க சார்.<br />முன்னால் தலைமை ஆசிரியரு அதுக்கு மேல, ஒரு காசு வைக்காம கஜானவ காலியாக்கிட்டுப் போய்ட்டாங்க. என்னா டீச்சர் இது? நிர்வாகம் கைல கொடுக்கறதுக்கு முன்னால எல்லாத்தையும் தொடச்சிட்டா கொடுக்கிறதுன்னு கேட்டுட்டேன். அவங்க” நான் என்னா பண்றது, முன்னால் தலைமை ஆசிரியருங்க இப்படித்தான் கொடுத்துட்டுபோனாங்க , அவங்க வச்ச கடன அடைக்கவே எனக்கு போதும் போதும்னு ஆயுடுசின்னு, காரணம் சொல்றாங்க சார்.( இது ஒரு அனுமார் வால் கதை. முன்னாலுக்கும் முன்னால் ஆசிரியர், முன்னாலுக்கு முன்னாலுக்கு முன்னால் அதற்குப் பின்னாலும் கடன் பற்றுக் கதை வளரும்) யாருக்கிட்டேயும் சொல்லாத ஒரு ரகசியத்த சொல்றேன் சார். ( என் வாழ்நாளில் அவரைச் சந்தித்துப் பேசுவது இதுதான் முதல் முறை. ஒரு ரகசியத்தைச் சொல்ல, இந்த ஒரு காரணம் போதாதா?) இதுதான் ரொம்ப பேருக்குத் தெரியாது சார். என் ஹஸ்பண்ட் பெண்சன் ஆனப்போ அவரோட இ.பி.எப் சேமிப்புலேர்ந்து முப்பாதியிரம் வெள்ளி கேட்டேன் சார். “நீ திருந்தவே மாட்டியான்னு . இதுலேயும் கைவக்கச் சொல்றியா?”ன்னு திட்டிடாரு சார். குடுக்கிலேன்னா பராவால்ல நான் என் நகய வச்சி வாங்கிக்கிறேன்னு சொல்லிட்டேன். நான் நகய விரும்பி போடமாட்டேன் சார்.(அவர் கழுத்து குரல்வலை வரை பாத்திக் சாரோங் கிபாயா மூடியிருந்தது. ஆதாரம் கிடைக்கவில்லை) கையில் அடுக்காய் நான்கைந்து காப்பு இருந்தது. ( உரசிப்பார்ப்பது அநாகரீகம் இல்லையா!) அழுதுக்கிட்டே முப்பாதாயிரம் வெள்ளி எடுத்துக் கொடுத்தாரு. இத எந்தக் கணக்குல சார் சேக்குறது? சொந்தக் காசு சார்!<br /> நான் இவ்வளவு நேரம் அவரிடம் செலவிடுவேன் என்று எதிர் பார்க்கவில்லை. மூன்று நிமிடத்துக்கு மேல் யாரிடமும் தொடர்ச்சியாய் பேசும் இயல்பு இல்லாதவன். கோட்டுப்பால் மாதிரி இழுக்க இழுக்க நீண்டு கொண்டே போகிறது. எங்காவது ஒரு புள்ளியில அறுபடாதா என்ற ஆதங்கம் மனசுக்குள்! சில மனிதர்கள் எப்படி முற்றுப்புள்ளி என்று ஒன்று இருப்பதையே மறந்துவிடுகிறார்கள்.<br /><br /><div style="color: red;">படிநிலை 3: </div> இருக்கையிலிருந்து நெளிந்து , முன்னகர்ந்து , காதைச் சொறிய ஆரம்பித்தேன். அவர் முகத்தில் வசமாய் அகப்பட்டுக்கொண்ட என் பார்வையை விலக்கியவாறு. புடவை விற்பனையாளனிடம்தான் பொறுமையைக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும். அல்லது புடவை விற்பனையாளனாகவே வேலை செய்திருக்கவேண்டும். புடவையின் நீளம்போல பொறுமையும் நீண்டிருக்கும்.<br /><br /> இவ்ளோ செலவு பண்ணியும் இந்த ஸ்கூல்ல எனக்கு நல்ல பேரு இல்ல சார். இந்த வாத்தியாருங்க ஒரு எதிரிய பாக்குற மாதிரிதான் என்ன பாக்குறாங்க. எங்கிட்ட வேல செஞ்ச துணைத்தலைமை ஆசிரியருங்க, நான் சொன்னதா இல்லாததையும் பொல்லாததையும் சொல்லினேன்னு என்னப்பத்தி மோசமான அபிப்பிராயத்த பரப்பி விட்டுட்டாங்க. எங்கிட்ட கொணஞ்சி கொணஞ்சி பேசிட்டு பின்னால குத்துற வேலய செஞ்சாங்க. பெற்றோருங்க அடிக்கடி மீட்டிங்கல நான் ரகசியாம சொன்னதைபத்தி பேசுவாங்க. அவங்களுக்கு எப்படி பதில் சொல்றதுன்னு தெரியாம ஒரு முட்டாள் மாதிரி முழிச்சதுண்டு. சரி இதெல்லாம் எப்படி இவங்களுக்குத் தெரியும்னு யோச்சிச்சிபாத்தப்ப இவங்க ரெண்டு பேருக்கிட்டருந்துதான் பரவிருக்கும்னு தெரிஞ்சிக்கிட்டேன். ரொம்ப நாளா இப்படியே செஞ்சிட்டு வந்தாங்க. பாத்தேன் இதெல்லாம் சரிபட்டு வராதுன்னு வேற ஸ்கூலுக்கு மாத்தி வுட்டுட்டேன். “அவங்கதான் என்ன சதி பண்ணி மாத்திட்டாங்கன்னு பெற்றோருக்கிட்ட சொல்லிட்டாங்க. என்ன சார் இது ? ஏன் சார் இப்போ வர பி.கேல்லாம் இப்படி இருக்காஙக.. நீங்க சொல்லுங்க சார்...!<br />“மனுசாளுங்கன்னா நாலு வி....... “<br />சார் நான் என்ன பிரச்னனாலும் பேசித் தீத்துக்குவோம்னு ஆபிஸ¤க்கு வரச்சொல்லிடுவேன் சார். ஒக்காந்தி பேசுனா பல பிரச்ன தீருமில்ல சார்.<br />“ஆமா நீஙக சொல்ற.......”<br />எங்க சார் அப்பியும் முடியல சார். பரமலிங்க ஒங்ககிட்ட வேல செஞ்சிருக்காரு இல்ல. அவரு பாரு சார் கோலாலம்பூருக்கு மாணவர்கள சுற்றுலாவுக்கு அழச்சிட்டு போற பொறுப்ப கொடுத்தேன். போக்குவரத்து செலவுக்குமட்டும் நாலாயிரம் பேசி முடிச்சாரு. முன் பனமும் கட்டியாச்சு. ஏன் இவ்ளோ வருதுன்னு எனக்கு ஒரு சந்தேகம்தான். இதுக்கெடையில ஒரு பையன் ஆபீசுக்கு வந்து “நானும் பஸ் வச்சிருக்கேன். சுற்றுலா கிற்றுலா போனும்னா எங்கிட்ட சொல்லுங்க,”ன்னாரு.<br />நானும் சரின்னு சொல்லிட்டு. கோலாலம்பூருக்குப் போவ எவ்ளோப்பா கேப்பேன்னு ஒரு பேச்சுக்குக் கேட்டேன். அவன் கணக்குப் பண்ணிட்டு ரெண்டாயிரத்து ஐன்னூறு வரும்னு சொன்னான். இது பாருங்க சார் பரமலிங்கம் காதுக்கு போயிடுடுச்சு. நேரா ஆபீசுக்கு வந்து என்ன கேக்கத கேள்வியெல்லாம் கேட்டாரு சார். நாந்தான் பேசி முடிச்சிட்டனே. “என்ன நம்பாம தான நீங்க மத்தவங்ககிட்ட விசாரிக்கிறீங்க.எங்கிட்ட பொறுப்பு கொடுத்துட்டு மத்தவங்கல விசாரிச்சா என்ன அர்த்தம்? ஏன் என் மூஞ்சில கரி பூசுற வேலையெல்லாம் செய்றீங்கன்னு வேணும்னே சத்தம் போட்டு கேட்டுட்டாரு. நீங்கெல்லாம் பெரிய வாத்தியாருக்கே லாயக்கில்லேன்னு பேசிட்டாரு. இவர சும்மா விடுலாம்மா . மறு வருஷமே இங்கேர்ந்து தூக்கிட்டேன். ஏன் சார் நான் விசாரிச்சது தப்பா?<br />“அது தப்புன்னு சொல்ல முடியா.....”<br /><br />நான் மீண்டும் கொஞ்சம் அதிகமாய் நெளிந்து , அவரிடமிருந்து கவனத்தை மீட்டு சுவரில் மாட்டியிருக்கும் படங்களையும் எழுத்துகளையும் பார்க்கிறேன். என் இருப்பு சவகாசமாய் இல்லையென்பதை என் உடல்மொழி வழி செய்தி அனுப்பும் முயற்சி செய்தேன். என் போதாத காலம் , அந்த சமிக்ஞைகள் போய்ச்சேரவில்லை!<br />நம்ம பேசுனது எப்படி இந்த ஆளுக்குத் தெரியும்னு பாத்தா . ஒருநாள் இப்படித்தான் நான் பேசிட்டு இருக்கிறப்போ அந்த முகம் பாக்குற கண்ணாடி வழியா பாத்தா இந்தக் கிராணி செல்வா ஒட்டுக்கேக்குறது பாத்துட்டேன். கேட்டவன் என்னா செய்வான்னா ...நான் இல்லாத நேரம் பாத்து பிலேக் குருக்கு போயீ வாத்தியாருங்கக்கிட்ட பத்தவக்கிறது. அப்புறம் எங்கிட்ட வந்து நல்ல புள்ளையா நடிக்கிறது. இவந்தான் அந்த சகுனியான்னு ஸ்கூல மாத்தி வுட்டுட்டேன். ஒன்னுத்துக்கும் லாயக்கில்லாதவன் சார். இப்போ இருக்கிறவங்க பாதி பேரு வேற ஸ்கூல்லேர்ந்து வந்தவங்க. புதுசா வந்ததுங்களும் அப்படித்தான் இருக்குங்க!<br /><br /><span style="color: red;">படிநிலை </span>4<br /> பிட்டம் சூடேறி நாற்காலியில் ஊடுருவி நாற்காலியின் சூடு பிட்டம் வழியாக மண்டையை நோக்கி நகர்ந்தது. ஜவ்வு பார்ட்டியிடம் மாட்டிக்கொண்ட வலி பிடரியில் தெறித்தது.<br /><br />தோ இப்போ பேசிட்டுப் போனிச்சே அந்த பி.கே நீங்க , இருக்கிற சுங்கப்பட்டாணியிலேர்ந்துதான் வந்துச்சி. இது லேசுபட்ட ஆளுன்னு நெனச்சீங்களா?<br />பள்ளிக்கோடத்துக்கு வந்த மறு நாளே நான் வெள்ளி சனி லீவுல வேலக்கி வரமுடியாது. நான் சைன்ஸ் பாட மட்டுந்தான் எடுப்பேன். என் பி.கே ஹெம் வேலய மட்டுந்தான் செய்வேன். எனக்கு வாரதுக்கு 450 நிமிசத்துக்கு மேல பாடம் தரக்கூடாது, குறிப்பா நீங்க எங்கக்கிட்ட அஞ்சி நிமிசத்துக்கு மேல பேசக்கூடாதுன்னு.( அந்த மனுஷி இங்க வர்ரதுக்கு முன்னயே யாரோ பலமா எச்சரிச்சிட்டு இருக்காங்க. நான் தான் வகையறியாம வந்து மாட்டிக்கிட்டிருக்கேன்) ஒரு பத்து சட்டம் போடுதுங்க சார் எங்கிட்டயே. இதெல்லாம் வேல செய்றதுக்கு லாயக்கா? சொல்லுங்க சார்.<br />(நான் என்னத்த சொல்லி..... என்னத்த கேட்டு.......)<br /><div style="color: red;">படி நிலை 5</div><div style="color: red;">படி நிலை 6</div><div style="color: red;">படிநிலை 7</div><div style="color: red;">படிநிலை 8</div>நான் என் கடிகாரத்தை முதல் முறையாக பார்த்தேன். நேரம் பார்க்க என்று நீங்கள் தப்பாக எண்ணிவிட மாட்டீர்கள். அப்போதும் நான் அனுப்பும் சமிக்ஞைகள் இலக்கை அடையாத அஸ்திரமாய் என்னிடமே திரும்பி வந்தது. இப்போ பாத்து என் கைப்பேசி கூட உதவிக்கு வரவில்லை. வரவில்லையென்றால் என்ன? ஏதோ அழைப்பு வரும் அதிர்வுகளை உணர்ந்து பேசியைப் பையிலிருந்து எடுத்து “ தோ வந்துடுறேன் முடிஞ்சி..” என்று நாடகீயமான வசனத்தை உதிர்த்தும் புண்ணியமில்லை.<br />இழுவை மனுஷி கவ்விய வலி அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கும் எனக்கு விமோசனம் கிடைக்காதா? ஹெலிகொடர்ல போற சனியன ஏன் ஏணி வச்சி எறக்கினேன்னு ஆயிடுச்சு.<br />பிடரி காந்தியது. உடம்பில் ஏதோ ஒன்று ஊர்ந்தது. அதை வெளிப்படையாக காட்டிக்கொள்ளும் தைரியம் வார்த்தைக்கு இல்லாமல் இருப்பது எரிச்சலாக இருந்தது. <br /><div style="color: red;"><br /></div><div style="color: red;">படிநிலை 9</div><div style="color: red;">படிநிலை 10</div><br /><div style="color: lime;">முடிவுரை:</div>“டீச்சர் ஒங்க வேலய கெடுத்துக்கிட்டு இருக்கேன்னு நெனைக்கிறேன். எனக்கும் முக்கியமா ஒரு அலுவல் இருக்கு” நான் இருக்கையை விட்டு மல்லுக்கட்டிக்கொண்டு எழுகிறேன். <br />“சார் என்ன சார் இவ்ளோ நேரம் இருந்திட்டு திடீர்னு போறேன்னு சொல்றீங்க. வாங்க சார் கெண்டீன்ல ஒரு டீ சாப்பிட்டுப் போலாம்.” (கெண்டின்னல 2வது அத்தியாயம் ஆரம்பிச்சிடுமோ என்ற பயம் என்னை அச்சுறுத்தியது!)<br />“இல்லைங்க நேரமில்ல மன்னிச்சிடுங்க!”<br />சார் ஒங்க ஆலோசனைய கேக்கத்தான் சார் ஒங்கள கூப்பிட்டேன். ரொம்ப நன்றிங்க நீங்க இவ்ளோ நேரம் இருந்ததுக்கு.<br />சார் ,அதோ போறானே அந்த வாத்தியார பத்தி நீங்க என்னா நெனைக்குறீங்க? அவன்.<br /><br />அவர எனக்குத் தெரியாது..... அப்போ நா வரட்டா?<br /><br /><br /><div style="color: red;">அடைவு நிலை:</div>என் ஐந்து புலன்கள் வழியாக ஒருசேர புகையும் அனலும் வெளியேறிக்கொண்டிருந்தது.<br />பள்ளியின் வளாகத்தை விட்டு என் கார் பாய்ந்துகொண்டு வெளியேறியது.<br /><br /><div style="color: red;">(நோக்கம் , பொருள் , படிநிலை, அடைவு நிலை எல்லாம் தினசரி போதிக்கும் ஆசிரியர்கள் எழுதும் பாடத்திட்டத்தில் வரும்)</div><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-2634952627220907177?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-80758258156108456572011-09-18T23:45:00.000-07:002011-09-20T02:09:55.833-07:00மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கத்தின் சமீபத்திய பயிலரங்கும் ,அதன் தூர நோக்கும்<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-rCo_nEPbhW8/TnbtAqWVFOI/AAAAAAAAAWE/ffetJSrykwM/s1600/IMG_2149.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300px" rba="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-rCo_nEPbhW8/TnbtAqWVFOI/AAAAAAAAAWE/ffetJSrykwM/s400/IMG_2149.JPG" width="400px" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-KQc7zHkErqE/TnbtQ6qhMTI/AAAAAAAAAWI/yoDAthOCA5c/s1600/IMG_2152.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300px" rba="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-KQc7zHkErqE/TnbtQ6qhMTI/AAAAAAAAAWI/yoDAthOCA5c/s400/IMG_2152.JPG" width="400px" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-YY5U_UEP-Sg/TnbthsJB2rI/AAAAAAAAAWM/jZsabmPQV88/s1600/IMG_2164.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300px" rba="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-YY5U_UEP-Sg/TnbthsJB2rI/AAAAAAAAAWM/jZsabmPQV88/s400/IMG_2164.JPG" width="400px" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: blue; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-LoNBJE7Aobg/Tnbr0BkhWvI/AAAAAAAAAWA/xxPsl8ge8kM/s1600/IMG_2147.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300px" rba="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-LoNBJE7Aobg/Tnbr0BkhWvI/AAAAAAAAAWA/xxPsl8ge8kM/s400/IMG_2147.JPG" width="400px" /></a></div><div style="color: blue;">படத்தில் எஸ்ரா, கோ.புண்ணியவான், முனைவர் முல்லை, சங்கத் தலைவர் பெ.ராஜேந்திரன்</div><br /> ஆகஸ்ட் மாதம் 19ம் தேதி தொடங்கி 21ம் தேதிவரை மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கம் மீண்டும் ஒரு சிறுகதைப் பயிலரங்கை முன்னெடுத்தது. முனைவர் முல்லை ராமையாவிடம் இதன் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப் பட்டிருந்ததானது இது வழக்கத்துக்கு மாறான பயிலரங்காகத்தான் இருக்கப்போகிறது என்ற எண்ணத்தோன்றியது. மனிதர்கள் எப்போதுமே ஒரே மாதிரியாகச் சிந்திப்பவர்கள் அல்ல. ஒரு நடவடிக்கையை ஒரே மனிதரிடம் ஒப்படைக்கும்போது அதன் நடவடிக்கைகளின் ,திட்ட வரையறை பெரும்பாலும் முன்னது போலவே பின்னதும் இருக்கும். இம்முறை மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கத் தலைவர் ராஜேந்திரன் கருத்தரங்கின் சிந்தனையாளராகப் பேராசிரியர் முல்லையிடம் ஒப்படைத்ததன் வழி அதன் போக்கு வேறு மாதிரிதான் இருக்கவேண்டும் என்று யூகித்தது, தடம் மாறாமல் இருந்தது. எனக்கான பொறுப்பை விளக்கும்போதே அவரின் நோக்கம் நான் நினைத்தது போலவே அமந்திருந்தது.<br /><br /><br /><br />நீங்கள் சிறுகதை துவக்கம் பற்றி மட்டும் பேசுங்கள். நீங்கள் பேச வேண்டிய தலைப்பு ‘வாசிப்போரின் கருத்தைக் கவரும் சிறுகதை ஆரம்பங்கள்’ என்று சொன்னார். சிறுகதையின் மற்ற எல்லைகளுக்குத் தாவாதீர்கள் என்று வலிந்து கூறிக்கொண்டிருந்தார். நான் எப்போதுமே அரை மணி நேரத்துக்கு மேல் பேச விரும்பாதவன். அவரிடம் நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்பது புரிகிறது என்று சொன்னேன். <br />சிலருக்குத் தலைப்பைக் கொடுத்தால் அவர்கள் மற்ற பேச்சாளர்களின் பிரதேசங்களுக்குள் அத்து மீறி நுழைந்து விடுகிறார்கள். மற்றவர் கூற வேண்டியதையும் முன்னவர் கூறிவிட்டால் அடுத்து வருபவர் தடுமாற்ற நிலையை அடையக் கூடும். ஒரு தொய்வுத்தன்மை வந்துவிடும் . இரண்டு நாள் கருத்தரங்கு. ஒவ்வொரு நாளும் பத்து மணிநேர அமர்வு. பங்கெடுப்பர்கள் சோர்ந்துவிடக்கூடும். நமக்கு நேரம் போதாது. மற்ற பேச்சாளர்களின் நேரம் அடிபட்டுப் போகிறது. இது கருத்தரங்கின் ஒழுங்கமையைத் பாதிக்கும் என்றார். அதனால்தான் எல்லாரிடமும் அவர்கள் செய்யவேண்டியதை திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறேன் என்றார். <br /> சிறுகதையின் கூறுகளைச் சரியாக வகுத்து நால்வரிடம் ஒப்படைத்து இருந்தார். அனைவருக்குமே அதனதன் பகுதிக்குத் தகுந்தார் போனற நேர வரையறைகூட பொருந்துவதாகத்தான் இருந்தது. <br />எனக்கு இரண்டரை மணி நேரம். பதினைந்து இருபது நிமிடங்களின் power point மூலம் விளக்கிவிட்டு இடுபணிக்குச்சென்று விடுங்கள் என்று சொன்னார். இது எனக்கு உவப்பானத் திட்டமாகப் பட்டது. செய்முறை கொடுத்தாலன்றி பயிலரங்கின் பயனை அடைய முடியாது என்பது அவரின் நோக்கமாக இருந்தது. இந்த இடுபணி கூட ஒரு அரை மணி நேரத்தில் செய்து முடிக்கப்படும் ஒன்றாக இருந்தது. என்வே முப்பது நிமிட நேரத்துக்குள் என்ன செய்ய முடியுமோ அந்த அளவுக்கே பங்கெடுப்பளருக்கு தோள் தாளாத சுமையான ஒன்றாக அமைந்திருந்தது. <br />எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக என்னிடம் மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொண்ட போது சொன்ன ஒரு விஷயம் என் நினைவு கோடிட்டு வைத்துக் கொண்டது.<br /><span style="color: red;">“பயிலரங்கைத் திருவிழாவாக்காமல் academic காக நடத்தவேண்டும்</span>” என்பதுதான் அது. நம் நாட்டில் நடக்கும் நூல் வெளியீடு , சிறுகதைப் பயிலரங்குகளின் சித்து விளையாட்டின் மரபான அரசியல் நாடியைப் பிடித்துப் பார்த்தபின்னர் கூடுதல் கவனமாக இருகிறார் என்று பட்டது.<br />டாக்டர் ரெ.கார்த்திகேசு சிறுகதை நடையைப் பற்றி விளக்கினார்.<br />முனைவர் நாகப்பன் ஒரு சம்பவத்தை எப்படி கதையாக்குவது என்பதைப் பற்றி பேசினார். அவருக்குக் கொடுக்கப் பட்ட தலைப்பு கருவும் கதைப் பின்னலும்.<br />டாக்டர் சபாபதி சிறுகதைகளின் பல்வேறு உத்தி முறைகளையும் சில எடுத்துக் காட்டு கதைகளையும் சார்ந்த பார்வை வைத்தார் .<br />எஸ் ராமகிருஷ்ணன் உலக சிறுகதைகளின் தன்மையும் ,வடிவ நேர்த்தியையும் , நேர்க்கோட்டுத்தன்மை., நேர்கோடற்ற தன்மை , நவீன , பின்நவீன போக்கு பற்றிய எல்லையற்று அலைந்து கொண்டிருந்தார். 2 நாள் கருத்தரங்கில் எங்கள் நால்வரின் பேச்சுக்கு இடையில் கொஞ்சம் இடைவேளை எடுத்துக் கொண்டு 80 விகித ஆக்ரமிப்பில் பங்கெடுப்பவர்களின் கவனம் சிதறாமல் பார்த்துக்கொண்டார் எஸ்ரா.<br /><br />டாக்டர் முல்லை நிகழ்ச்சி ஒருங்கிணைவு முறையாக இருக்கவேண்டுமென்பதில் கவனமாக இருந்தார். அதிக நேரம் நிகழ்ச்சி நடக்குமிடத்தில் இருந்தவர் அவர்தான். ஒரு பேச்சாளருக்குக் கொடுக்கப் பட்ட நேரத்தைப் பிறர் களவாடிவிடக் கூடாது என்பதில் மென்மையுடனும் மிகுந்த கவனமுடனும் கண்கானித்தார். டாக்டர் ரெ.கார்த்திகேசு நேர நிர்வாகத்தில் கறாராக இருப்பவர். உங்கள் நேரம் முடிந்துவிட்டது என்று நேரடியாகவே பேச்சாளரிடம், நேர எல்லையைக் கடக்கும் அந்த கணத்திலேயே சொல்லிவிடுவார்.டாக்டர் முல்லையின் கண்டிப்பு வெளியே தெரியாத மென்மை வழியைத் தனி வழியாகக் கொண்டவர். எல்லாம் குறையற நடந்தது.<br /><br /><br /><br />கருத்தரங்கை முன்னெடுத்த நோக்கமே கலந்து கொண்டவர்களைச் சிறுகதை எழுத வைக்கவேண்டுமென்பதுதான். இது கொஞ்சம் பேராசைதான். இரண்டே நாள் பயிலரங்கில் இந்த அமானுடம் (miracle) நடந்து விடாது. இது ஒரு தொடர் ஓட்டம். ஓட ஓடத்தான் இலக்கு தென்படும். ஆனாலும் நல்ல தொடக்கம். அல்லது குறைந்தபட்சம் சிறுகதை இலக்கணம் பற்றிய பிரக்ஞையை ஏற்படுத்தவேண்டுமென்பதுதான் அதன் முதல் நோக்கம். கொஞ்சம் தூரநோக்கிச் சிந்தித்தால் இப்பயிலரங்கின் வழி எதிர்காலத்தில்(in the near future) அவர்கள் எழுதுவதற்கானப் படைப்பூக்கத்தை தந்துவிட்டோமே என்ற திருப்திதான். இடுபணியின் பலனைப் பார்த்தபோது பெரும்பாலானவர்கள் சரியாகப் புரிந்து கொண்டார்கள் என்பது நிரூபனமானது.<br />ஆனால் பயிலரங்கில் கலந்துகொண்டவர்கள் அதே பெரும்பாலோர் ஆர்வக்கோளாறின் காரணமாக வந்ததாக யூகிக்க முடிந்தது. இருப்பினும் கோளாறான ஆர்வத்தை சரி செய்துவிட்ட முயற்சி இது என எதிர்பார்க்கலாம். தப்பில்லை. <br />ஒரு இடைநிலைப்பள்ளி ஆசிரியர் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தின் வழி ஆர்வக் கோளாறு தெரிந்தது என்று நான் மேற்சொன்ன கருத்தை மெய்ப்பிக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்.<br />“நான் அடிக்கடி எழுதுபவன்தான். என் பாடத் திட்டத்தையும் எக்கோர் நம்பரையும் ( அதிர்ஸ்டக் குலுக்கு)எழுதுவேன்” என்றார். ஆனால் இவர் இரண்டு முழு நாளும் பயிலரங்கில் கலந்துகொண்டார் . எனவே அவர் இல்லம் திரும்பும்போது வெறுங் கையோடு திரும்பவில்லை என்று தெரிகிறது. குறைந்த பட்சம் தன் மாணவர்களிட\ம் தான் கற்றதை மறு நடவு செய்வார் என்ற வெளிச்சம் தெரிகிறது. அதற்கான களம் பல ஆசிரியர்களுக்குத் திறந்தே கிடக்கிறது. இடைநிலைப் பள்ளி ஆசிரியர்கள் படைப்பூக்கம் இல்லாதவர்களாக இருந்தாலும் தன் பிடிக்குள் இருக்கும் மாணவர்களை எழுத்துப் பக்கம் திருப்பிவிடும் நல்ல காரியத்தைச் செய்து வருகிறார்கள். <br />பலர் தனக்குச் சிறுகதை படைப்பதில் ஆர்வம் உண்டு அதை எப்படி எழுத்தில் வடிப்பது என்று புரியவில்லை இக்கருத்தரங்கின் வழி பாதை தெரிகிறது என்று குறிப்பிட்டது ஏற்பாட்டாளர்கள் கொஞ்சம் மனநிறைவடையலாம்.<br />தன் 2 நாள் தொடர் உரையில் வாசிப்பு உலகத்தைத் திறந்து காட்டிய எஸ்ரா கலந்துகொண்டவர்களின் வாசிப்புத் தளத்தையும் தரத்தையும் மாற்றிவிட்டிருக்கிறார் என்று நம்பலாம். அவரின் வாழ்வனுபவம் , தேசாந்திரியாகத் திரிந்து பெற்ற அனுபவம், உலக இலக்கியத்தில் தனக்குள்ள பிடிப்பும் படிப்பும் பற்றிய ஆழமான தரிசனத்தை முன்வைத்தபோது, அனைவரும் ஹிப்நோட்டிசத்தில் மந்திரிக்கப்பட்டது போல கவனம் சிதறாமல் நிகழ்ச்சியில் ஊன்றி இருந்தனர். <br /> இது நாடகியமான மேடைப்பேச்சு மரபு அல்ல. கைத்தட்டலுக்கும், மேடைதோறும் முழங்கிய கிளிப்பிள்ளை நகைச்சுவைக்கும், பார்வையாளரின் குபீர் சிரிப்பையும் எதிர்பார்த்தே வீசப்படும் வார்த்தை கூட்டமுமல்ல. அறிவார்ந்த தளத்தில் , எழுத்து வேள்வியை , வாசக தரத்தை மேம்படுத்தும் குறிக்கோல் கொண்டது. எனவே எஸ்ரா மையச் சிந்தனையை விட்டு விலகாத சித்திரமாக , நேர்த்தியாக செய்து முடித்தார்.<br />இதுவரை இலக்கிய சார்ந்த வாசிப்புப் பழக்கம் இல்லாதவர்கள், வாசிப்புப் பழக்கம் உள்ளவர்கள், கட்டுரைகள் சின்னச் சின்ன சிறுகதைகள் எழுதியவர்கள், சில கதைகள் வழி தன் படைப்பாற்றலைக் நிரூபித்தவர்கள், தேர்ந்த கதாசிரியர்கள் என் பல வகை ஆற்றல் கொண்டவர்களில் என எல்லாத் தரப்புக்குமே இக்கருத்தரங்கு அந்தந்தத் தரப்பினர்க்கேற்ப திறப்புகளை காட்டி இருக்கிறது.<br /> ஆனால் இன்னமும் ஒரு குறை சங்கம் வரைந்த சித்திரத்துக்குள் தேவையற்ற புள்ளியாய் எட்டிப் பார்க்கிறது.<br /> ஏழுட்டு தேர்ந்த எழுத்தாளர்களைத் தேர்வு செய்து பங்கெடுப்பவர்களுக்குச் சிறுகதை எழுதுவதற்கு வழிகாட்ட வேண்டும் என்று பணித்தார்கள். வழிகாட்டிகள் வழி மேல் விழி வைத்துக் காத்திருக்க, பங்கெடுத்தவர்கள் கதைகள் வந்து சேரவில்லை. 2 வாரங்கள் ஆகப் போகிறது. நிகழ்ச்சியின்போது அவர்களிடம் கொந்தளித்த படைப்புணர்வு என்ன ஆயிற்று? என்னைச் சந்தித்து "நீங்கள் எனக்கு வழிகாட்டியாக வரவேண்டும்", என்று சொன்னவர்களிடம் , "பராவாயில்லை எனக்கே அனுப்புங்கள்," என்ற பதிலை வாங்கிக்கொண்டவர்கள் கூட வாலாவிருந்துவிட்டார்கள். தமிழர்கள் ஒரே மாதிரி குணாதிசயம் உள்ளவர்கள் என்பதை நான் இப்போது நம்பத் தயாராகி விட்டேன். cococola syndrome உங்களுக்கு ஞாபகம் வரவேண்டுமே!(இக்கட்டுரையை எழுத வைத்ததே காத்திருப்பில் வந்த 'பரவசத்தில்'தான்)<br /> எழுத்தாளர் சங்கத் தலைவர் ராஜேந்திரன் பல எழுத்தாளர்களால் விரும்பும் மனிதராகத் தன்னைக் கட்டமைத்துக் கொள்வதில் தோல்வி அடைந்ததில்லை. எனக்கு அவர் ஆதிகுமணன் காலத்திலிருந்தே அறிமுகம். ஆதி சங்கத் தலைவராக இருந்த போதே ராஜேந்திரனின் பக்க பலத்தில்தான் சங்கம் தீவிரமான இயக்கம் கண்டது. எழுத்தாளர் சங்கம், அதன் செயல்பாடு குறித்து எனக்கு எப்போதுமே இரண்டுவித கருத்து கிடையாது. செயற் திட்டங்கள் முறையாக நேர்த்தியாக இருக்கவேண்டுமென்பதில் கறாராக இருப்பவர். திட்டமிட்டபடியே செய்து முடிப்பதில் மிகுந்த முனைப்பும் அக்கறையும் காட்டுபவர். அவரிடமிருந்து நேர நிர்வாகத்தைப் பல இயக்கங்கள் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும். குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குள் குறிப்பிட்ட நிகழ்வு நடந்துவிடவேண்டும் என்பதில் கவனம் பிசகாமல் இருப்பார். இளம் எழுத்தாளர்கள் தோன்ற வேண்டும் , இப்போது எழுதிக்கொண்டிருப்பவர்கள் மேலும் காத்திரமான படைப்புலகுக்குள் நுழையவேண்டும் என்பதில் அவர் காட்டும் அக்கறை பாசாங்கில்லாதது. அதற்காக எவ்வளவு பணம் செலவானாலும் பாதகமில்லை யாரிடம் பணத்துக்காக யாசகம் செய்தாலும் கேவலமானதல்ல என்று எண்ணுபவர். அடுத்த தலைமுறை எழுத்தாளர்கள் எண்ணிக்கையும் எழுத்தின் தரமும் உயரவேண்டும் மென்பதில் முனைப்பாக இருக்கிறார். ஆகஸ்ட் 19,20, 21 ஆகிய தேதிகளில் நடந்த பயிலரங்கிலும் இதனையே வலியுறுத்தி செயலாக்கினார். <br /> வெற்றிகரமாக நடந்து முடிந்த இந்நிகழ்வின் சிந்தனையாளருக்கும் , அழகுற வடிமைத்து நடத்திய முனைவர் முல்லைக்கும் நம் நெஞ்சம் நிறைந்த பாராட்டுகள்.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5920164906759728671-8075825815610845657?l=kopunniavan.blogspot.com' alt='' /></div>ko.punniavanhttp://www.blogger.com/profile/03057921525068825871noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5920164906759728671.post-27371409334483706362011-09-12T23:04:00.000-07:002011-09-12T23:04:46.735-07:00அறிவுக்கு எட்டா ஆழிக்கூத்து<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /> 2004 டிசம்பர் 26ஆம் நாள் யாரும் எளிதில் மறந்துவிட முடியாத ஒருநாள். ஆழிக்கூத்து அரங்கேறி ஆயிராமாயிரம் உயிரைக் காவு கொண்ட கருப்புநாள். நான் மயிரிழையில் தப்பிப்பிழைத்த நாள். அன்று நானும் மனைவியும் மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கத்தின் சுற்றுலா நண்பர்கள் 38 பேரும் சென்னையிலிருந்து ஊர் திரும்ப ஆயத்திமாகிக்கொண்டிருக்கிறோம். டிசம்பர் 25ஆம் நாளை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் முன்னர் கடைசி கடைசி என்று பொருட்கள் வாங்க பாண்டி பஜாரில் இருக்கும்போதே மறுநாள் நிகழவிருக்கும் ஊழிக்கூத்து அசம்பவிதத்துக்கான அறிகுறிகள் அப்பொழுது நிகழ்ந்தது. என் மனைவி சேலை துணிமணிகள் வாங்க வேறு திசைக்கு போய்விட்டிருந்தாள். நானும் சில நண்பர்களும் நூல்கள் வாங்கக் கிளம்பிவிட்டிருந்தோம். இப்படி ஆளாளுக்கு ஒரு திசையில் பிரிந்து கிடக்கிறோம். கடையைத் தேடி அலைந்த நேரத்தில் நாங்கள் அலைந்து திரிந்துகொண்டிருக்கும் சாலையில் கிட்டதட்ட இரண்டாயிரம் எண்ணிக்கைக்கு மேலான மனிதக்கூட்டம் திமு திமுவென்று எங்களை நோக்கி ஓடிவருகிறது. பேரலை புரண்டு வருவது போன்ற ஆரவாரம். மனிதக்கூச்சல் மரணக்கூச்சலுக்கு ஈடாக ஒலிக்கிறது. ஓடமுடியாதவர்கள் கூட்டத்தில் சிக்கி மிதிபடும் ஆபத்தான நெரிசல். அப்போது கடைகளின் இரும்புக்கதவுகள் இழுத்து அடைக்கபடுகின்றன. அதனை மேலிருந்து இழுக்கும்போதும் , அது சிமிந்துத்தரையை தடார் என்று தரை தட்டும் போதும் அதன் சப்தம் பீதியை உண்டுபண்ணுகிறது. கடையொன்றில் பொருட்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது கரிசனமின்றி வெளியே விரட்டிவிட்டு கதவுகளை இழுத்து மூடுகிறார்கள். என்ன ஏதென்று விசாரித்தாலும் பதிலிறுக்க யாரும் தயாராக இல்லை. அவரவர் தங்கள் உயிரைக் காப்பாறுவதற்கான அவசர ஏற்பாட்டில் பதற்றம் நிறைந்து காணப்படுகிறார்கள். எங்களை நெருங்கி வரும் மனிதக்கூட்டமும் ,அறிவிப்பில்லாமல் அடைக்கப்படும் கதவுகளும் , மரணக்கூச்சலும், பீதி நிறைந்த முகங்களும் , குழந்தைகளை அணைத்துக்கொண்டு ஒதுங்கும் மனிதர்களும் திடீரென்று ஒரு இயற்கைப்பேரிடர் நடந்து விட்டதான சூழலை நினைவு படுத்தியது. பெருமழையில்லை, பேய்க்காற்றில்லை, திகு திகுவென எரியும் தீயின் அறிகுறிகூட இல்லை, பூகம்பம் இல்லை, ஆனால் மக்களின் மகிழ்ச்சி சூழல் திடீரெனத் தலைகீழான தோற்றம் காண்கிறது! எல்லாம் கடந்து போகும் என்று கீதை சொல்கிறது ஆனால் கடந்து போவதற்கு முன்பான தருணம்தான் சொல்லொணா துயரத்துக்குள்ளாக்குகிறது. வதைப்படுத்திவிட்டுத்தான் கடக்கிறது.<br /> ஆளுக்கொரு பக்கமாய் மக்கள் நெரிசலில் சிதறிக்கிடக்கிறோம். யாருக்கு என்ன நடந்திருக்கிறதோ என்ற தீராத பதை பதைப்பு மிகுந்த தருணத்தை எதிர்கொண்டு நிற்கிறோம் !<br /> “என்னையா நடக்கிறது இங்கே? சொல்லித்தொலையுங்களேன்?” என்று உரக்கக் கத்திவிட்டேன், பொறுமை இழந்து! <br /> “ முடிஞ்சா உயிர காப்பாத்திக்குங்க , கடைய ஒடைப்பானுங்க, கல்லடியில் மண்டை ஒடையும், எங்கேயாவது ஓடி ஒளிஞ்சிடுங்க” என்றார் ஒருவர். எது பதுங்குவதற்கு உகந்த இடம் என்பது பழக்கமில்லா இடத்தில் எப்படிக்கண்டுபிடிப்பது?<br /> “ ஏன்? ஏன்? எதுக்கு?” என்று விடைகாணும் வினாக்களைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த போது சொன்னவர் உயிரை காப்பாற்ற ஓடலானார். அப்போது அந்தப் பெருங்கூட்டம் எங்களை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது.<br /> “ கலைஞர் எறந்துட்டாராம், அதான் கலவரம் வரப்போவுது,” என்றார் ஒருவர்.<br /> அதுக்கு ஏன்யா கலவரம் வரணும் என்ற வெள்ளந்தியான எங்கள் கேள்விக்கு விடை சொல்லும் அளவுக்கு அப்போது யாருக்கும் பொறுமையில்லை.’ஒடினான் ஓடினான் வாழ்க்கையின் ஓரத்திற்கே ஓடினான்’ என்ற கலைஞரின் பராசக்தி வசனம் எவ்வளவு அழகாய்ப் பொருந்துகிறது இங்கே! <br /> அச்செய்தி வெறும் புரளிதான் என்றாலும் அது மறுநாளின் நிகழவிருக்கும் ஆழித் தாண்டவத்தின் அறிகுறி என்று யாருமே எதிர்ப்பார்த்திருக்க மாட்டோம்.<br /> 26ஆம் நாள் அதிகாலையிலேயே நாங்கள் நான்கைந்து பேர் மெரினா கடற்கரைக்கு நடைப்பயிற்சிக்குச் செல்வதாய் இருந்தது. ஆனால் எங்கள் நல்ல நேர ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் ஆழ்ந்து விட்டிருந்தோம்!.<br /> அதிகாலை மணி ஏழுக்கு என் மனைவி மிகுந்த மனக்கலவரத்தோடு என்னை எழுப்புகிறாள். அவள் குரல் கலவரத்தோடு ஒலித்தது. நான் எழ மறுக்கிறேன்.<br /><br />“எழுந்திருங்க ஹோட்டல் ஆடுது,” என்றாள். கண் விழித்தவன் அதனை அப்போது உணர்கிறேன். கண்ணுக்குத் தெரியாதவர் யாரோ ஆட்டிவிட்டது போல ஆடுகிறது கட்டிலும். கிரீச்சிட்டு மேசை நகர்கிறது. மேசை மேலிருந்த கண்ணாடிக் கோப்பைகள், புத்தகங்கள் சரிந்து விழுகின்றன. தொலைகாட்சியைத் திறந்து பார்க்கிறேன், மெரினாவின் ஆழிப்பேரலையில் அடித்துச்சென்று மறைந்துபோன சடலங்களின் எண்ணிக்கையை அறிவித்த வண்ணமிருக்கிறது. அந்த எண்ணிக்கை வினாடிக்கு வினாடி விஷம் போல எகிருகிறது. இனி விடுதிக்குள் இருப்பது ஆபத்து என்று எண்ணி கட்டிய துணியோடு கீழே வருகிறோம். அங்கே விடுதியில் தங்கியிருந்த முக்கால்வாசிப்பேர் ஏற்கனவே தப்பித்து இறங்கிவிட்டிருந்தார்கள்.<br /> கீழே நிறுத்திவைக்கப்பட்டிருந்த கார்கள் நகர்ந்து வேறு திசைக்குத் திரும்பி நிற்கின்றன. ஆட்டோக்கள் புரண்டு கிடக்கின்றன. மரங்கள் சாய்ந்து கிடக்கின்றன. பேயறைந்த முகங்களில் பதற்றம் குடிகொண்டுவிட்டிருந்தது. சாலையில் வாகன நடமாட்டம் குறைந்திருந்தது. காப்பிக்கும் டீக்கும் அலையும் மனிதர்கள் அடுத்த தகவலுக்காக ஒருவர் மற்றவரை எதிர்பார்த்தபடி இருந்தனர். மரண வாடையை மனித முகத்திலும், உதறலைப் பேச்சிலும் உணரமுடிந்தது. அந்தக் காலை பிரம்ம முகூர்த்தமாக இல்லை. கூற்றுவனின் ‘முகூர்த்த’மாகவே விடிந்துகொண்டிருந்தது. அவனின் அகன்ற கூரிய நகங்கொண்ட பேய்க்கரங்கள் கடலோர மனிதர்களை கவ்விச்சென்று கொன்றுவிட்டிருந்தது. யார் யார் இறந்தார்கள் என்ற மர்மமத்தை கடலலை தனக்குள் புதைத்து ரகசியமாய் வைத்துக்கொண்டது. ஒரு துன்பியல் நாடகத்தை வெற்றிகரமாய் அரங்கேற்றிவிட்டு பழையபடி தாலாட்டுக்கு ஆடும் தூளியைப்போல அலைகள் தன் ஆட்டத்தை ஆடத்துவங்கிவிடுகிறது.<br />உலகில் இயற்கைப் பேரிடர்கள் மனிதனைப் பழிவாங்கியபடி இருக்கிறது. அவனைத் தின்று தீர்ப்பதற்கு மிகுந்த வேட்கையோடு தன் அரக்க சுபாவவத்தை அரங்கேற்றியவண்ணமிருக்கிறது . 2004 தொடங்கிய அதன் ஆர்ப்பாட்டம் விட்டு விட்டு விரட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது மனிதர்களையும், அவன் உடமைகளையும். சமீபத்தில் ஆயிரமாயிரம் ஜப்பானியர்களை உயிரோடு கடலுக்குள் இழுத்துக்கொண்டுபோய் வீசிவிட்டு திரும்பிய பேரலைகள் எப்போதும் போலவே குற்றமற்ற பாவனையில் கரையில் களிநடம் புரிவதைப் பார்க்கிறோம். மனித அறிவும் அறிவியலும் அறிந்துகொள்ள முடியாத புதிரை மனித மூளையின் சவாலுக்கு விட்டுச்சென்ற சமுத்திரத்தை எப்படிச் சகிப்பது?. மரணம் ஒரு நள்ளிரவின் மனித கவனமிழந்த பொழுதில், ஒரு கைதேர்ந்த கள்வனைப்போல சந்தடியின்றி மனித உயிரை அபகரிக்க காத்துக்கொண்டே இருக்கிறது. எத்தனை மரணங்கள் அவன் கண் முன்னே நிகழ்ந்தால் என்ன! தன் ஆசையை நிறைவேற்றிக்கொள்க அவன் தான் உயிர்வாழும் பூமிக்கே தீராத கேடு விளைவித்தபடியே இருக்கிறான். தன் சொந்தச் சந்ததிக்குக் கூட எதையும் விட்டு வைப்பதாயில்லை. ஆம் மனிதன் ஒரு சுயநல மிருகம்! பின் விளைவுகள் பற்றி துளியேனும் சிந்திப்பதில்லை!<br />ந. பச்சைபாலன் சொல்கிறார் ஆழி ஆடிமுடித்துவிட்ட ஆர்ப்பாட்டத்தை இப்படி, <br /><br /><span style="color: red;">அற்றை நாளில் வள்ளுவரும்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">நற்றிணைப் பாடலில் </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">கபிலரும் மொழிந்தனர்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">நீரின்றி அமையா உலகு</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">இற்றை நாளில் </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">கடல்பொங்கி மொழிந்தது</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">நீரின்றி அழியா வாழ்வு</span><br style="color: red;" /><br style="color: red;" /><span style="color: red;">ஆவதும் பெண்ணால் </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">அழிவதும் பெண்ணால்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">பொய்யாய்ப் போனது முதுமொழி</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">ஆவதும் நீரால்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">அழிவதும் நீரால்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">மெய்யாய் ஆனது நிகழ்மொழி</span><br style="color: red;" /><br style="color: red;" /><span style="color: red;">நீலிக்கண்ணீர் முதலைக்கண்ணீர்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">எல்லாம் காய்ந்து போய்விடும்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">இது ஆழியில் எழுந்த</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">ஊழிக்கண்ணீர்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">உயிர்களைத் தின்றும்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">உறுபொருள் சிதைத்தும்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">அசுரப்பசியைத் தீர்க்கும்</span><br style="color: red;" /><br style="color: red;" /><span style="color: red;">வாழ்வோ விளையாட்டோ</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">எல்லை கடந்தால் என்றும்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">தீராத தொல்லைதான்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">நீர் கரை உடைத்து</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">எல்லை கடந்தால் </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">தீராத இடும்பைதான்</span><br style="color: red;" /><br style="color: red;" /><span style="color: red;">உதிரத்தைப் பாலாக்கி</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">உழைப்பையே எருவாக்கி</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">ஊனுருக்கி சேய் வளர்ப்பாள்</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">அந்தத் தாயைப் பழிக்கவில்லை</span><br style="color: red;" /><br style="color: red;" /><span style="color: red;">எண்ணிமாளா உயிர்களை</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">தன்னிலே புதைத்துவிட்டு</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">எஞ்சிய உயிர்களை</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">கண்ணீரில் நனையவிட்ட</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">தண்ணீரைப் பழிக்கின்றேன்</span><br style="color: red;" /><br />பச்சைபாலனின் கவிதைமொழியில் இருள் இல்லை. சாதாரண வாசகனுக்கும் செய்தி போய்ச்சேரவேண்டும் என்ற கரிசனம் மிகுந்த மொழி பச்சைபாலனுடையது. வாசகனின் தோள்மேல் கைபோட்டு காதுக்கறுகே போய் கவிதை சொல்லும் பண்பாடு அவருடையது. புரியும் மொழியில் எழுதுவதால் அதன் பயணம் வாசகனை நோக்கிய நீண்