Saturday, January 19, 2013

13. சீனப் பெருஞ்சுவருக்கு ஒரு பயணம்












மீண்டும் மலேசியா திரும்பு நாள் அன்று (26.12.2012.)
எங்கள் பயண நேரம் காலை மணி 11.00 என்றுதான் ஏர் ஏசியா தொடக்கத்தில் கொடுத்திருந்தது. ஆனால் பயணம் செய்ய இரண்டு வாரத்துக்கு முன்னர் அதனை பின்னிரவு மணி 1.00 தள்ளி வைத்துவிட்டது. ஏர் ஏசியா அடிக்கடி செய்யும் கோளாறு இது. இதற்கு கேள்வி முறையெல்லாம் கிடையாது. பயணச்சீட்டு சட்டதிட்டத்தில் அப்படித்தான் உள்ளது!

விடுதி அறைகள் முன்னமேயே பதிவு செய்து விட்டாதால்.. மேலும் ஒரு நாளைக்கு நீட்டித்தாக வேண்டும். ஒவ்வொரு அறையும் மலேசிய ரிங்கிட் 850.00. ஏர் ஏசிய செய்த தள்ளிவைப்பு எங்கள் பணத்துக்கு வைத்த கொல்லி வைப்பு!

என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்த பிறகு அன்றைக்கு மேலும் ஒரு இடத்தைப் பார்க்கலாம் என்று முடிவெடுத்தோம். ஆனால் வெகு தூரம் உள்ள இடத்தையே பரிந்துரை செய்தார் மைக்கல். அதற்கான கட்டணமும் அதிகம்.குளிர்ப்பபனி மெலும் கனத்திருந்தது. சாலையோ வழுக்கும். தாமதமானால் விமானத்தைப் பிடிக்கமுடியாது. என்ன செய்யலாம்?

என்னையும் என் மனைவி மகள், ஒரு மருமகளை விடுதியில் ஓர் அறையில் விட்டு விட்டு மற்ற அனைவரும் பனிச்சருக்கு விளையாட்டுக்கு போவதாய் இறுதி முடிவெடுத்தனர். எல்லாப் பைகளும் ஓர் அறைக்குள் சேர்க்கப் பட்டது. திட்டமிட்டபடி பனிச்சறுக்குக்குக் கிளம்பிவிட்டது ஒரு பகுதி. எனக்கு அன்றைக்கான் பகலுணவு ஏற்பாடு செய்யவேண்டுமென்ற பணி.

பனிச்சறுக்கு விளையாட்டுத் தளத்துக்குப் போவற்கு  அவர்கள் விதித்த கட்டணம் 1500 மல்லேசிய ரிங்கிட். நாங்கள் ஐந்து நட்சத்திர விடுதியில் தங்கியதால் இந்த மொய்- ! உள்ளபடியே அவ்வளவு செலவாகாது. அவ்வளவும திட்டமிடாத செலவு.

முன்னர் ஒருமுறை ' மார்க்கெட்டுக்கு' செல்லவேண்டுமென்று கேட்டதற்கும் வேன் ஓட்டுனர் 1000 ரிங்கிட் கேட்டார். இத்தனைக்கும் அது பெய்ஜிங் மாநகரத்திதான் இருந்தது. அதற்கு ஏன் இந்த அளவுக்குப் பணம்? கொஞ்சம் அறிவுப்பூரவ்மாகச் சிந்தித்தாலே போது.. இது வேன் ஓட்டுனர் நமக்கு வைக்கும் மொய் என்று.(மார்க்கெட்டில் எல்லா பொருட்களும் கிடைக்கும். குறிப்பாகத் துணிமணி வகையறாக்கள். சுற்றுப்பயண நிரலில் மர்க்கெட் போவது பற்றிய விபரங்கள் இல்லை ஏனெனில் அது சுற்றுப்பயணிகள் எல்லோரும் விரும்பிப் போகக்கூடிய இடம்.அங்கே போவதற்குக் கட்டணம் விதிக்கவேண்டுமென்பதே அவர்களின் உள்நோக்கம், )
பயணக்கட்டணத்தைக் கேட்டவுடன் எனக்குத்தலை சுற்றியது, நாம் டேக்சியில் போகலாம் என்றேன். உடனே மைக்கல் ஓட்டுனரிடம் பேசி 600 ரிங்கிட் கொடுத்தால் போதுமென்று பேரம் பேச ஆரம்ப்பித்துவிட்டான். என்ன தில்லு முல்லு பாருங்கள். டேக்சியில் போனால் அவன் எங்கே கொண்டுபோகிறான் என்றெல்லாம் நமக்குக் தெரியாது , பேசாமல் 600 ரிங்கிட் கொடுத்துப் போய்விடலாம் என்றான் மகன். இத்தனைக்கும் நாங்கள் வாங்கிய துணிமணி 500ஐக் கூட எட்டவில்லை. நான் விடுதி திரும்பிய பிறகு ஒரு விடுதிப் பணிப்பெண்ணிடம் கேட்டேன் மார்க்கெட்டுக்கு டெக்சியில் போக எவ்வளவு வருமென்று. அவள் வெறும் 30 யுவான் வருமென்றாள் . நம் பணம் 15 ரிங்கிட்.ஓட்டுனர் அப்படி கழுத்தறுத்தான். இல்லை இல்லை அறுக்கச் சொல்லி கழுத்தை நீட்டினார்கள்!

மார்க்கெட்டில் ஆங்கிலம் பிரஞ்ச் ஜப்பான் போன்ற மொழிகள் பேசும் அங்காடி வனிகர்கள் இருக்கிறார்கள். ஓரிடத்தில் மலாய்க்காரர்களோடு மலாயில் பேசிய சீன வியாபாரியையும் பார்த்தேன் சரளமாக.  ஆங்கிலத்தை எல்லா வணிகர்களும் பேசுகிறார்கள் மார்க்கெட்டில்.

காலை உணவுக்குப் பிறகு நாங்கள் ஒரு அறைக்குள் சங்கமானோம்.
பனிச்சறுக்கு விளையாட்டுக்குப் போனவர்கள் இரவு மணி 9,00த்தான் வந்து சேர்ந்தார்கள்.

இரவு உணவெடுத்துவிட்டு  10.30 மணிவாக்கில் விமான நிலையம் புறப்பட்டோம்.
இடையில் என் மகன் பனிச்சறுக்கு விளையாடிவிட்டு வந்தபோது 600 ரிங்கிட் கேமராவை மறந்து வந்து விட்டது தெரிந்தது. மைக்கலுக்குத் தெரிந்த ஒரு டேக்சிக் காரனிடம் கேமராவைக் கொண்டுவரச்சொல்லி பெற்றுக்கொண்ட்டோம். கேமரா கிடைத்திருக்கவில்லையென்றால் இங்கே படங்களைப் பதிவு செய்திருக்க முடியாது.

1.00 மணிவாக்கில் விமானத்தில் அமர்ந்ததும். விமானம் ஒரு மணிநேரம் நகரவில்லை. 2,20க்குத்தான் கிளம்பியது. வானிலக் கோளாறு என்றார்கள்.

காலை மணி 9.00க்கு விமானம் மலேசிய எல்லையைப் பிடித்ததும் எனக்கும் உடல் ஆரோக்கியக் குறைவு உண்டானது. அது நான்கு நாட்கள் நீடித்தது.
சிதோஷன நிலை  மாற்றம்தான் காரணம்!


அப்பாடா ... முடிஞ்சி!

(இந்தப் பதிவுகளுக்கு ஒவ்வொரு முறையும் தவறாமல் கருத்துரைத்து ஊக்குவித்த என் அன்புச் சகோதரி விஜி விஜயலெட்சுமிக்கு என் மனமார்ந்த நன்றி.)




Friday, January 18, 2013

12. சீனப் பெருஞ்சுவருக்கு ஒரு பயணம்.




                                   சொர்க்கத்தின் கோயில் முன்
                                     சொர்க்கத்தின் கோயில்


                                                    ஒலிம்பிக் கிராமம்
                                   சொர்க்கத்தின் கோயில் அருங்காட்சியகம்

                                      ஒலிம்பிக் கிராமப் பின்னணியில்



                                          ஒலிம்பிக் 7 நட்சத்திர விடுதி






சீனாவில் நாங்கள் பயணம் செய்த இடத்திலெல்லாம் சீனர்கள், அல்லது சீனர்களைப்போலுள்ள பிற இனத்தவர் எங்களை அணுகிப் படம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்று கேட்பார்கள்.

நான் அழகாய் இருக்கிறேன் அதனால்தான் என்னைப் படமெடுக்கிறார்கள் என்று சொல்வாள் என் மகள். அது காரணமாக இருக்காது!

குறிப்பாக எங்கள் பேரப்பிள்ளைகளைத் தூக்கிவைத்துக் கொஞ்சுவதும் மாறி மாறி கிளிக்செய்வதுமாய் இருப்பார்கள். எனக்கு ஒரு காரணம் புலப்பட்டது. சீனாவின் சட்டவிதிப்படி ஒரே ஒரு குழந்தைதான் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.அதனால் குழந்தைகள் மேல் அவர்களுக்கு இருக்கும் ஏக்கத்தைத்தான் நான் பார்த்தேன்.

ஆனால் என் மருமகனுக்கு நேர்ந்த ஒரு சம்பவத்தைச் சொன்னார். அவர் வேலை நிமித்தமாக முன்பு அடிக்கடி சீனா செல்வது வழக்கம். ஷாங்ஹாய் பக்கம்தான் அவருக்கு வேலை.
ஒரு முறை அவர் கடைத்தெரு பக்கம் செல்கிறார். சீனர்கள் அவரையே வெறித்து வெறித்துப் பார்ப்பதும், பார்த்தவர் பார்க்காதவரிடம் சுட்டிக் காட்டுவதுமாய் இருந்திருக்கிறார்கள். அவரின் 'தரிசனம்' கிட்டாதவர்கள் அவருக்கு முன்னால் ஓடி வந்து அவரை ஒரு முறை பார்த்துவிட்டும் போயிருக்கிறார்கள். அவருக்கு  அப்போது உடற்கூச்சம் உண்டாகி அங்கிருந்து விலகி விடு விடு வென நடந்து அவர்கள் கண்களிலிருந்து மறைந்துவிட்டாராம்!

 என்ன விஷயமென்றால் அவர் கருப்பாய் இருந்ததுதான். கருப்பர்களைச் சீனர்கள் பார்ப்பது மிகக்குறைவு. கருப்பரகள் அவருக்கு வினோத மனிதர்களாகப் பட்டிருக்கிறார்கள். சீனா கம்யூனிஸ்ட்
 நாடாக இருந்த போது வேற்று மனிதர்கள் அங்கு செல்வது மிகக் குறைவு. என்றைக்கு அது            கம்யூனிஸ்ட்' ஆட்சியைக் கைவிட்டு முதலாளித்துவ நாடாக ஆனதோ அன்றிலிருந்து பிற நாட்டு மனிதர்கள் அங்கு செல்வது இயல்பாகிவிட்டது.

இங்கே பெய்ஜிங்கில் கருப்பர்களின் வரவு சகஜமாகி விட்டது. அதனால் முன்பிருந்த விந்தைக் கண்களின் பார்வை இப்போது அதிகம் படுவதில்லை.
நாம் எப்படி அவர்களை மஞ்சள் நிறத்தவர் என்று அடையாளப் படுத்துகிறோமோ அதுபோல நம்மை அவர்கள் கருப்பர்கள் என்று அடையாளிமிடலாம்! ஆனால் சீனர்களுக்கு 'கருப்புதான் எனக்குப் பிடிச்ச கலரி". எத்தனைக் காலத்துக்குத்தான் மஞ்சளே கதியாகப் இருப்பது?

தியான்மின் சதுக்கத்தை அடுத்து இருப்பது சொர்க்கத்தின் கோயில் அதாவது 'temple of heaven'  அதனை ' forbidden city' என்று அழைக்கிறார்கள். தியானமின் சதுக்கத்திலிருந்து ஒரு அரை கிலோமீட்டர் தூரம் நடந்து சென்றால்
அழகிய சொர்க்கத்தின் கோயிலைப் பார்க்கலாம்.

குளிர் குறைந்தபாடில்லை. அரை கிலோமீட்டர் தூரம் நடக்கலாம்தான். ஆனால் என்
ஒரு வயதுப்பேரன் அழ ஆரம்பித்துவிட்டான். குளிர் காரணமாக இருக்கலாம். அவனுக்கு  வெளி உலகத்தைப் பார்ப்பதென்றால் மிகப்பிரியம். ஆனால் இந்தக் குளிரை அவனால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை.சொர்க்கத்தின் கோயிலைக் கடந்து செல்லவே ஒரு மணி நேரம் ஆகிவிடும். வேன் கண்ட இடத்தில் நிறுத்த முடியாது.  வேன் சொர்க்கத்தின் கோயில் அடுத்த முனையில்தான் காத்திருக்கும் . எனவே நடந்தே ஆகவேண்டும். சொர்க்கத்தின் கோயிலை அவசர அவசரமாய் வெளியே இருந்து பார்த்தவாறே
நடந்து கொண்டிருந்தோம். கோயில் உள்ளேசெல்ல இங்கேயும் அனுமதி இல்லை. மனிதச் ஸ்பர்சம் பட்டு மெல்ல வீணாகிவிடும் என்பதற்காகவே இந்தத் தடை. விக்கிப் பிடியாவில் போய் பார்த்தால் கோயிலின்
நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளைத் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

 1406 தொடங்கி  1420 வரை அதன் கட்டுமானப் பணி நடந்திருக்கிறது. யோங்லே
என்ற பேரரசர் அது எழும்புவதற்குக் காரணமாய் இருந்திருக்கிறார். சீனாவில் நல்ல அறுவடை நடக்கவேண்டுமென்று வேண்டிக்கொள்வதற்காகவே இந்தக் கோயிலை நிறுவப்பட்டிருக்கிறது.  அது வெறும் மர வேலைப்பாடுகளால் ஆனது. சீனா சுவர் கட்டுவதிலும் மர வேலைப் பாடுகளிலும் முன்னோடியாகவே இருந்திருக்கிறார்கள். அதற்கு நல்ல உதாரணம்  சீனப் பெருஞ்சுவரும், இந்த சொர்க்கத்தின் கோயிலும்தான்.

துரதிஸ்டவசமாக 1889 தீ இதனைத் தின்றுவிட்டிருக்கிறது.  அதே போன்று ஒரு கோயிலை மீள் உருவாக்கம் செய்திருக்கிறார்கள். சீனப் படங்களிலும் ஹாலிவுட் சினிமாவிலும் இக்கோயிலின் காட்சி படு பிரமாதமாய் இருக்கும்.
பேரரசரை இங்கேயும் இறைவனுக்கு நிகராகவே போற்றி இருக்கிறார்கள். நம் மரபில் கூட அவ்வகைப் போற்றுதல் இருந்திருக்கிறது.
'கோ'என்றால் நாம் இறைவன் என்றும் மன்னர் என்று பொருள் கொள்கிறோம் என்பதே இதற்கான மிகப்  பொருத்தமான எடுத்துக்காட்டு.

இக்கோயில் பழம்பெருமையும், மரபும் ஒருசேர காட்சிதரும் இடமாகும்.!

1900 ல் கஞ்சாப்(செண்டு) போர்(opium war)  நடந்த போது அங்லோ பிரஞ்சு ஒன்றியம்  இக்கோயிலைக் கைப்பற்றி இராணுவ தலைமை அலுவலகமாக மாற்றி இருக்கிறது.

1914ல் மிங் அரச வம்சம் வீழ்த்தப்பட்டு 1918ல் இது சுற்றுலா அல்லது உல்லாசத் தளமாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறது.

யுனிஸ்கோ இதனை ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடமாகப் பிரகடனப் படுத்தி பெருமை சேர்த்திருக்கிறது.

அங்கே நேரத்தை கழிக்க முடியவில்லை!பேரன் மிகச்சிரமப் பட ஆரம்பித்தான். அவனை வேனுக்குள் சேர்த்தால் போதும் என்றாகிவிட்டது. மள மள வென நடந்து
 வேனை அடைந்ததும்தான் அவன் அழுகையை நிறுத்தினான்.
பகல் உணவை முடித்துவிட்டு ஒலிம்பிக் கிராமத்தைப் பார்க்கச்சென்றோம்.
ஆசிய நாடுகளில் ஒலிம்பிக் நடப்பது அரிது. ஜப்பான் கொரியா போன்ற துரித முன்னேற்றம் கண்ட நாடுகளே ஒலிம்பிக் போன்ற பிரம்மாண்டமான போட்டிகளை நடத்தியிருக்கின்றன.
ஒரு இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சீனா இருந்த நிலையில் ஒலிம்பிக்கை நடத்தி இருக்கவே முடியாது. எப்போது அந்நாடு தன்னை வெளி உலகுக்குத் 'திறப்பை' உண்டுபண்ணியதோ அப்போதிருந்தே அதன் முன்னேற்றம் அசுர கதியில் நடந்தது.
2008 ல் சீனாவுக்கு ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளை நடத்த அனுமதி கிட்டியபோது அது உலக நாடுகளை வரவேறகத் தயாராகிவிட்டது. ஒலிம்பிக் கிராமத்தை அது நிறுவவும் , ஏனைய தேவைகளைப்பூர்த்தி செய்யவும் அது காட்டிய முன்னேன்றம் மிக பிரமிப்பானது. ஒலிம்பிக் நடப்பதற்கு எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பெய்ஜிங் இருந்ததைவிட ஒலிம்பிக் நடந்த போது இருந்த அதன் தோற்றம் முற்றிலும் மாற்றம் கண்டு விட்டிருந்ததாம் என என் மகன் சொன்னான்.முன்பு அடிக்கடி சீனாவுக்கு வேலைக்கு வந்தவன் அவன்.

ஒலிம்பிக் நடத்துவதற்கு பழைய போட்டி விளையாட்டு இடத்தைப் பயன் படுத்தாமல் புதிய நிலப்பகுதிய்ல் விளையாட்டுத் தளங்கள், தங்குமிடம் , விளையாட்டு பணிமனைகள் போன்றவற்றை  நிறுவியிருக்கிறார்கள்.
ஒரு மேம்பாலத்திலிருந்து கழுகுப் பார்வையில் அதனைப் பார்த்தோம். அன்றைக்குக் காற்று பலமாக வீசியது. காற்று அடிக்கும் போது குளிரின் தாக்குதல் பலமாகவே இருக்கும். எட்டியிருந்த காட்சிகளைப் பதிவு செய்துகொண்டு அங்கிருந்து கிளம்பினோம்!




                                             சொர்க்கத்தின் கோயில் உள்ளமைப்பு
தொடரு............ம்.

Thursday, January 17, 2013

11.சீனப்பெருஞ்சுவருக்கு ஒரு பயணம்

                                                  தியானமென் வளாகம்

          3 மணிநேரம் ஒரே இடத்தில்  அசையாமல் நிற்கும் குங்பு போலிஸ்













மறுநாள் காலையில் சீனச் சரித்திரத்தில் ஒரு கரும் புள்ளி விழுந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடத்தைக்காணப் புறப்பட்டோம். உள்ளபடியே இந்த இடத்தைப் பார்க்கவேண்டும் என்பதே என் நெடு நாளைய ஆசை.சீன வரலாற்றை புரட்டிப்போட்டு உலக நாடுகளைத் திரும்பிப் பார்க்கவைத்த ரத்தக்களரி நடந்த இடம் அது.

 பயணம் போகும் போது மைக்கலைk கேட்டேன். அதுபற்றிப் பேசுவதே ஒரு தேசக் குற்றம். வேண்டாம் அங்கே போய் அதெல்லாம் பேசவேண்டாம் என்று எச்சரித்தார். உலகமே அன்றைய சீன அரசை வன்மையாகக் கண்டித்த சம்பவம் அது. அனைவருக்கும் தெரிந்த மயிர்கூச்சரியும் சம்பவமாயிற்றே. பேசாக் கூடாது என்றால் என்ன அர்த்தம்? இதைத்தான் ஊரறிந்த ரகசியம் என்கிறார்களோ?
பேசக்கூடாது என்பதை நான் வேறு மாதிரி பொருள்கொண்டு பார்க்கிறேன். அந்த மனித வன்மத்தல் நிகழ்த்தப்பட்ட பேரிடர். நாட்டுக்குஅவச் சொல்லைக் கொண்டு வந்ததால் அது நினைவுறுத்தப் படுவது நாட்டின் கௌரவத்துக்கு இழுக்கைத் தேடித் தருவதற்குச் சமமாகுமல்லவா. நம் நாட்டின் மே 13 போல!

அந்த இடம் தியானமென வளாகம்.( tianamen squre) 10 லட்சம் பேர் ஒன்று கூடும் வசதிபெற்ற பரந்து விரிந்த பெரு வளாகம்.

1987 ஜூன் மாதம் 4ஆம் நாள் அன்றைய ஆதிக்க அரசு அரங்கேற்றிய  படுகொலையை நினைவுறுத்தும் இடம் இது.

இதுதான் அந்த வன்கொடுமை வரலாறு:-

சீனாவில் கம்னியூஸ்ட் ஆட்சியில் தேங்கிப் போன வறுமை நீங்கவேண்டும். புதிய பொருளாதார மாற்றம் உடனடியாக நிகழவேண்டும்; அதனால் வறுமை ஒழியும்; வேலை வாய்ப்புகள் கூடும்; கையூட்டு இல்லாமல் போகும் என்று முதலில் குரல் கொடுத்தவர் ஹுயாவ்போங் என்ற மக்கள் தலைவர்.

அவருடைய கோரிக்கையை ஆமோதித்த பல்கலைக்கழக மாணவர்கள்  1987 ஏப்ரல் மாத வாக்கில் தியானமென் வளாகத்தில் கூடிப் பேரணி நடத்தினர் .மாற்றாம் கொண்டு வரப்படவேண்டும் என்று குரலெழுப்பினர். தொடர்ந்து பல நாட்கள் உண்ணா விரதம் இருந்தனர். அவர்கள் கோரிக்கை முறையானதே என்று கருதிய பெய்ஜிங் மக்கள் மெல்ல பல்கலைக்கழக மாணவர்களை ஆதரிக்க ஆரம்பித்தனர். கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கூடிய மக்கள் பின்னர் லட்சக் கணக்கில் எகிறி, கடைசியில் ஒரு மில்லியன் மக்கள் கூட்டமாகப் பெருகியது. போராட்டம் பெரும் புரட்சியாக மாற ஆரம்பித்தது.

இந்தப் போராட்டம் சீனாவின் ஒட்டுமொத்த மக்களின் குரலாகவே பிரதிபலித்தது. ஏழாவது வாரமாக தொடர்ந்து நீடித்த இந்த நியாய கோரிக்கைக் குரலை அன்றைய பிரதமராக இருந்த டெங் சியாபோங்கும் அவரது அரசியல்   சகாக்களும் என்ன விலை கொடுத்தும் முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டுமென்று  கங்கனம் கட்டினர். தங்களின் மக்கள் செல்வாக்கு குறைந்து பின்னர் அருதியாய் இல்லாமல்பதவி பறி போய்விடும் என்ற அச்சம் காரணமாக இந்த மக்கள் பேரணியை முடிவு கட்ட வேண்டுமென்று அறைகூவல் விடுத்தனர்.

என்ன மிரட்டியும் மக்கள் கூட்டம் அசைந்து கொடுப்பதாய் இல்லை! நாட்டில் மாற்றம் கொண்டு வர உறுதி கூறும் வரை போராட்டம் தொடரும் என உறுதியாக இருந்தனர்.
கடைசியில் எல்லா சர்வாதிகார தலைவர்கள் செய்யும் அதே செயலை டெங்க்சியாபோங்கும் செய்தார். போராட்டக் காரர்களைச் சுட்டுத் தள்ள உத்தரவிட்டார். ஆயிரக்கணக்கான ராணுவ வீரர்களும், டேங்க்குகளும் தியானமென் வளாகத்தில் குவிக்கப் பட்டது. 1987 ஜூன் 7 நாள் பேரணியை நோக்கி குண்டுகள் பாய்ந்தன. மக்கள் உயிருக்குப் பயந்து ஓடினர்.
குண்டுகள் சரம் மாரியாகப் பாய்ந்து ஆயிரக் கணக்கானோரை  மண்ணில் சாய்த்தது. ரத்தம் தியான மென் வளாகத்தில் வெள்ளப் பெருக்கெடுத்தது. பிணங்கள் கேட்பாரான்றி நிலத்தில் கிடந்தன.பெய்ஜிங் பெருநகர் கொலைக்களமாக கலை இழந்து கிடந்தது.
மக்கள் உல்லாசமாகக் கூடும் தியானமென் வளாகம் சவ வளாகமாக மாறியது.

அதற்குப் பிறகும் அரசாங்கம் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மக்களைச் சும்ம விடவில்லை.
 வீடு வீடாகப் போய் கைது வேட்டையாடி சிறையில் அடைத்தது.  தங்கள் பதவிக்கு ஆபத்து வந்துவிடும் என்று அஞ்சிய அதிகார வர்க்கத்தின் அட்டூழியம் எல்லை மீறிக்கிடந்தது.
இந்த கொடுஞ்செயல் வெளி உலக்குக்குத் தெரிந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக
வெளிநாட்டு நிருபர்களைக் கொலைக்களம் நடப்பதற்கு முன்னரே
நாட்டை விட்டு  வெளியேற்றி வீட்டது. ஆனாலும் உயிர்பலியின் பாவம் சும்மா விடுமா?
இதையறிந்த உலக நாடுகள் சீனாவுக்கான பொருளாதாரத் தடையை விதித்தது.

அதன் பின்னர் ஒருசில ஆண்டுகள் கழித்து டெங் சியாபெங் ஆட்சி கவிழ்ந்து ஜுவாங்க் ஜிமிங் ப்ரதமராக வந்தார்.

வெள்ளையர் ஆட்சியின் போது பஞ்சாபில் நடந்த ஜாலியன்வாலா படுகொலை என் நினைவுக்கு வருகிறது. சுதந்திரப் பேரணியைக் கலைக்க வெள்ளையர்கள் கூட்டத்தை நோக்கி சுட்டதுகூட அதிகார வரக்கத்தின் ஒடுக்குமுறையினால் நேர்ந்ததுதான்.

தியானமென் வளாகத்தை நோக்கி வேன் புறப்பட்டது. சாதாரண நாட்களில் அங்கு பெரிய விஷேமெல்லாம் கிடையாது. ஒவ்வொரு நாளும் கொடியேற்றம் நடக்கும். இறந்தவர்கள் உறவினர்கள் துக்கம் அனுசரிப்பார்கள். பெரிய திரைகளில் சீன வரலாறு ஓடும். எப்போதும் மக்கள் கூட்டம் இருந்து கொண்டே இருக்கும் .குங்பு போலிஸ் 24 மணிநேரமும் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள். எப்போது 2 குங்பு போலிஸ் ஆடாமல் அசையாமல் 3 மணி நேரம் தொடர்ந்து நிற்பார்கள்.( கொலைக் குற்றவாளிக்கு கொடுக்க வேண்டிய தணடனை) பிறகு டியூட்டி மாறுவார்கள்.

த்யானமென் வளாகத்தை அடுத்து இருப்பது சொர்க்கத்தின் கோயில் (Temple of heaven or forbidden city) இதுவுமொரு சுற்றுலா தளம்தான். தியான்மின் சதுரத்துக்கு நடை தூரத்திலேயே சொர்க்கத்தின் கோயில் இங்கே நிறுவப்பட்டிருக்கிறது. அது பற்றித் தொடர்ந்து எழுதுவேன்.

நாங்கள் கேமரா வைத்திருந்தாலும் அங்கே நம்மைப் படம் பிடிக்க வற்புறுத்த பலர் கேமராவோடு அலைகிறார்கள். மைக்கல் அதற்கெல்லாம் தரகராக இருந்தார். மூன்று காப்பி குடும்பப்படம் எடுத்துக் கொண்டோம். 300 யுவன் மொய்!

எங்களை பலர் விரும்பி கேட்டுக்கொண்டு படம் எடுத்தார்கள் என்று முன்னர் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டேன் அல்லவா. அந்த சுவாரஸ்யம் மிகுந்த சம்பவத்தை அடுத்து சொல்கிறேன்.....ஏனெனில் தியான்மென் வளாகத்திலும் அது நடந்தது...!

தொடரு.........ம்.

Wednesday, January 16, 2013

10. சீனப் பெருஞ்சுவருக்கு ஒரு பயணம்


                            

          வேனில் இருந்து பார்க்கும் போதே அதன் பிரம்மாண்டம் மலைக்க வைத்தது. மலை உச்சி முனைகளில் பெரும் பாலமாக தொடர்ச்சியாக  முடிவற்று நகர்கிறது பெருஞ்சுவர்..

           வேனிலிருந்து இறங்கி, ஒரு மேடான நிலப்பகுதியில் ஏறி உச்சிக்குச் சென்று கேபல் காருக்காக டிக்கெட் எடுத்துக் கொண்டோம். பெருஞ்சுவரை அடையும் முன்னர் இரு மருங்கிலும் நிறைய நினைவுபொருட்களை விற்கும் கடைகள். அங்கே பலர் ஆங்கிலம் நன்றாகப் பேசுகிறார்கள். சுற்றுலாப் பயணிகள் செல்லும் இடங்களிலெல்லாம் ஆங்கிலம் பேசும் சீனர்களைப் பார்க்க முடிகிறது. உணவு விடுதியில் நமக்கு என்ன வேண்டுமென்பதை சைகை மொழியில்தான் சொல்லவேண்டும். அல்லது மெனுவைக் காட்டிதான் ஆர்டர் கொடுக்கவேண்டும். ஏனெனில் பறப்பன, நடப்பன, ஊர்வன  எல்லாவற்றையும் விதம் விதமாக சமைத்து உண்ணும் இனம் சீன இனம். நன்றியுள்ள வாலாட்டும் பிராணியும், சிவன் கழுத்தில் சுற்றி படமெடுக்கும் ஊர்வனவும், நடிகர் ராமராஜனின் உற்ற நாலு கால் நண்பனும், எல்லா உணவகங்களிலும் கிடைக்கும்மாதலால் சீனாவில் உணவு சுவையானது என்கிறார்களோ என்னவோ!

ஒவ்வொரு முறையும்," நல்லா சொல்லுப்பா அத கொண்ணாந்து வச்சிரப் போறான்," என்று எச்சரிக்க வேண்டும்.சில சமயம் சாப்பிட்ட பிறகு, " அந்த பச்ச மொளகாவும் கேரட்டும் போட்டுக் கொண்ணாந்தான அது என்னா தெரிமா?" என்று நம்மை வாந்தியெடுக்கும் நிலைக்கு பயமுறுத்தி விளையாடுவார்கள்!

கேபல் காரில் ஒரு ஐந்து நிமிடத்தில் மலை உச்சியை அடைந்துவிடலாம். அங்கிருந்து கொஞ்ச தூரம் நடந்து பெருஞ்சுவரை ஸ்பரிசிக்க முடியும்.

கிட்டதட்ட 10 அடி உயரத்துக்கு அஜானுபாகுவாய் எழும்பி நிற்கிறது அந்தத் போர்த்தடைச்சுவர். ஆறடி அகலத்து உள்ளே நடந்து செல்ல இடமிருக்கிறது. சுவர் மலை உச்சியின் ஏற்ற இறக்கத்துக்குத் தகுந்தார்போல  கட்டப் பட்டிருக்கிறது.சுவரின் உள்நடைப் பாதையிலிருந்து வெளியே நம் பார்வை வெகு தூரத்துக்கு  பாய்கிறது. வெறும் கல் மலைகள். கல்லில் விளையும் மரம் செடிகளையே ஆங்காங்கே பார்க்கமுடிகிறது. எல்லா இடத்திலும்  போர்த்திக் கிடக்கிறது பனி. சுவரில் உள் பகுதியில் கூட வெயில் விழ விழ பனிக்கட்டி கறைந்து வழுக்கலாகிவிடுகிறது.

பெருஞ்சுவர் தென் சீன எல்லையில் கிழக்கிலிருந்து வடக்கு எல்லைவரை நீள்கிறது. இதன் கட்டுமானம் 7ஆம் நூற்றாண்டில் துவங்கி  14ஆம் நூற்றாண்டு வரை நீண்டிருக்கிறது.  ஷி ஹுவாங் தீ என்ற புகழ்பெற்ற சர்வாதிகாரிதான் பெருஞ்சுவரைக் கட்டத் தொடங்கியவன். நாடில்லாத வாழும் நோமாட் போன்றவர்களின் ஊடுருவலைத் தடுக்கும் காரணத்துக்காகத்தான் முதலில் சுவர் எழுப்பப் பட்டது. பின்னர் மஞ்சூரிய, மங்கோலிய படைகள் சீனாவைக் கைப்பற்றி விடக்கூடாது என்பதற்காக போர் அடிமைகளை வைத்தே இதனை மேலும் விரிவாக கட்ட முற்பட்டிருக்கிறார்கள். கிழக்கில் ஷன்ஹை குவானில் தொடங்கிய சுவர் வடக்கில் லொப் லேக், மங்கோலிய எல்லை வரை நீண்டு மூச்சு வாங்கி நிற்கிறது. அதன் அப்போதைய நீளம் 8850 கிலோ மீட்டராகும். அதாவது 5500 மைல்களாகும்.இப்போதைக்கு அதன் நீளம் கொஞ்சம்தான் குறைவு. அது சிதிலமடைந்ததுதான் காரணம். ஆனாலும் சீரமைப்பு எல்லா காலங்களில் நடந்தே வருகிறது.எத்தனை நூற்றாண்டுகளாக, எத்தனை லடசம் போர் அடிமைகளால் அது கட்டப் படிருக்கும் என்று சிந்தித்துப் பார்க்கவே முடியவில்லை. இப்பெருஞ்சுவர் மலை உச்சியை மட்டும் ஊடுறுத்துச் செல்லவில்லை, பாலைவனம் ஆறு என பல தடைகளைக்கடந்து நெடுஞ்சாலைபோல முடிவற்று கிடக்கிறது.

நீளும் சுவருக்கு இடையேயான அறை போன்ற ஒன்றை நீங்கள் படத்தில் பார்க்கும் இடம், காவலர்களுக்கான ஓய்விடங்கள். உள்ளே படுக்கை அறையும் இருக்கிறது. அதனை  watch tower  என்று அழைக்கிறார்கள். அங்கிருந்து எதிரிகள் நடமாட்டத்தைக் கண்காணிக்க முடியும்.

ஷி ஹுவாங் தீ என்ற சர்வாதிகார மன்னர்  மிகப் பலம் வாய்ந்த மன்னராகப் போற்றப்படுபவர். இவர் கின், வேய்,சௌ, யான், போன்ற மாநிலங்களைக் கைப்பற்றி கின் டினாஸ்டியை நிறுவுகிறார். அங்கெல்லாம் பெருஞ்சுவரைக் எழுப்பியும் இருக்கிறார்.( இவன்தான் கன்பூசியஸ் என்ற அறிஞரின் நூல்களை தீயிட்டுக் கொளுத்தியவன்)

நான் ஏற்கனவே சொன்னதுபோல சீனாவின் ஆகக் கடைசி ஆட்சி வம்சம் (டினாஸ்டியான) மிங் ராஜ பரம்பரையின் ஆட்சியின் போதே சுவர் வேலைகள் முடிந்திருக்கின்றன. மன்னராட்சி தொடர்ந்திருந்தால் சுவர் இன்னும் நீண்டிருக்கலாம். ஆனால் லீ என்ற போராளி மக்களைத் திரட்டிப் புரட்சி செய்து, மன்னராட்சியை ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

இங்கேதான் வெகு நேரம் நின்றுநிழற்படங்கள் எடுத்தோம். ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரம் பெருஞ்சுவரிலேயே நடந்து அதன் பிரம்மாண்டத்தை பார்த்து வியந்து போனோம்.
கீழே இறங்கி வந்த போது  நினைவுப் பொருட்கள் விற்கும் சிறு வனிகர்கள் நம்மை விடுவதாயில்லை. பிச்சுப் பிடுங்கி எடுத்து விடுவார்கள். ஆனால் இவர்களின் பிடுங்கல்கள் இந்திய அங்காடி வியாபாரிகளின் பிடுங்கல்கள் போலல்ல! இந்திய சிறு வனிகர்கள நம்மைப் பின்தொடர்ந்து வந்து செய்யும் பிடுங்கல்களோடு ஒப்பிடும்போது, சீனாவில் பரவாயில்லை என்றே தோன்றும். ஒருமுறை தாஜ்மஹால் பார்த்துவிட்டு வரும்போது வண்டிவரை வந்து பின்னர் ஒடும் வண்டியைத்தொடர்ந்து மூச்சு வாங்க தொடர்ந்தபடி வந்து வாங்கும்படி நச்சரித்தார்கள். இப்படி விரட்டும்போது சிலர் தொல்லை தாங்காமல் வாங்கியும் விடுவதால் இந்த விற்பனைத் தந்திரத்தை தொடர்து கடைபிடிக்கிறார்கள் இந்திய சிறு வனிகர்கள்.
மலையிலிருந்து இறங்கி வரும்போது பொருட்களை விலை பேசி வாங்குவதற்கே தாமதமாகிவிட்டது. மணி நான்குக்கு மேல் ஆகவே இருள் சூழ ஆரம்பித்தது. மைக்கல் உடனே புறப்படவேண்டும் பாதை வழுக்கலாக இருக்கும், மெதுவாகத்தன் செல்லவேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். பிற நாட்டுப் பொருட்களின் மேல் உள்ள ஆசை யாரை விட்டது. 
நாங்கள் விடுதி வந்து சேரும் போது மணி ஏழரை யாகிவிட்டது. குளித்துவிட்டு விடுதியிலிருந்து நடை தூரத்திலுள்ள உணவகத்துக்கு செல்ல ஆரம்பித்தோம்.
வெளியே சில்லிட்ட குளிர்க் காற்று எங்களுக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தது! ளிக்லாம். 










                கேபல் காரில்(கண்டிப்பாக அது இப்படிப் பக்கவாட்டில் நகரவில்லை).
                                  
                           மலைகளின் உச்சியில் பெர்ஞ்சுவர் நீள்கிறது
 
நாளாநாளாகுளிரின் வேகம் கூடிக்கொண்டே போகிது. நான் கட்டுரை எழுதும் இத்ருணம் குளிரைச் மாளிக்முடியாமல் சீனாவில் இறப்புகள் நிகழ்ந்வாறிருக்கின்றன என்று வல்ள் ருகின்ன.

தொடரும்..... 







Tuesday, January 15, 2013

9. சீனப் பெருஞ்சுரை நோக்கி ஒரு பயணம்



மறுநாள் சீனப் பெருஞ்சுவரை நேரில் காணும் ஆவலில் இருந்தோம்.குறிப்பாக என் மனைவி அதனைப் பார்த்தே ஆகவேண்டும் என்றே சீனாவுக்கு வந்தார். ஒரு உலக அதிசயத்தை இரு முறை பார்த்தாகிவிட்டது- ஆக்ராவில் உள்ள மும்தாஜுக்காக ஷாஜாஹான் கட்டிய காதல் மாளிகை. இரண்டாவதாக இந்தச் சீனப் பெருஞ்சுவர். "சாவறதுக்குமுன்ன இன்னும் அஞ்சையும் பாத்திரனும்" என்று சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார். (அப்போ இன்னும் மொய் அதிகம் இருக்குன்னு சொல்லு)

                                                      பாதையை ஒட்டிய உறைந்த கால்வாய்

                                       பெருஞ்சுவருக்கு இடையிடையே குகை மாதிரியான அறை






" வா...... காச வச்சி ன்னா பண்ணுறது?"

அன்று சேவல் கூவும் நேரம் வரைக் காத்திருக்க வேண்டாம். மாலை நான்கு மணிக்கு மேல் அங்கே இருக்க முடியாது. குளிர் மட்டுமல்ல சாலையும் வழுக்கலானது.  இரவெல்லாம் பனி கொட்டி லில்வெயிலுக்கு உருகி வாகனங்களை வழுக்கித்தள்ள காத்திருக்கும் நெடுஞ்சாலை. என்வே காலையில் சீக்கிரம் கிளம்பிவிடவேண்டும் என்று எச்சரித்தார் மைக்கல். நாங்கள் சென்ற பாதை இடது கைப்பக்கம் எத்தனையோ கிலோமீட்டருக்கு  விவசாய நிலங்களுக்கு நீர்ப் பாசண வசதிக்காக  அகன்ற கால்வாயை வெட்டி இருக்கிறார்கள். அது முழுவதுமாய் உறைந்து போய்க்கிடக்கிறது.

இதே மாதிரி நிலத்தோற்றத்தை நாங்கள் வட இந்தியாவில் சிக்கிம்மிலிருந்து டார்ஜீலிங்குக்குக் பஜிரோவில் போகும் போது பார்த்தோம். அதுதான் கங்கை நதி என்று சொன்னார்கள். சீனப்பெருஞ்சுவருக்குச் செல்லும் பாதை குறுகலாக இருந்தாலும் குண்டு குழி இல்லாமல் சமமாக இருந்தது. ஆனாலும் நேர்த்தியான் அழகு. ஆனால் டார்ஜீலிங்குக்குப் போகும் பாதை வலைந்து நெளிந்து செல்கிறது. கீழே சாலையை ஒட்டியே சரிந்து கங்கை சடசடத்து ஓடுகிறது. பஜீரோவிலிருந்து கீழே பார்க்கும்போது பயங்கரமாக இருக்கிறது. இழை பிசகினாலும் கங்கையில் புனித நீராட்டம் நடந்து விடும். வாகன
 ஓட்டுனர்களோ அடுத்த பயணத்துக்காக....பணத்துக்காக கண்மண் தெரியாமல் செலுத்துவது உயிரைக் கையில் பிடித்தும் புண்ணியமில்லை என்ற சமிக்ஞையின் பயணமாக ஆக்கி விடுவார்கள். ஆனால் இன்றைக்கும் அந்த இயற்கை வனப்பின்  நினைவு நெஞ்சை அள்ளிச் செல்கிறது. இயற்கையின் அழகிய தரிசனம் அது. வலது பக்கம் அடர்ந்த காடும் தேயிலைத் தோட்டங்களும், இடது பக்கம் வெண்மை நீர் அனாமாய்ப் பாடும் தாலாட்டும் ... அடேயப்பா....  கங்கைக் கரையை ஒட்டிய கிரமங்களும்-.......அது ஒரு கனாக் காலம் போங்கள்!









இங்கே சீனாவில் பனிக்காலம்தான் அழகு. ஆனால் அந்த நீரோடை மனிதர்களால் வெட்டப் பட்டதால் அதனின் இயற்கை வனப்பைப் பார்க்கமுடியவில்லை. மிக நேர்த்தி. இரு பக்கமும் கரை உடையாமல் இருக்க பலத்த சுவர் எழுப்பி இருக்கிறார்கள்.  ஆற்றின் அகலம் அத்தனை தூரத்துக்கும் ஒரே அளவு. பனிக்காலமாகையில் பச்சை நிறத்தை பார்க்க முடியவில்லை. நீர் நிறைந்த இடம் எப்போது சொல்லொனா அழகு தெரியுங்களா? ஆற்றோரங்களில் பச்சைப்பிடித்து பரந்து நிற்கும் போதுதான். அதன் நாணல் நீரில் தலை நனைத்து நெகிழ்ந்தாடும் போதுதான். செடிகொடிகள் ஆற்றின் பக்கம் தலை சாய்த்து முகம் பார்த்துக் கொள்ளும் போதுதான்!

"ஆறுன்னா அது சுழித்து ஓடணும். இப்படி நம்மல பராக்கு பாத்துக்கிட்டு ஒறஞ்சி போய் நிக்கக்கூடாது! என்னா வராதவங்களா வந்துட்டாங்க.. இப்படி வாயப் பாத்துக்கிட்டு நிக்கிறதக்கு!ம்!"

வாகனத்தில் பயணம் செய்யும் போது கால்வாயைப் பார்ப்பதற்கு அழகாககத்தான் இருந்தது.

பயண  நேரத்தில் மைக்கலைப் பேசவிடக்கூடாது( அறுத்து தள்ளிடுவாருல்ல) எனவே நாங்கள் கேள்வி கேட்கத் தொடங்கி விட்டோம்.

சீன ஜனத்தொகையை எப்படி கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு வந்தார்கள்? 
அது ஒரு சோகக்கதைதாதான். ஒரு பெற்றோர் ஆசைக்கும் ஆஸ்திக்கும் ஒன்றே ஒன்றுதான் பெற்றுக் கொள்ளவேண்டும். மிகக் கடுமையான சட்டம் இது! இன்னொன்றைப் பெற்றுக்கொள்ள நேரிட்டால் அதற்காகத் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையைத் தண்டம் கட்டவேண்டும். பணம் இல்லாதவர்கள் கதி? அவர்கள் வீட்டில் எனென்ன உடமைகள் இருக்கின்றனவோ எல்லாம் அரசால்  அபகரிக்கப் பட்டுவிடும். அது பழைய சைக்கிலோ, தொலைக்காட்ட்சிப் பெட்டியோ எல்லாவற்றையும் பறித்துக் கொண்டு நிராயுதபாணியாய் விட்டுச் சென்று விடுவார்கள்!

சாலை விதிகளை அப்படியே சிங்கப்புரைக் காப்பியடித்திருக்கிறார்கள். சாலை விதி மீறல்களெல்லாம் அப்படியே கேமரா படம் எடுத்து விடும். ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளிகள் அவற்றுக்கு தண்டனையாக உங்கள் பேரில் பதிவாகும். புள்ளிகள் அரசு சட்டம் விதித்துள்ள எல்லையை மீறினால் லைசன்ஸ் பறிக்கப் பட்டுவிடும். அப்புறம் நட ராஜான். அல்லது பொதுப் போக்குவரத்துதான்.

நாம் நாட்டில் பாருங்கள் எவ்வளவு அறிவுப் பூர்வமாய் சட்டங்களைக் கண்டு பிடிக்கிறார்கள். சட்டத்துக்குப் புறம்பாக மோட்டர் சைக்கில் ரேஸ் ஓடும் பித்தர்களுக்கு, அவர்கள் ரேஸ் ஓட பிரத்தியேகமாக ஒரு ரேஸ் தளத்தைச்  அமைத்துத் தரலாம் என்றார்கள். என்ன ஒழுங்கு இது? பிறருக்கும் ஆபத்தை விளைவிக்கும் செயல் இது என்பதால் அவர்களே முட்டி மோதி சாகட்டும் என்ற 'கரிசனமா' இது?  பிடித்துச் சிறையில் போட வக்கில்லாதவர்கள் .பேச்சுதானே இது? அவர்கள் மலாய்க்கார இளைஞர்கள் என்பதால் இந்த சலுகை. அய்யா சலுகை தருவதிலும்  அறிவார்ந்து இயங்க வேண்டாமா?

நாட்ட என்னா கதிக்கு கொண்டாரப் போறானுங்களோ?

வாகனம் அப்போது பெருஞ்சுவரைநெருங்கிவிட்டிருந்தது. மலை உச்சியில் அது மலைப் பாம்பைப்போல நெளிந்துஓடுகிறது. 

அதோ... அதோ... தெ கிரேட் வோல்.... என்றார்கள் பொடிசுகள்!