Thursday, December 3, 2009

மலேசிய புதுக்கவிதையின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும், இன்றைய நிலையும்

மலேசிய புதுக்கவிதையின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும், இன்றைய நிலையும்


கோ.புண்ணியவான்

இறுதிப்பகுதி



ஏறத்தாழ 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தென் இந்தியர்கள் மலேசியாவுக்கு ஒப்பந்தக்கூலிகளாகக்கொண்டு வரப்பட்டார்கள் என்பது பழைய செய்தி. இன்றைக்கும் அது நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது வேறொரு தளத்தில். தொழில்துறையில் துரித மேம்பாடு கண்டு வரும் மலேசியாவுக்கு உடல் உழைப்புத்தொழிலாளர்கள் தேவைப்பட்டார்கள். இந்தத்தேவையை நிவர்த்தி செய்ய ஆசியாவிலிருந்து நிறைய பேர் இங்கு வந்தவண்ணம் இருக்கிறார்கள். தமிழ் நாட்டிலிருந்தும் தொழிலாளர்கள் முதலாளிகளால் இங்குக் கொண்டு வரப்படுகிறார்கள். அன்றைக்கு காலணித்துவ வாதிகள் அதனைச்செய்தார்கள். இன்றைக்கு சொந்த இனமே இவர்களைக்கொண்டு வந்து சுரண்டிக்கொண்டிருக்கிறது.

‘சொந்தச்சகோதரர்கள் துன்பத்தில் சாதல் கண்டும் சிந்தை இரங்காரடி கிளியே’ என்று பாரதி பாடியது போலவே, மலேசியாவிலும் ஒரு கவிஞர் இந்த தமிழ் நாட்டுத்தோழர்கள் படும் வேதனையைய்பாடுகிறார்.



கடனுக்கும் லெவிக்கும் கட்டவே

சதா எரியும் அடுப்பு நெருப்பருகில்

உடல் நோக வெந்தும்

உயிர் நோக நொந்தும்

உழைத்ததெல்லாம் போகுமென்பது

எனக்கென்ன தெரியும்



காய்ச்சலில் கிடந்த ஊர்க்காரரின்

காதில் சொல்லிச்சென்றது

டிங்கிக்கொசு

(மா.சண்முக சிவா)



அகவயப்பயணம்

புதுக்கவிதை எழுதிக்கொண்டிருந்த படைப்பாளர்கள் பலர் இன்றைக்கும் அதிலேயே தேங்கி நின்றுவிட்டார்கள். இன்றைக்குக் கவிதை நவீன களத்தில் இயங்கிக்கொண்டிருப்பதை அவர்களால் அவதானிக்க முடியவில்லை. நவீன சிந்தனை அகவய வெளிப்படாக அமைந்துவிடுவதே அதற்குக் காரணம். படைப்பாளனுக்கே உரிய அகத்தின் தர்க்கமாக, அதன் முரண்பாடுகளோடும், கலை நுட்பத்தோடும் புதிய திசையை நோக்கிய பார்வையாகப் பதிவாகிறது நவீனக்கவிதைகள். வாசகனோடான சமரசத்துக்கே இடம் தராத அரசியலோடு கவிதைகள் எழுதப்படுவதால் புதுக்கவிதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் பலரால் நவீன தளத்தில் இயங்க முடிவதில்லை. மலேசியாவில் இயங்கும் வாசகப்பரப்பு வெகுஜன படைப்பை நோக்கியே நகர்கிறது. இறுக்கமான மொழி நடையைக்கொண்ட கவிதையை மீள்வாசிப்புக்கு கொண்டுவந்து நுகரும் பக்குவம் இவர்களிடையே கிடையாது. இருப்பினும் நவீன கவிதைகளின் பால் ஈர்க்கப்பட்ட சிலர் புதுகவிதையைத்துறந்துவிட்டு நவீனத்துக்குப் புலம் பெயர்ந்துவிட்டார்கள். ம.நவீன், மகாத்மன், பா.அ.சிவம், சந்துரு, கே.பாலமுருகன், ஏ.தேவராஜன், மீராவாணி, வீ.மணிமொழி, தினேசுவரி, ந.பச்சைபாலன், சை.பீர்முகம்மது, பூங்குழலி வீரன், யோகி, தோழி, கருணாகரன், சீ.அருண், கோ.புண்ணியவான், கோ.முனியாண்டி ஆகியோரை நவீன களத்துக்கான பங்களிப்பைச்செய்கிறார்கள் எனக் குறிப்பிட்டுச்சொல்லலாம்.

நவீனக்கவிதைகளுக்குப் புள்ளையார் சுழி போட உதயமான காலாண்டிதழ் காதல். தீவிர இலக்கியத்தை முன்னெடுத்துச்செல்லும் முயற்சியாக இது ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இளம் எழுத்தாளர்கள் இதனைத்தீவிரப்படுத்தியும் இது ஓரண்டுகாலமே களம் கண்டபின் இயற்கையின் விதிக்கு ஆளானது. இருப்பினும் இதன் நீட்சியாக ‘வல்லினம்’ இலகிய இதழ் வரத்துவங்கியது. காதலில் ஈடுபட்ட அதே இளைஞர் அணியான ம.நவீன்,பா.அ.சிவம்,சந்துரு ஆகியோர் இந்தக்காலாண்டிதழ் தழைப்பதற்கான உழைப்பை வழங்கி வருகின்றனர். இதன் மிக முக்கியமான நோக்கங்களில் ஒன்று நவீனக் கவிதைக்கான களம் அமைத்துக்கொடுப்பதாகும். அது இதுநாள் வரை செவ்வனே நடந்து வருகிறது. ( இன்றக்கு வல்லினம் காகித ஊடகமாக இல்லாமல் மின் இதழாக வருகிறது) வல்லினம் இதழில்,

அகவய மொழியில் பதிவான ஒரு கவிதை இது.



எதிரெதிர் நின்றாலும்

கடந்தேகிச்சென்றாலும்

யாரோ!யார்?யாராகவோவென

மொழியறியாக்காற்றாகி

விலகுகிறோம்

யிருவருக்குள்ளும் யிருவரும்

பதிவாகியிருப்பதை

யறிந்தும்கூட கோ.முனியாண்டி





நவீனக்கவிதைகளின் தாக்கம்



தமிழநாட்டில் நவீனக்கவிதைகளின் வரவு மலேசியாவிலும் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. மரபு சார்ந்த கவிதையின் பாடுபொருள்களை நவீனம் உடைத்துக்காட்டியது. அதன் உள்ளடக்கத்தில் புதுமைகளைச்செலுத்தின.எடுத்துக்கட்டாக ஒரு கவிதை:



அது கூட இல்லை



இரண்டாவது முறை இறப்பது

அத்தனை எளிதல்ல

இரண்டாவது முறை இறப்பதற்கு முன்

இரண்டாவது முறையாக

பிறர் நம்பும்படி வாழ்ந்தாக வேண்டியுள்ளது

பிறர் நம்பும்படி சிரிக்கவும்

பிறர் நம்பும்படி பேசவும்

பிறர் நம்பும்படி அன்பு செலுத்தவும்

வேண்டியுள்ளது



இரண்டாவது முறை இறக்கையில்

நம்மைச்சுற்றி உள்ளவர்கள்

அழாமல் போகும் அபாயம் உண்டு

இன்னும் கொடூரமாய்

நாமே இறப்பது பற்றி

கவலைப்படாமல் போகலாம் (ம.நவீன்)



‘மௌனம்’ பேசிய கவிதை மொழி.



2009 ஆம் ஆண்டுத்துவக்கத்தில் மௌனம் என்ற முழுக்க முழுக்கக் கவிதைக்கான சிற்றிதழைக்கொண்டு வருகிறார் கவிதைப்பிரியர் ஜாசின் தேவராஜன்.இதற்கு முன் சீ.அருண் அருவியையும் கவிதை இதழாகவே அறிமுகப்படுதியதைக்குறிப்பிட்டு அதன் நீட்சியாக இதனைத்தொடர்வதாகக் குறிப்பிடுகிறார் தேவராஜன். எல்லாச்சிற்றிதழுக்கும் நேர்ந்த அதே முறிவால் அருவியும் பொருள் மழை பெய்யாது வற்றிவிட்ட நிலையில், மௌனம் நின்று பிடிக்கும் என்ற பிடிவாதத்தோடு இன்றைக்கு ஆறாவது இதழ்வரை தன்னுடைய கவிதை யாத்திரையைத் தொடர்ந்திருப்பதானது, நமக்கு அதன் நீண்ட ஆயுளை நம்பிக்கையோடு எதிர்கொள்ள வைக்கிறது.முழுக்க முழுக்க நவீனக் கவிதைகளுக்கே தாரை வார்க்கப்பட்ட இவ்விதழில் எழுதும் கவிஞர்களில் பெரும்பாலோர் ஏற்கனவே வெகுஜனப்பதிரிகைக்கு எழுதிவந்தவர்களெனினும் நம்பிக்கையூட்டும் புதியவர்கள் சிலரை அறிமுகப்படுத்துகிறார். ந.தமிழ்ச்செல்வி.,தினேஸ்வரி,மகேந்திரன் நவமணி,ரிவேகா,மீராவாணி,புவனேஸ்வரி, முனீஸ்வரன் என்ற புதிய பட்டியல் நமக்குக்கிடைப்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.



முடிவுரை

இங்கு நவீன கவிதைகளை நிறுவுவதற்கான போராட்டம் நடந்தவண்ணம் இருக்கிறது.மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கம் கவிதை வளர்ச்சிக்கு மிகுதியாக உழைக்கிறது.கருத்தரங்கங்களையும் போட்டிகளையும் நடத்துகிறது.தனியார் நிறுவனமான தேசிய நிலநிதிக்கூட்டுரவு சங்கம் ஆண்டு தவறாமல் நடத்தும் இலக்கிய போட்டிகளில் புதுக்கவிதையையும் சேர்த்துக்கொண்டு பரிசுத்தொகையாக மலேசிய ரிங்கிட் 5000த்துக்கும் கூடுதலாகச்செலவு செய்கிறது.மலேசிய ஏடுகள் புதுக்கவிதையை வளர்த்தெடுக்க பிரசுரித்து ஊக்கம் அளித்து வருகிறது. ஒவ்வொரு காலக்கட்டத்திலும் புதிய கவிஞர்கள் தோன்றத்தான் செய்கிறார்கள். ஆறு ஆண்டு வரைக்குமே வரையறுக்கப்பட்ட தமிழ்க்கல்வி அறிவை வைத்துக்கொண்டுதான் பெரும்பாலோர் கவிதை எழுத வருகிறார்கள். வாசிக்கும் பழக்கம் இவர்களின் கவிதைகளைப் பட்டைத்தீட்டுகின்றன.ஆனால் தரமான கவிஞர்களின் எண்ணிக்கை மிகச்சிறியது. இருப்பினும் காரம் மாறாத கடுககளாகவே இவர்கள் இருப்பதானது, மலேசியாவில் கவிதை வளர்ச்சிக்கான நம்பிக்கையை விதைக்கிறது.



2007க்குப்பிறகு வெளியான கவிதை நூல்கள்



மலேசியாவில் 2006 வரை 58 புதுக்கவிதை நூல்கள் வெளியாகி உள்ளன.2007 தொடங்கி வெளிவந்த நூல்களின் பட்டியல் இது:-

1. சுடர் மின்னல் பொன்.நாவலன்.

2. தமிழே உன்னைக்கண்டேன் ரா.அந்தோணிசாமி

3. மக்கள் சக்தி ஏ.எஸ்.பிரான்சிஸ்

4. என் கனவுகளும் கொஞ்சம் கவிதைகளும் ந.பச்சைபாலன்

5. கடவுள் அலையும் நகரம் கே.பாலமுருகன்

6. இரணங்கள் ஜமுனா வேலாயுதம்

7. ம.நவீனின் கவிதைகள் ம.நவீன்

(5/6 ஜூன் திங்கள் 2009ல் மலேசிய சிங்கப்பூர் தமிழ் இலக்கிய மாநாட்டில் தஞ்சைப்பல்கலைக்கழகத்தில் வாசிக்கப்பட்ட கட்டுரை)

Wednesday, December 2, 2009

மலேசிய புதுக்கவிதையின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும், இன்றைய நிலையும்

மலேசிய புதுக்கவிதையின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும், இன்றைய நிலையும்


கோ.புண்ணியவான்

பகுதி 5



அந்த மழை பொழுதில்தானே

தோட்டத்தின் முச்சந்தி மரம்

கிளைகளை உதிர்த்திருக்கும்?

மரத்தில் அமர்ந்திருந்த

குருவிகள்

பறந்தோடிய ஓசையை

மழை சிதறலின் ஓசையைவிட

உன்னிப்பாகக் கேட்க முடிந்ததே!

(கே.பாலமுருகன்)





தமிழ்க்கல்வியைத் துடைத்தொழிக்கும் கொள்கை



மலேசியா தொழில் துறை நாடாக மாறிக்கொண்டிருப்பதாலும், தொழில் நுட்பத்துறை ஆங்கிலத்தில் இயங்கிக்கொண்டிருப்பதாலும் அறிவியல் கணிதம் போன்ற பாடங்கள் ஆங்கிலத்தில் போதிப்பது அவசியமென உணர்ந்த முன்னால் பிரதமர் மகாதிர், ஆரம்பக்கல்வித்தொடங்கி பலகலைக்கழகம் வரை அப்பாடங்கள் ஆங்கில கற்றல் கற்பித்தலுக்கு மாற்றப்பட வேண்டும் என மக்கள் கவனத்தைத்திருப்பினார். நாடு சுதந்திரம் அடைந்ததிலிருந்து ஆரம்பப்பள்ளிகளில்( அடிப்படைக்கல்வி முதல் ஆறு ஆண்டு வரை) மலாய், ஆங்கிலப் பாடங்களைத்தவிர்த்து பிற பாடங்கள் தாய்மொழியிலேயே போதிக்கப்பட்டு வந்தன. தாய்மொழியின் மீது பற்று கொண்டவர்கள் பிரதமரின் இத்திட்டம் தமிழ் சீனம், மலாய் போன்ற மொழிகள் பேசுவதும் எழுதுவதும் குறைந்துவிடும் எனவும் மரபு சார்ந்த அதன் கலாச்சார தொன்மங்களும் அழிந்தொழிந்துவிடும் என்று முடிவெடுத்து, அக்கொள்கைக்கு எதிராகப் போர்க்கொடி தூக்கினர்.அப்படி வந்த கவிதைகளில் ஒன்று இது.



தமிழ் மொழிக்கு

ஊறு விளைவித்தக்

கூட்டுச்சதி இந்நாள்



மொழிக்கு முள்கிரீடம்

அணிவித்த

பாவிகள் நாம்

ஒரு வகையில்

நாமும் யூதாஸ்கள்தாம்.

தமிழ்த்தாய் மகுடத்தை

மண்ணில் தட்டிவிட்டு

கொடும்பாவி எரிக்க

தீப்பந்தம் கொடுத்த

கருப்பு நாள் இது ( கோ.புண்ணியவான்)





மலேசியச் சரித்திரத்தில் 2007 நவம்பர் 25ம்நாள் தமிழர்களின் எழுச்சி தினமாகக் கருதப்படுகிறது. மலேசியா விடுதலை அடைந்து ஐம்பது ஆண்டுகளாய் ஒடுக்கப்பட்டுவந்த சமூகம் அன்றைய தினத்தில் தங்கள் உரிமைகளுக்காகப்போராட தலைநகரில் லட்சக்கணக்கில் ஒன்று திரண்டனர். மக்கள் தொகையில் எட்டு சதவிகமாக இருக்கும் இந்தியர்களின் சொத்துடமை இந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் ஒரு சதவிகிதத்தைக்கூட எட்ட முடியாத அவல நிலையில் இந்த தார்மீகக்கோபம் புரட்சியாக வெடித்தது.அரசு வேலை வாய்ப்புகளில், உயர் கல்விக்கூட கல்வி பயிலும் வாய்ப்புகளில், வணிக லைசன்ஸ் பெறுவதிலும்,வணிகத்துக்காக அரசு கடன் பெறுவதிலும் மாலாய்க்கார இனத்தோடு ஒப்பிடும்போது பெரிய ஏமாற்றத்தையும் சரிவையும் நம் இனம் அடைந்து வந்தது. ஆளுங்கட்சியோடு இணைந்திருந்த இந்தியர் சார்ந்த கட்சிகளும், அரசு சாராத பொது இயக்கங்களும் இந்தியர்களின் பின்னடைவை முன்வைத்து அதற்கான தேவைகளை முன்மொழிந்தும் செவிடன் காதில் ஊதப்பட்ட சங்ககான கதையாகவே ஆனது. ஐம்பது ஆண்டுகளாய் இதுபற்றிய கோரிக்கைகள் எழுப்பியும், மகஜர்கள் அனுப்பியும், பெரிதாய் ஒன்றும் சாதித்துவிட முடியவில்லை. இதனால் மற்ற சமூகங்களோடு ஒப்பிடும்போது இந்திய சமூகம் ஒரு பின்தங்கிய சமூகமாகவே கட்டமைக்கப்பட்டு வந்தது. இந்த நிலை நீடித்தால் மலேசியா வளர்ந்த நாடாகிவிட்ட நிலையில் இந்த சிறுபான்மை சமூகத்தின் நிலை கேள்விக்குறியாகிவிடும் என்ற அச்சம் மேலோங்கிய வண்ணம் இருந்தது. ஆளுங்கட்சியில் 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஒரு முக்கிய உருப்புக்கட்சியாக இருந்துவரும் ம.இகா இந்தியர் கல்வி சமூக நலன்களில் அக்கறை காடுவதான பாவனையிலேயே காலத்தைக்கழித்தது. பெரும்பான்மை இனமான மலாய் சமூக முன்னேற்றத்தின் மேலேயே ( 60 சவிகித வாக்கு வங்கி உடைய சமூகம்) ஆளுங்கட்சி கவனம் செலுத்தி வந்தது. சிறுபான்மை இனத்தின்பால் போதுமான அக்கறை செலுத்தாமலிருந்ததால், இந்திய சமூகம். கல்வி பொருளாதார மேம்பாட்டில் பின்னடைவு கண்டது. இதனாலேயே பெட்டிப்பாம்பாய் இருந்த சமூகம் 2007 நவம்பர் 25ல் உரிமைக்கேட்டு போராட்டத்தில் குதித்தது. இதனை உலகம் மக்கள் சக்தி போராட்டமென்றே கருதுகிறது. இந்தியசமூகத்துக்குச் சோதனை நிறைந்த காலக்கட்டமாகக் கருதிய நம் கவிஞர்களுக்குக் கற்பனை கரை புரண்டது.



அந்த ஈக்குஞ்சு பிழைத்துக்கொண்டது!



சுவைபான கோப்பையில்

தெரிந்தே விழுந்திருக்கலாம்

ஈக்குஞ்சு



காப்பாற்ற விரைந்து

பின்பு பின்வாங்கிய விரல்கள்

அதன் மரணத்தில்

மெளனமாய்ச் சிரிக்கின்றன



கோப்பைக்கு வெளியே

ஈக்குஞ்சுக்கு என்ன கிடக்கிறது?



விரட்டலுக்கும் துரத்தலுக்கும்

இன்னும் அடித்தலுக்கும்

இலக்காக்கிக் கொண்டு

சொற்ப வாழ்வின்

இடுக்குகளில்

சிதறுண்டு போவதைத் தவிர... ஏ.தேவராஜன்,



சமூக எழுச்சிக்கு வித்திட்ட இந்தப் போராட்டத்துக்கு ஐவர்(அவர்களுள் நால்வர் வழக்கறிஞர்கள்) முன்னின்றனர்.இதன் காரணமாக ஒடுக்குமுறை சட்டமான, உள்நாட்டுப்பாதுகாப்புச்சட்டத்தின் கீழ் இவர்கள் தடுத்து வைக்கப்பட்டனர்.இது மக்களிடையே பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது.இவர்கள் சிறை வைக்கப்பட்ட பாதிப்பை ஒன்பதாவது பொதுத்தேர்தலில் அரசே உணரும்படியான வரலாறு காணாத வகையில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை இழந்தது.முதல் முறையாக இந்தியர்கள் பெரும்பான்மையான வாக்குகளை எதிர்கட்சிக்கு சேர்ப்பித்தன.கேள்வி முறையின்றி தடுத்து வைக்கப்பட்டவர்கள் பற்றிய கவிதை இது.



கருப்புக்காகிதத்தில்

வெள்ளை மையிட்டு எழுதுங்கள்

இவர்கள் அஞ்சாத வாசம் கொண்ட

புதிய பஞ்சபாண்டவர் என்று



நீண்டு இருக்கும் வரைதான்

இவை விரல்கள்

இறுக இணைந்திருப்பின்

இவை......



இவர்கள் ஐம்பொறிகள்

இந்தச்சமூகத்தின் ஜீவன்கள்

இவர்கள் ஐம்பூதங்கள்

எங்களின் மூல இயக்கம்

....................

................... ...... கோ.புண்ணியவான்



எனத்தொடரும் இக்கவிதை சமூகம் எந்த அளவுக்கு இந்த ஐவரையும் கொண்டாடினார்கள் என்பதற்கான சிறிய உதாரணமாகத் திகழ்கிறது.



கோயில் உடைப்பு



உள் நாட்டுப்பாதுகாப்புச் சட்டத்தை தன் கைவசம் வைத்திருக்கும் அரசு சிறுபான்மை மக்களுக்கெதிரான தன் சித்து வேலைகளைப் பல காலமாகச்செய்து வருகிறது. மேம்பாட்டுதிட்டம் என்ற போர்வையில் மக்களின் வழிபாட்டுத்தளங்களை, குறுகிய கால அறிவிப்பைக்கொடுத்தோ அல்லது முன் அறிவிப்பு இன்றியோ இவை பதிவு பெறாதவை எனக் குற்றஞ்சாட்டி கோயில்களை உடைக்கும் வேலையில் ஈடுபட்டு வந்தது அதில் ஒன்று. இதனால் கொதிப்படைந்த இந்துக்கள் இந்த உடைப்புக்கு எதிராக குரல் கொடுக்க ஆரம்பித்தனர்.சில சமயங்களில் கோயில் வாளகத்திலே ஆயிரக்கணக்கில் முற்றுகை இட்டு மனிதச்சங்கிலியாக ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக குரல் கொடுக்க முனைந்தனர். (புதிய பிரதமர் நஜிப் பிரதமராகப்பொறுப்பேற்ற பிறகு கோயில் உடைப்பு குறைந்துவருகிறது) அதனைப்பிரதிபலிக்கும் கவிதைகள் பல புனையப்பட்டன.அதில் ஒன்று இது.



என்னடா செய்வீங்க?



முனீஸ்வர சாமி நெனவு தெரிஞ்ச நாளா

எங்க குடும்பமே கும்ம்பிட்டு வர எங்க குலசாமி

சாம்பிராணி புகையிலே

முண்டாசு, முறுக்கிய மீச, கையில அருவா

கம்பீரமா இருக்கும் எங்கள் காவல் தெய்வம்

துடியான தெய்வம்னு எங்க தாதா சொல்லுவாரு

காய்ச்சல்ல கெடந்த என்ன காப்பாத்தினது இந்த

ஐயனாரு தான்

அப்பத்தா சொல்லும் அடிக்கடி

கடப்பாறயில அவர இடிச்சி

கோயில தர மட்டமாக்கி

லோரியில தூக்கிப்போட்டு

போனான்ங்க அவனுங்க

“எங்க கடவுள காப்பாத்துங்களே:னு

கதறுனா எங்க தங்கச்சி

அன்னிக்கி திலஞ்சி போன சாமி

இன்னிக்கி வந்தாரு



தண்ணி அடிச்சாணுங்க சுத்தி பொகையா

கெலம்ப்பிச்சி

எல்லோரும் ஓடுனாங்க

நா ஓடுல

முண்டாசு, முறுக்கிய மீச

கையில அருவா

முனீஸ்வர சாமி இப்ப எனக்குள்ள

“டேய்ய் இப்ப வாங்கடா.....

என்னடா செய்வீங்க...........?

(பத்தாங்கட்டை பத்துமலை)

............தொடரும்

Tuesday, December 1, 2009

மலேசிய புதுக்கவிதையின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும், இன்றைய நிலையும்

கோ.புண்ணியவான்.

பகுதி 4



கருத்தரங்குகள் வழி புதுக்கவிதை படைபிலக்கியத்தை மீட்டெடுத்தல்



முதல் புதுக்கவிதை கருத்தரங்குக்குப்பிறகு புதுக்கவிதை படைப்பிலக்கியம் ஒரு தேக்க நிலையை அடைந்தது.

இதற்குச்சில காரணங்களை முன்வைக்கலாம்:

1. மலேசியாவில் தமிழ்க்கல்வி முதல் ஆறு ஆண்டுகள் வரைதான்

போதிக்கப்படுகிறது.ஆசிரியர் பயிற்சிக்கல்லூரிகள் சிலவற்றிலும்,

மலாயாப்பல்கலைக்கழகத்துலும் தமிழ் போதிக்காப்பட்டாலும்,அங்கிருந்து

இலக்கியப்படைப்பாளிகள் உருவாவது மிக அரிது.

2.புதுக்கவிதை எழுத வந்தவர்கள் அதன் நுணுக்கங்களைப்புரிந்து

கொள்ளாமை.

3.புதுக்கவிதைகளை வளர்ப்பதாக எண்ணி தரம் பாராமல் வார மாத ஏடுகள்

அவற்றைப்பிரசுரித்தது.

4.புதிதாக எழுத வருபவர்களின் ஆர்வக்கோளாறு.

5. விரிவான வாசிப்பு அனுபவம் இல்லாமை. ( நல்ல நூல்களை வாங்கிப்படிக்காமையும், தேடிப்பிடித்து படிக்காமையும்) எனப் பல காரணங்களை

முன்வைக்கலாம்.





புதுக்கவிதை எதிர்நோக்கிய இந்தச்சரிவை நேர் செய்ய முதல் கருத்தரங்கையைக்கூட்டியவர்கள் மீண்டும் புத்தெழுச்சிபெற்று எழுந்தனர்.

கோ.முனியாண்டி,எம்.ஏ.இளஞ்செல்வன், கோ. புண்ணியவான், துரை.முனியாண்டி, அருள்தாஸ், ஆகியோர் 1988ல் நவீன இலக்கியச் சிந்தனையை அமைத்து, கூலிமில் மீண்டும் ஒரு கருத்தரங்கை ஏற்பாடு செய்தனர். அன்றைய கண்ணீர்ப்பூக்களால் இளைஞர்களின் கனவுக்கவிஞராக வலம் வந்த மு.மேத்தா அந்தக்கருத்தரங்கில் கலந்துகொண்டதானது புதுக்கவிதைக்கான மிகப்பெரிய அங்கீகாரமாக அமைந்தது.

ஏழாண்டுகள் கழித்து,அதாவது 1995ல் கோ.முனியாண்டியின் ஏற்பாட்டில் சித்தியவான் நகரில் மீண்டும் ஒரு கருத்தரங்கைக்கண்டது நவீன இலக்கியச்சிந்தனை அமைப்பு.

அன்றைக்கு மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கத்தின் செயலாலராக இருந்த பெ.ராஜேந்திரன், விட்டு விட்டுத்தொடரும் கருத்தரங்கு தொடர்ந்து நடப்பதற்கான முயற்சியில் ஈடுபட்டு, எழுத்தாளர் சங்கத்தி வழி, அதற்கு புது ரத்தம் பாய்ச்சும் வண்ணம் மூன்று மாதத்துக்கு ஒரு முறை நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் கருத்தரங்கைக்கூட்டினார். அந்தந்த பகுதியில் வாழும் இளைஞர்கள் திரளாக கலந்து கொள்ளும் பொருட்டு இந்தக்கருத்தரங்குகள் ஏதுவாக இருந்தன. மூன்று மாதத்தில் எல்லாப்பத்திரிகைகளிலும் வெளியான புதுக்கவிதைகளின் ஆய்வு, அவற்றில் சிறந்தவற்றுக்குப்பரிசு, புதிய கவிஞர்களை அடையாளம் காணுதல், திடீர்க்கவிதை போட்டி எனப் புதுக்கவிதையின் வளர்ச்சியை நோக்கிய இலக்காக அதற்குக் களம் அமைத்துக்கொடுத்தது. புதுக்கவிதை வளர்ச்சியில் மிகுந்த அக்கறையும், ஆற்றலும் கொண்ட பேராசிரியர் வெ.சபாபதி எல்லாக்கருத்தரங்குகளின் போதும் புதுக்கவிதை படைப்பிலக்கிய நுணுக்கங்களைப்போதித்தது அதனை மீட்டெடுப்பதற்கான பெரு முயற்சியாகவும் அமைந்தது. தொடர்ந்து பதினைந்து கருத்தரங்கைக் கண்டவர் அதற்கான ஆதரவு மட்டுப்பட்டதால் அது மீண்டும் தொய்வு நிலைக்குத்திரும்பியது.

ஆனால் மீண்டும் 2009ல் ஏப்ரல் திங்களில் பினாங்குத் துங்கு பைனுன் ஆசிரியர் பயிற்சிக்கல்லூரியில் ஒரு கருத்தரங்கு கூட்டப்பட்டது. மதுரை காமராஜர் பல்கலைக்கழக தமிழ்ப்பேராசிரியர் சி.மோகன் இதில் கலந்து கொண்டு பேருரையாற்றினார். ஆசிரியர் பயிற்சிக்கல்லூரிகளையும் பல்கலைக்கழகங்களையும் கருத்தரங்குகள் மையமிடும் என இன்றைய தலைவர் பெ.ராஜேந்திரன் சூளுரைத்தார்.





புதுக்கவிதையின் பாடு பொருள்கள்



சாதியம்

கோட்பாடு சார்ந்த இலக்கியப்படைப்புகள் மலேசியாவில் இல்லை என்று சொல்லி விடலாம். ஆனாலும் மார்க்சியம்,சாதியம்,பெண்ணியம், போன்ற இசம் சார்ந்தவை கவிதைகளுக்குள், ஊடும் பாவுமாகக்காணமுடியும். இதில் குறிப்பிட்டுச்சொல்ல வேண்டிய ஒன்று சாதி சார்ந்த சிந்தனைச் சொல்லோவியங்கள்.காதல் சதிய வழக்கத்தை வேரறுத்து வருகிறது என்று சொல்லலாம்.ஆங்காங்கே சாதிய அமைப்புகள் தங்கள் சாதியைக்கட்டிக்காத்து வருகின்றன.சாதியின் பெயரை முன்வைத்து ஓட்டு வாங்கும் பழக்கம் மிக ரகசியமாக நடந்தேறுகிறது. குறிப்பாக அரசியல் களங்களில் இந்த நோய்க்கான தடுப்பு மருந்தைக்கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை! அதன் வியாபகம் இன்றும் புற்றுப்பாம்பென அடங்கி இருப்பது போன்ற பாவனை தெரிகிறதே ஒழிய அது சமயங்களில் புற்றைவிட்டு வெளியேறி படமெடுத்து ஆடவும் செய்கிறது .இதனை ஒரு கவிஞர் இப்படி பதிவு செய்கிறார்.



ஜாதி

கிளைத்தேர்தல் நடந்தது

இறுக்கத்துடன் உறுப்பினர்

பரபரப்புடன் ஓட்டுப்போட்டனர்

வெற்றிபெற்றது சாதி

தோல்வியுற்றது நீதி

செ.குணாளன்







அப்புறபடுத்தப்பட்டுவரும் தோட்டப்புறம்



காலணியவாதிகளால் சஞ்சிக்கூலிகளாக மலேசியாவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்ட தென்னிந்தியர்களின் வரலாறு தோட்டப்புறத்தில்தால் அதிகம் தேங்கிக்கிடக்கிறது.காடுகளாக இருந்த மலயா மண்ணை சீர்படுத்தி ரப்பர்,தேயிலை,செம்பனை நடுவதற்கு உகந்த இடமாக மாற்ற அடிமைப்போக்கும் உடல் உழைப்புக்கு சற்றும்தயங்காத மனோபாவமும் கொண்ட தென்னிந்தியர்கள் மிகப்பொருத்தமான இனமாக வெள்ளையர்களால் அடையாளம் காணப்பட்டார்கள்.பின்னாளில் அவர்களாலேயே உருவாக்கப்பட்ட ரப்பர் தோட்டங்களில் குடியமர்த்தப்பட்டார்கள்.சுரண்டலுக்குப் பேர்போன காலனியவாதிகள் ஐரோப்பிய நாடுகளின் தொழிற்புரட்சிக்குத் தேவைப்பட்ட மிக முக்கிய மூலப்பொருளான ரப்பரைத் தேக்கமில்லாமல் உற்பத்தி செய்வதற்கு இவர்களின் அடைமைத்தனம் பெரிதும் உதவியது. இதனைச் சாதகமாகப்பயன்படுத்திய பிரிட்டிசார் மேலும் மேலும் தோட்டப்புறங்களை நிறுவி தென்னிந்திய குடும்ப சந்ததியினர் தொடர்ந்து தோட்டப்புறத்திலேயே வாழ்வதற்கான அடிப்படை வசதிகளை செய்து தந்தனர்.அவர்கள் வழிபடும் மாரியம்மன், முனீஸ்வரர் கோயில்கள் ,தமிழ் தெலுங்கு மலையாளப்பள்ளிகள், ஆயாக்கொட்டகைகள் என்று சொல்லப்படும் குழந்தைக்காப்பகங்கள்,சில இடங்களில் சினிமா கொட்டகைகள்,கள்ளுக்கடைகள் போன்றவை நிறுவப்பட்டன.தோட்டப்புற மக்களுக்கு வெளி உலகத்தைக்காட்டினால் ரப்பர், தேயிலை, செம்பனை உற்பத்தியில் பாதிப்பு வந்துவிடும் என்று கருதிய பிரிட்டிசார் இவர்கள் தோட்டப்புறத்தை விட்டு வெளியேறாமல் இருப்பதற்கான தந்திரமாகவே இவ்வாறான வாழ்வை அவர்களுக்காகக் கட்டமைத்துக்கொடுத்தனர். வெள்ளையர்களால் ஓட்டிவரப்பட்ட தென்னிந்தியர்களின் மூன்று தலைமுயினரின் பெரும்பாலோர் தோட்டப்புறங்களிலேயே தங்கள் வாழ்நாளைக்கழித்தனர்.ஆனால் இன்றைக்கு அந்த நிலை மாறி வருகிறது.மலேசியா தொழில் துறையில் கவனம் செலுத்திய நாளிலிருந்து தோட்டப்புறங்கள் மலேசிய நிலப்படத்திலிருந்து காணாமற்போய்க்கொண்டிருக்கிறது.தோட்டப்புற மக்கள் தொழில் துறைக்கு மாற நேர்ந்தது.இதனால் தோட்டப்புறக் கலாச்சாரம் கை நழுவிப்போகும் அபாயத்தை எட்டியது.தோட்டப்புறச்சூழலின் வாழ்வனுபவத்தை கவிஞர்கள் பதிவு செய்தும் வைத்துள்ளனர்.



தோட்டத்திலுள்ள பழைய வீட்டுக்குத்

திரும்ப வேண்டும்

பார்வைக்குத்தென்படாதெனினும்

உள் நுழைந்தால் உணரமுடியும்

எரிக்கப்பட்ட கித்தா கொட்டைகளின் தணலை

வீட்டைவிட்டு வெளியே வரமுடியாது

உள்ளேயே அடைந்து வாழ்ந்து

மக்கிப்போன

தாய்தந்தை தமக்கையின்

ஆகக்கடைசி சொற்களைப் பொறுக்குவதற்கு

திரும்பியே ஆகவேண்டும்

அதற்குபின்னர்

என்ன வாழ்வு. (ப.அ.சிவம்)



எரிக்கப்பட்ட கித்தா(ரப்பர்)கொட்டைகளின் தணலை, உள்ளேயே அடைந்து வாழ்ந்த மக்கிப்போன வாழ்வு, என தோட்டப்புற வாழ்வுத்துயரத்தின் குறியீடாக கசியும் சொற்களின் சோகத்தை அங்கு வாழ்ந்தவர்கள் மட்டுமின்றி, இதனை வாசிப்பவகளும் உணரமுடிகிறது. இதனைக்கட்டியங்கூறுகிறது இன்னொரு கவிதை. .......தொடரும்

மலேசிய புதுக்கவிதையின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும், இன்றைய நிலையும்

கோ.புண்ணியவான்.



அதன் பிறகு இந்தப் புதிய வடிவத்துக்குப் பெரிதாய் வாசல் திறந்து வரவேற்பு நல்கியது புதிதாய்ச் சிறகு தரித்து நாடு முழுதும் பாட வந்த வானம்பாடி என்ற வார இதழ்.தமிழ் மலரில் ஒரு செய்தி ஆசிரியராகச்சேர்ந்த ஆதி.குமணன் என்ற இளம் பத்திரிகையாளர் பின்னாளில் வானம்பாடி வார இதழைத்தொடங்கி புதுக்கவிதையை வளர்த்தெடுப்பதில் பிரத்தியேகக் கவனத்தைச்செலுத்தினார் என்பதைச்சரித்திரம் பொன்னெழுத்துக்களால் பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறது. இதில் மிக முக்கியமான செய்தி என்னவெனில் தமிழ் மலரில் பணியாற்றும்போதே புதுக்கவிதைக்குப் பதியம் போட்ட ஆதிகுமணன் பிற பத்திரிகைகள் கொடுக்கத்தயங்கிய அங்கீகாரத்தைத் தன் புதுப்பத்திரிகையான வானம்பாடியில் சிவப்புக்கம்பல வரவேற்பை நல்கினார்.அதன் பின்னர் வானம்பாடி புதுக்கவிதைக்கான இயக்கமாகவே மாறி அதனைத்தீவிரமாக வளர்த்தெடுக்க முயன்றது.புதுக்கவிதை வடிவம் பழைய மரபைக் கட்டுடைத்துத்தந்த சுதந்திரத்தைச் சாதகமாகப்பார்த்த பலர் இத்துறையில் தங்கள் எண்ணங்களை எழுத்துக்களாக வடித்தனர். சீ.முத்துசாமி, கோ.முனியாண்டி, கு.கிருஷ்ணன், துரை.முனியாண்டி, பிரசன்னா, இளந்தமிழன், வே.ராஜேஸ்வரி, அருள்தாசன் போன்றோர் ஆரம்பத்தில் அடியெடுத்துக்கொடுத்த முன்னோடி தலைமுறையினரோடு கைகோர்க்கத்துவங்கினர். அதன் பின்னர் புதுக்கவிதை மேலும் பரிணமிக்கத்துவங்கியது.



மலேசியாவில் முதல் புதுக்கவிதை நூல் எம். ஏ. இளஞ்செல்வனின் நெருப்புபூக்கள், மே மாதம் 1979 வெளிவந்து மற்ற புதுக்கவிதை நூல்கள் வெளி வருவதற்கான நம்பிக்கையையும்,களத்தையும் ஏற்படுத்திக்கொடுக்கிறது.அதே ஆண்டில் டத்தோ சிரி சாமிவேலு பொன்விழா இலக்கியபோட்டியில் பிற இலக்கிய வடிவத்தோடு சேர்த்து, புதுக்கவிதையிக்கும் இடமளித்ததானது அதற்கான மிகப்பெரிய அங்கீகாரமாக கருதப்படுகிறது.

மலேசியாவின் முதல் புதுக்கவிதைக் கருத்தரங்கை 1979ல் சீ.முத்துசாமி,நிலாவண்ணன் எம்.ஏ.இளஞ்செல்வன் ஆகியோர் சுங்கைப்பட்டாணியில் நடத்தினர். எழுத்துத்துறையில் ஏற்கனவெ முத்திரை பதித்த டாக்டர் ரெ.கார்த்திகேசு,பைரோஜி நாராயணன் போன்றோரின் பக்க பலம் இதற்கு மிகப்பெரிய ஆதரவாக அமைந்தது.



முதல் தலைமுறையினர் போட்டுத்தந்த பாதையில் துணிச்சலோடு களம் காண்கிறார்கள் இரண்டாவது தலைமுறை எழுத்தாளர்கள். சிரி ரஜினி, கனலன்.சு.கமலா,ஏ.எஸ் பிரான்சிஸ், மனஹரன்,நாகராஜன்,ப.ராமு,கு.கோபாலன்,கோ.புண்ணியவான்,த.விஜயநாதன்,க.உதயகுமார் போன்றவர்கள் படையெடுப்பு புதுக்கவிதைக்கான அழுத்தமான அங்கீகாரத்தைப் பதிவு செய்கிறார்கள்.

இவர்கள் காலக்கட்டத்தில் புதுக்கவிதைத்துறை புதுவேகமும் புத்தெழுச்சியும் உண்டானது. சீர்கேடுகளை மிகக்காத்திரமான பார்வையோடும், தார்மீக்கோபத்தோடும்,அங்கத நோக்கோடும், கண்டிக்கும் தோரணையோடும் பல தரமான கவிதைகள் புனையப்பட்டன.

இன்றைக்கு மலேசியா அனுபவிக்கும் பொருளாதார மேம்பாட்டுக்குத் தொழில் துறை வளர்ச்சி பெரிதும் உதவியது. இந்தத் தொழில் துறை வளர்ச்சிக்கு அடித்தளம் அமைத்தது ரப்பர் மரங்கள்தான்.இந்தச்செழிப்புக்கு மிக முக்கிய காரணியாக அமைந்தது சஞ்சிக்கூலிகளாக தர்ம ஆர்டரில் வந்த தமிழர்கள்தாம்.நாடு முன்னகர்ந்துவிட்டது.ஆனால் அதற்காக ரத்தம் சிந்தியவர்கள் பின்தள்ளப்பட்ட நிலையை சித்தரிக்கும் கவிதையைப்பாருங்கள்.



தமிழன்

இவன் நட்ட மரங்கள்

நிமிர்ந்து விட்டன

இவன் நடும்போது

குனிந்தவந்தான்

இன்னும் நிமிரவே இல்லை.

(கோ.புண்ணியவான்)



சயாமிலும் மலேசியாவிலும் ரயில் தண்டவாளங்களை அமைப்பதற்கு உடல் உழைப்புத்தொழிலுக்கு மிக உகந்தவனாக தமிழன் அடையாளம் காணப்பட்டான். குறிப்பாகச் சயாமில் ரயில் தண்டவாளங்கள் போடப்பட்ட சரித்திரம் தமிழனின் நரகவேதனை அனுபவித்ததைப் பறைச சாற்றும் ஒன்று. இந்தக்கவிதை இந்த அல்லலைச் சொல்லால் குத்துகிறது.



இணைக்கோடுகளாய்

ஓடும் தண்டவாளங்கள்

இரும்புத்துண்டுகளா ?

இல்லை....

எங்கள் எலும்புதுண்டுகள்.! (காசிதாசன்)



மலேசியா பிரிட்டிசாரிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற, மலாய் சீன இந்திய சமூகங்களின் ஒற்றுமை தேவைப்பட்டது.சுதந்திரத்திற்குப்பிறகு குறிப்பாக மே 13 இனக்கலவரத்திற்குப்பிறகு மலாய் இனத்தவரை முன்னேற்றுவதற்கான புதிய சட்டங்கள் அமுல் செய்யப்பட்டன. ஆனால் இந்த நாட்டின் முழு குடிமகனாக அங்கீகரிக்கபடுவதற்கும்,அரசு வேலை வாய்ப்பு பெறுவதற்கும் நீல வண்ண அடையாளக்கார்டை உடையவராக இருக்கவேண்டும்.இந்தியாவில் பிறந்தவருக்கும்,அவர்களுக்குப்பிறந்த பிள்ளைகளுக்கும் சிவப்பு அடையாளக்கார்டு கொடுக்கப்பட்டு வந்தது.சிவப்பு முழுக்குடியுரிமைக்கான அடையாளம் அல்ல.அதனை நீளமாக மாற்றுவதற்கான வழிவகைகள் இடர்பாடுகள் கொண்டது.இருப்பினும் தன்னை இந்த நாட்டின் குடிமகனாகவே கருதி நாட்டின் நலனுக்காக உழைத்தவனை இந்தக்கவிதை எள்ளல் செய்கிறது.

‘மெர்டேக்கா’

என்று அடித் தொண்டையில் கத்தி

குனிந்து

தேசியக்கொடியைத்

தூக்கிப்பிடித்தேன்

ஜோப்பிலிருந்து

சிவப்பு அடையாளக்கார்டு

கீழே விழுந்து

கெக்கென்று சிரித்தது. ( இரா.ஜெக வீர பாண்டியன் )







மெர்டேக்கா: விடுதலை

ஜோப்பி : சட்டைப்பை .................தொடரும்

Monday, November 30, 2009

புதுக்கவிதை ஆழமான தடம் பதிக்க மிக முக்கியமான காலக்கட்டமாக இதனைக்கருதலாம். புதுக்கவிதையை முன்னெடுத்துச்செல்வதற்கும், பல புதுக்கவிஞர்களை உருவாக்குவதற்கும் இந்தச் சர்ச்சை வழி அமைத்துக்கொடுத்தது. அவர்களின் எதிர்ப்பே இந்த வடிவம் தழைப்பதற்கான பலத்தைக்கொடுத்துக்கொண்டிருந்தது.


ஒரு நீண்ட,செறிவான இலக்கண இலக்கிய மரபு சார்ந்த தமிழுக்குப் புதுக்கவிதை என்ற இறக்குமதி வடிவம் தேவையில்லை என்று யாப்பில் கரைகண்டவர்கள் மிகுந்த கோபத்தோடு தங்களின் வசவுகளால் புதுக்கவிதையாளர்களைத் திட்டித்தீர்த்தனர்.



தாயுமின்றி தந்தையுமின்றித்

தப்பால் பிறக்கும் ஒரு கவிதை

தாளமுமின்றிக் கோலமுமின்றித்

தவறால் பிறப்பது புதுக்கவிதை

சாலை விதியை சமிக்ஞை விளக்கை

சாராதோடும் புதுக்கவிதை

நாலும் செறிந்த நமக்குள் வழக்கை

நாசமாக்கட்டும் புதுக்கவிதை (தீப்பொறி)



புதுக்கவிதை வடிவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாத வகையில் பற்பல கவிதைகளும் கட்டுரைகளும் அப்போது எழுதப்பட்டன.

அன்றைய வாசகனுக்கும், யாப்பிலக்கணத்தைக்கற்றுத்தேர்ந்த பிறகுதான் கவிதை எழுத வரவேண்டும் என்ற பிடிக்குள் சிக்கிகொண்டு எழுத முடியாமல் தவிப்பவனுக்கும் புதுக்கவிதை புதிய படைபிலக்கியத்தளத்தை வழியமைத்துக்கொடுக்கிறது என்று எதிர்வாதம் செய்த விடாகொண்டன்கள் இருக்கத்தான் செய்தார்கள்.



இலக்கியக்காவலர்களாய்

எக்காளமிடும்

ஓ.......கிளிப்பிள்ளைகளே

நீங்கள் வேலி போட்டுத்தான்

மஞ்சத்தில் குலவுகின்றீர்கள்

ஆனால்

உணர்ச்சியற்ற சொல்லடுக்குகளில்

மஞ்சங்கள் பாடைகளாக மாறுகின்றன

நீங்கள் பினத்தைப்பெற்றுத்தள்ளுகிறீர்கள்

உங்கள் சாலைவிதிகள்

எங்கள் புத்துணர்ச்சிகளை

முடமாக்கிப்போட

உண்டாக்கப்பட்ட

சர்வாதிக்காரக்கூச்சல்

உங்கள் சமிக்ஞை விளக்குகள்

எங்கள் நவீனக்கார்களுக்குப்

போடப்பட்டதல்ல

இருளில் சுழலும்

செக்கு மாடுகளுக்காகப் போடப்பட்ட

சிம்னி விளக்குகள் (எம். ஏ. இளஞ்செல்வன்)

என புதுக்கவிதையின் வளர்சிக்காக எதிர்வாதம் செய்கிறார்.



கவிதையை வாசகனிடம் கொண்டு சேர்ப்பதில் கருவி, கருப்பொருள் இதில் எது மிகப்பெரிய பங்களிப்பு செய்கிறது என்பதற்கான விவாதத்துக்கு இன்றைக்குப் பதில் கிடைத்துவிட்ட நிலையிலும் இன்னும் ஓரிருவர் புதுக்கவிதை, கவிதை இனத்தைச்சாராது என்று தள்ளிவைத்து, மல்லுக்கு நிற்பவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். ...... தொடரும்
மலேசிய புதுக்கவிதையின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும், இன்றைய நிலையும்


கோ.புண்ணியவான்.

பகுதி 1

மலேசிய படைப்பிலக்கியத்தின் வரலாறு 1876 லேயே தொடங்கிவிட்டதாக ஆய்வாளர்கள் தக்க சான்றுகளோடு முன்வைக்கிறார்கள். பினாங்கில் 1876 ல் தங்கை நேசன் என்ற தலைப்பில் மலேசியாவின் முதல் பத்திரிகை அச்சாகி வருகிறது.மலேசியாவில் புனையப்பட்ட முதல் இலக்கிய வடிவம் மரபுக்கவிதைதான்.ஆனால் முதல் புதுக்கவிதை பிறந்தது 1964 ஆம் ஆண்டுதான்.

மலேசியாவில் புதுக்கவிதை விதை நடப்பட்டு இன்றைக்கு கிட்டதட்ட அரை நூற்றாண்டை எட்டிப்பிடிக்கவிருக்கிறது.

முதல் மரபு மீறிய கவிதை கள்ளப்பார்ட்டுகள் என்ற தலைப்பில் சி.கமலநாதனால் எழுதப்பட்டு தமிழ் முரசு ஞாயிறு பதிப்பில் வெளியானது.இது பிரசுரமான ஆண்டு 1964.



மதியின்றிப் பிதற்றுவதும்

இங்கு

உள்ளதைத்தின்று,

ஊதிப்பெருப்பதல்லால்

உருப்படியாய் செய்வதென்ன?

என்று அடியெடுத்துக்கொடுக்கிறார் சி. கமலநாதன். இவரே மலேசிப்புதுக்கவிதைகளின் முன்னோடி என்று தயங்காமல் குறிப்பிடலாம்.இவரைத் தொடர்ந்து பைரோஜி நாராயணன், எம்.துரைராஜ், அக்கினி, ராஜகுமாரன், ஆதிகுமணன், எம்.ஏ. இளஞ்செல்வன் என புதுக்கவிதைக்கான முதல் தலைமுறை எழுத்தாளர்கள் தோன்றுகிறார்கள்.

புதுக்கவிதைக்கு அல்லது மரபு மீறிய கள்ளப்பார்ட்டுக்கு தமிழ் முரசு சுவீகரித்திருந்தாலும் அதனை உச்சி முகர்ந்து உளப்பூர்வமாக அங்கீகாரம் கொடுத்தது அன்றைய தமிழ் மலர் நாளேடு.இருப்பினும் பல்வேறு காரணங்களால் புதுக்கவிதை அவ்வளவு எளிதில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.அப்போது மரபுக்கவிதைகள் ஆழாமாகக்காலூன்றி, யாப்பறிந்து நிறைய எழுதாளர்களையும் அதற்கான விரிந்த வாசக வரவேற்பையும் அது பெற்றிருந்ததால் யாப்பை முறித்த இந்த புதிய வடிவம் வரவேற்பைப் பெறத்தவறியது. இந்த வடிவம் மரபு சார்ந்த மொழியை அழித்தொழித்துவிடும் என்ற அவர்களின் பாசிஸ மனோபாவமும், தார்மீகக் கோபமுமே புதுக்கவிதை வளர்ச்சியைக் கொழுந்திலேயே கிள்ளி எரிந்து விடுவதற்கான காரணியாகவும் அமைந்தது.அன்றைக்கு வெளியாகிக்கொண்டிருந்த பத்திரிகைகளும் வார மாத ஏடுகளும், மரபுக்கவிதைக்குக்கிடைத்த மரியாதையைக் காரணமாகக்காட்டி, புதுக்கவிதைக்கான வாசலைத் திறந்துவிட மறுத்தன.யாப்பிலக்கணத்தோடு எழுதப்படுவதே கவிதை, மற்றவையெல்லாம் கவிதைகளாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என எதிர்த்தரப்பிலிருந்து (மரபுக்கவிஞர்களும், அதனை ஆதரிப்பவர்களும் ) குரல் கொடுத்து ‘கொடி பிடிக்க’ஆரம்பித்தனர். பின்னர் இதுவே கவிதை ஆர்வலர்களிடையே அச்சு ஊடகம் வழி ஒரு காத்திரமான சர்ச்சையை ஆரம்பித்து வைத்தது.

Sunday, November 29, 2009

இறுக்கமாக

பூட்டப்பட்ட

எல்லாகதவுகளின்\

எல்லாச்சாவியையும்

அவனே வைத்துக்கொள்கிறான்

துவாரத்தின் வழியே

சிறியா கீற்றிலிருந்தாவது

கவிதை கசிகிறதா

என்ற நப்பாசையில்

நம்பிக்கயான தருணத்தில்

பூட்டுகள் தெறிக்கின்றன

இன்பம் சுகித்தவாறு.