Thursday, April 18, 2013

சண்டைக்காரனிடமே சரணடைந்த ஹிண்ட்ராப்



 
 
 
                                                     
                                          எதிர்க் கட்சித் தலைவர் அன்வர் இப்ராஹிம்

இன்று ‘வரலாற்றுப் புகழ்மிக்க ஒரு ஒப்பந்தம்’ கையெழுத்திடப் பட்டிருக்கிறது. 2007 ஆண்டு லட்சகனக்கான இந்தியர்கள அணி திரட்டி, ஓரங்கட்டப்பட்ட தென்னிந்தியருக்காக நீதி கேட்டுப் வீதிப் போராட்டம் நடத்திய ஹிண்ட் ராப், ஆறு ஆண்டுகளாகப்  போராடிய பிறகு தன் கோரிக்கைகளை ஆளுங்கட்சியை ஏற்றுக்கொள்ள வைத்திருக்கிறது. எதிர்கட்சி நாளுக்கு நாள் வலுபெற்று ஆளுங்கட்சியை வீழ்த்தும் நம்பிக்கையில் முனைப்போடு இருக்கும் இத்தருணத்தில் பிரதமர் நஜிப் ‘உங்கள் கோரிக்கைகள் நிறைவேற்றப்படும் வாருங்கள் ஒன்றிணைவோம்’ என்று ‘கரிசனக் கரம்’ நீட்டியிருப்பதானது தன் ஆட்சி நிலை குலைந்திருப்பதைப் படம் போட்டுக் காட்டியிருக்கிறது. இதில் என்ன பெரிய முரண்நகை என்றால் கடந்த ஐம்பத்தைந்து ஆண்டுகாலம் இனவாத அரசாக கோலோச்சி வந்து, இந்தியர்கள் நலனைப் புறக்கணித்த அதே ஆளுங் கட்சி , இன்றைக்கு திடீரெனத் தடம் புரண்டு ‘உங்கள் நலனை நாங்கள் பாதுகாப்போம்’ என்று இன்முகம் காட்டி அரவணைத்திருக்கிறது. இதன் உண்மை நிலை என்ன என்ற புதிரான கேள்விக்கான பதில் கிடைப்பது சிரமம். மீண்டும் தேசிய முன்னணி ஆட்சியை அமைத்த பின்னரே கோரிக்கைகளின் கதி பற்றிச் சிந்திக்க முடியும். இந்த அரசியல் சாணாக்கியத்தின் உள்நோக்கம் பற்றியும் மர்மமும் வெளிப்படும். இந்த ஒப்பந்தக் கையொப்பாம் பலவாறான சந்தேகங்களை எழுப்பியடி இருக்கிறது.
இக்கட்டுரையை தொடர்ந்து எழுதவதற்கு முன்னர் ஹிண்ட்றாப்பின் போராட்டம் வளர்ந்து வெடித்துக் கொண்டு வீதிக்கு வந்த வரலாற்றைப் பார்க்கவேண்டும். ஆளுங்கட்சியில் சிறுபான்மை இனத்தைப் பிரதிநிதித்து இணைக்கட்சியாக இருந்த மலேசிய இந்தியன் காங்கிரஸ் (ம.இ.க)கட்சியால் இந்தியர் நலனைப் புறக்கணித்து வந்த அம்னோ என்ற பெருங்கட்சியின் சுவரை ஊடுறுத்துப் போக முடியாது திணறிக்கொண்டிருந்தது. மலாய்க்காரர்களுக்குக் கொடுத்ததுபோக எஞ்சிய ரொட்டித்துண்டுகளையே தென்னிந்தியர்களுக்கு போட்டு வந்தது. போட்டது போதாதென்று குரல் கொடுத்தும் பெருங்கட்சி செவிசாய்க்கவில்லை. ம.இ.காவும் சிவனே என்று இருந்து விட்டது என்றுதான் சொல்ல நேருகிறது. ஏனெனில் தான் குடியிருக்கும் வீட்டுக் கதவைத் தானே தட்டி உணவு கேட்பது தன்னையே அவமதிப்பதாகும் என்றே அது கருதியிருக்கக்கூடும்.
இனவாதத்தை எதிர்த்து அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சிறு சிறு இனக்குழுக்கள் குரல் எழுப்பினாலும் அது செவிடன் காதில ஊதிய சங்காகவே கேட்பாரற்றுக் கரைந்து போனது. 2008 தேர்தல் நெருங்கிக் கொண்டிருந்த வேளையில் ‘மயிலே மயிலே என்றால் இறகு போடாது’ என்று புரிந்துகொண்ட சில இளைஞர்கள் தெருவுக்கு வந்து கூச்சல் போட்டுக் கூட்டம் சேர்த்தனர். இந்தக்கூட்டத்தின் கூச்சலையும் பொருடபடுத்தாது எப்போதும் போலவே மெத்தனத்தோடு இருந்துவிட்டது ஆளும் தேசிய முன்னணி(BN Baraisan Nasional) சிறுபிள்ளை வெள்ளாமை வீடு வந்து சேராது என்றே தப்புக்கணக்கு போட்டுவிட்டது அது. ஆனால் அச்சிறு இனக்குழு ஒரே ஆண்டில் தனக்குப் பின்னால் பெரும் படையைக் கூட்டி அணி திரளவைத்த பலத்தைப் பெற்றிருந்தது. தாங்கள் ஓரங்கட்டப் பட்ட வலியை மௌனாமாகவே அனுபவித்த வந்த இந்தச் சமூகம், மக்கள் கூட்டம் சேரச் சேர , கூச்சல் கூடக் கூட அவர்கள் பின்னால் பக்க பலமாய் இணைந்து கொண்டனர். ம.இ.காவைச் சார்ந்தவர்களைத் தவிர மற்றெல்லா இந்தியர்களும் அச்சிறு குழுவின் கோரிக்கை நியாயமே என்றே ஒருமித்த குரல் கொடுத்தது. இப்போது பலம் அசுர பலமாய் வடிவெடுத்து நின்றது. இந்தக் கூட்டத்தைக் கூட்டி 2007ல் தெருவுக்கு வந்து போராட்டம் வெடித்த பிறகுதான் ‘எல்லாம் சீராகத்தான் போய்க்கொண்டிருக்கிறது’ என்ற பொய்யான பிம்பம் உடைபடத் தொடங்கியது. பின்னர் 2008ல் நடந்த தேர்தலில் ஆளுங்கட்சி மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை இழந்துவிட்டிருந்தது. இவ்வெற்றி முழுக்க முழுக்க இந்திய சமூகத்தின் போராட்டத்தினால் விளைந்தது என்றே எல்லாத் தரப்பினரின் கருத்தாகும்.
இபோராட்டத்தை முன்னெடுத்தவர்கள் வேதமூர்த்தி, உதயகுமார் சகோதரர்களோடு இணைந்துகொண்ட கணபதி ராவ், மனோகரன்,கங்காதரன், போன்ற வழக்கறிஞர்களும் வசந்தகுமார் என்ற இளைஞரும் தான். இவர்கள் பின்னால்தான் படை திரண்டு உரிமை கேட்டு உரத்த குரல் எழுந்தது..
இவர்கள் அறுவரில் ஐவர் போராட்டம் நடத்த காரணமானவர்கள் என்ற ரீதியில் கேள்வி முறையற்ற உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கைதாகி கிடடதட்ட இரண்டாண்டுகள் சிறையிலிடப்பட்டனர். இது நடக்கும் என்று துணிச்சலோடு எதிர்நோக்கியே சற்றும் பின்வாங்காமல் தொடர்ந்து போராடினர் அறுவரும். மாற்றம் வரவேண்டுமானால் கைதாவதே சரியான முடிவு என்றே  துணிந்து மேற்கொண்டு மேடைகளில் முழங்கி வந்தனர். மக்கள் விழிப்படைய , ஆளும் கட்சிக்கே மரபாக அளித்துவரும் இலவச வாக்கை அளிப்பதைத் தடுத்து நிறுத்த இந்த நிகரற்ற அர்ப்பணிப்பைச் செய்யத் துணிந்தனர்.
ஆனால் வேதமூர்த்தி, ஒருவராவது கைதாவதிலிருந்து தப்பித்தால்தான் தொடர்ந்து குரலெழுப்ப முடியும் என்று முடிவெடுத்து இங்கிலாந்தில் அடைக்கலம் புகுந்தார். அங்கிருந்தே அனைத்துலக கவனத்தை தன் பக்கம் ஈர்க்கத் தொடங்கினார். அது பெருமளவு வெற்றியும் கிடைத்தது.
இதற்கிடையே வேதமூர்த்தியின் கடப்பிதழை ரத்து செய்தது மலேசிய அரசு. அவர் நாடு திரும்பக்கூடாது என்றே அது தயவு தாட்சண்யமின்றி தடை விதித்திருந்தது. ஐவரும் சிறையில் இருக்க ஒருவர் வெளிநாட்டில் தஞ்சம் புகுந்து அல்லாடிக்கொண்டிருக்கும் நேரத்தில்தான் 2008 தேர்தல் முடிவு சறுக்கல், அரசை சுதாரிக்க வைத்தது. அதே வேளையில் கிடைத்தற்கரிய சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி , விழிப்படைந்த எதிர்க்கட்சி சிறையிலிருந்த கணபதி ராவையும்,  மனோகரனையும் நாடாளுமன்ற இடங்களுக்குப் போட்டியிட வைத்து  வெற்றி வாகை சூட வைத்தது.
ஆளும் அதிகாரமிக்க தேசிய முன்னணியை இவ்வெற்றிகள் ஆட்டங்கண்டது.  பிடிவாதத்திலிருந்து இறங்கி வந்து போராட்டக் காரர்களை பேச்சு வார்த்தைக்கு அழைத்தது. அதே வேளையில் சமூகத்தின் கோரிக்கைகளை அதுவே வலிய செய்தும் வந்தது. அவர்கள் கேட்பதற்கு முன்னாலேயே நாங்கள் செய்து வருகிறோம் பாருங்கள் என்ற நம்பிக்கையை உருவாக்கி விட்டிருந்தது ஆளுங்கட்சி.
அச்சமயத்தில்தான் மீண்டும் நாடு திரும்பினார் வேத மூர்த்தி. வேதமூர்த்தி நாடு திரும்பினால் நிச்சயமாய் உள் நாட்டுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் கைது செய்யப் படாலாம் என்று கருத்து நிலவி வந்தது அப்போது. ஆனால் அப்படி நடக்கவில்லை. என்ன ‘மாயம்’ நடந்தது என்றும் புலனாகவில்லை. ஒரு கால் தேர்தல் நேரமாக இருப்பதால் மக்கள் சினத்துக்கு ஆளாகக் கூடாது என்ற அரசின் முன்கவனமாகவும் இருக்கலாம்.
இதற்கிடையே 13 வது பொதுத் தேர்தல் நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. தேர்தல் நடப்பதற்கு முன்னால் கோரிக்கைகளை மீண்டும் முன்வைக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட்டார் வேதமூர்த்தி. அதற்கான கவனத்தை ஈர்க்க 2 வாரங்களுக்கு மேல் உண்ணா விரதம் மேற்கொண்டார். தன் பலத்தை மெல்ல இழந்துகொண்டிருக்கும் ஆளுங்கட்சியோ, தன் இருப்பை மென்மேலும் வலிமையாக்கிக் கொண்டிருக்கும் எதிர்க் கட்சியோ வேதமூர்த்தியின் கோரிக்கைக்கு சம்மதிக்கவில்லை. ஏனெனில் இனவாதமற்ற தேர்தல் அறிக்கைக்கு முரணாக இருக்கும் ஹிண்ட் ராப்பின் கோரிக்கையை தள்ளுபடி செயவதற்குக் காரணமாக அமைந்தது.  ஆனால் கோரிக்கை சார்ந்த ஆளுங்கட்சியின் மௌனம் ஏதோ சாதகமாக நடக்கப் போகிறது என்பதை அரசியல் சாணாக்கியர்களால் யூகிக்க முடியாமல் இல்லை!   ஹிண்ட் ராப்பின் அறுவரில் வேதமூர்த்தி மட்டுமே தனித்து நின்று போராடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் உதயமூர்த்தி மனித உரிமைக் கட்சியைத் தொடங்கி அதன் சின்னத்தின் கீழ் தானும் தன் சகாக்கள் நான்கைந்து பேரை சிலாங்கூரில் போட்டியிடவிருக்கிறார்கள். எதிர்க்கட்சி வசமிருக்கும் பொருளாதார பலமிக்க சிலாங்கூரிலும் இந்தியர் ஓட்டு சிதற வாய்ப்பிருக்கிறது. கணபதி ராவும், எதிர்க் கட்சி கூட்டணியில் பலம் வாய்ந்த கட்சியான டி.ஏ.பியின் கீழ் மீண்டும் போட்டியிட வாய்ப்பு தேடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். வாய்ப்பு கிடைக்காமலும் போகலாம். ஏனெனில் முன்பிருந்த பலம் அறுவரும் உடைந்து சிதறிப் போனதால் குலைந்து போயிருக்கிறது. மனோகரன் ம.இ.காவின் நடப்புத் தலைவர் பழனிவேலுவை எதிர்த்து கேமரன் மலையில் களமிறங்க விருக்கிறார். கங்காதரன் விலகி தன் சொந்த வேலையைக் கவனிக்க ஆரம்பித்து விட்டார். வேத மூர்த்தி மட்டுமே விடாகண்டனாக போராடி வந்த வேளையில்தான் , தேர்தலில் இந்திய ஆதரவை மீட்க வேதமூர்த்தியின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டு ஒப்பந்தமிட முன் வந்திருக்கிறார் நடப்பு அரசின் பிரதமர். வேத மூர்த்தி நாடு திரும்பியதும், அரசியல் கட்சிகளைச் சந்தித்ததும், பிரதமரை அணுகியதும், கடைசி ஆயுதமாக உண்ணா விரதம் இருந்ததும் அவர் ‘நோக்கம்’ வெற்றி அடைவதற்கான அறிகுறிகள் என்றே அரசியல் நோக்கர்கள் கணித்திருந்தார்கள். பிரதமர் வேதமூர்த்தியின் கோரிக்கைக்கு இணங்கிவிடுவார் என்ற கணிப்பும் பிசாகாமல் நடந்தேறியிருப்பதானது சண்டையிட்டவனிடமே சரண்டைந்த மர்மம்தான் என்ன என்ற வினா விண்ணை நோக்கி கிளம்பி இருக்கிறது.
இதில் இன்னொரு முரண் நகையைச் சொல்லியாக வேண்டும். நஜிப் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு, ஹிண்ட்றாப் போராட்டத்தால் விளைந்த வீழ்ச்சியின் காரணமாக இந்தியர்களின் கோரிக்கைகளை அவசர அவசரமாக நிறைவேற்றியபடி இருந்தார். மௌனச் சாமியாக இருந்த ம. இ.காவுக்குத் தெம்பான சலுகைகள் இது என்றாலும், இப்போது அரசு காட்டிவரும் காரூண்யம் தங்கள் கட்சியின் சாதனைகளால் அல்ல என்றே தெரிந்து வைத்துக் கொண்டு, மக்களிடம் ம.இ.கா உழைப்பின் வெற்றியே பிரதமரின் இந்தக் கரிசனம் என்று சொல்லிவருகிறது. இவ்வளவு நடந்து முடிந்த பிறகும் இந்தப் பொய்யை யார்தான் நம்புவார்கள்? இந்த ஒப்பந்தமானது ம.இ.காவின் பலவீனத்தைத் தெள்ளத் தெளிவாகவே சுட்டிக்காட்டி இருக்கிறது.
சரி வேதமூர்த்தியின் கோரிக்கைகள்தான் என்ன?
பின்தங்கிய வாழ்க்கையை மேற்கொண்டிருக்கும் தென்னிந்திய தோட்டப்புற மக்களின் நல்வாழ்வு ச்ப்பனிடப் படவேண்டும்.
இந்திய மாணவர்களுக் உயர் கல்விக்கூடங்களில் போதுமான இடம் ஒதுக்கியாக வேண்டும்.
அரசாங்க வேலை வாய்ப்பும், பதவி உயர்வும் கிடைத்தாக வேண்டும்.
வனிகக் கடனுதவி கொடுத்து ஈடுபடவைக்கவேண்டும்.
சிறுபான்மை (இந்திய) இன நலனைப் பாதுகாக்கச் சிறப்பு அமைச்சு ஒதுக்கவேண்டும்.
இவையே மிக முக்கிய கோரிக்கைகளில் சில. இதில் சிறுபான்மை இனத்துக்கான் சிறப்பு அமைச்சு மட்டுமே புதியது. மற்றெல்லாவற்றையும் பிரதமர் மனம் திருந்தி வருந்தி இந்தியர்கள் ‘நல்வாழ்வுக்கு’ செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டார்.(இங்கே தேர்தலில் இந்திய வாக்கை வெல்லும் திடீர்த் தந்திரமே இது என்ற கருத்தை புறக்கணிப்பது சிரமமே). இந்தியர் மேம்பாட்டுக்கு ஆதரவுக் கரம் நீட்டிவிட்ட இவ்வேளையில் அதே போன்ற கோரிக்கைக்குப் பிரதமர் ஒத்துக்கொண்டது ஏன் என்றும் இப்போது புரிந்திருக்கும்.
நாடாளுமன்றம் கலைக்கப் பட்டு இப்போதுள்ளது பராமரிப்பு அரசாங்கம்தான்.  பராமரிப்பு அரசு பிரதமரிடம் ஒப்பந்தம் செய்து கொள்வது எந்த வகையில் சட்டத்துக்கு உட்பட்டதாகும்?
ஒருகால் நடப்புக் கட்சியே ஆட்சியைப் பிடித்தாலும் இக்கோரிக்கைகள் அங்க்கீகரிப்பதில் சிக்கல் உண்டாகாதா? அதே மலாய்க்காரப் பெரும்பான்மை (அம்னோ)இதற்கு ஒத்திசைக்குமா? அம்னோ கட்சியின் இனவாதப் போக்குக்கு இது உடன்பாடானதா? இதுவரையிலான வரலாறு கசப்பானதாகவே இருந்திருக்கிறதே . அம்னோவின் அதிகாரத்துவப் போக்கு மக்கள் அறிந்த ஒன்று; இப்போக்கு ஆட்சியைப் பிடித்ததும் நீட்சி காண வாய்ப்பிருக்கிறதே. இக்கோரிக்கைகள் , ஆட்சி அமைக்கப் போகும் கட்சி நாடாளுமன்றத்திலல்லாவா ஒப்புதல் பெறவேண்டும்? அங்கே நடக்கப் போகும் எதிர்ப்பையும் சிக்கலையும் இக்கோரிக்கைகள் தாக்குப் பிடிக்குமா?
இறுதியாக ஒரு கேள்வி. எதிர்க் கட்சி ஆட்சிக்கு வரும் பட்சத்தில் இக்கோரிக்கைகளுக்கு நேரப் போவதுதான் என்ன?
ஹிண்ட்றாப்பின் கோரிக்கைகளைப் பராமரிப்பு அரசாங்கம் ஏற்றுக் கொண்டதானது இந்தியர்களின் வாக்கை மேலும் சிதறடிக்கும் நிலைக்கு ஆளாக்கியிருக்கிறது.  எதிர்க் கட்சி ஆட்சி அமைப்பதையே வரவேற்ற இந்திய வாக்காளர்களைக் குழப்பி விட்டிருக்கிறது இந்த திடீர் ஒப்பந்தம்!
ஒரு கோணத்திலிருந்து பார்த்தால் எதிர்க் கட்சியில் நிற்கப் போகும் இந்திய வேட்பாளர்களுக்கு கிடைக்கவிருந்த வாக்குகளுக்கு  ஆப்பு வைத்திருக்கிறது இந்த ஒப்பந்தம்.
2008ல் ஆளும் தேசிய முன்னணி அடைந்த சரிவுக்குக் காரணமாக இருந்த அதே போராட்டக் குழு தோல்வியின் விளிம்பில் இருக்கும் தேசிய முன்னணியை மீண்டும் அரியனை ஏற்றி அதிகாரத்தைக் கையில் கொடுக்க முடிவு செய்திருக்கிறதா?
உங்கள் அறுவருக்குள்ளேயே அரசியல் சித்தாந்த வேறுபாடுகளால் வெவ்வேறு கட்சிகளை ஆதரிக்கும் கொள்கைகளாலுமே சிதறி இருக்கிறது இந்தியர் ஓட்டு. இந்த ஒப்பந்தமானது இந்த வாக்குச் சிதறலை மேலும் குழப்பமாக்கியிருக்கிறதே!
சரி கடைசி கடைசி என்று ஒரு கேள்வி, தேர்தல் நடக்கவிருக்கும் இந்தத் தருணத்தில்தான் ஐமப்து ஆண்டுகளாய் நம்மினத்தை ஓரங்கட்டியே அரசியல் நடத்திய அம்னோவோடு ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ள வேண்டுமா? என்று உங்கள் சகோதரர் உதயகுமாரே கேட்கிறார்! இந்தத் தேர்தலோடு இனவாத அரசியல் நடத்தி வந்த அம்னோவின் சகாப்தத்தை முடித்துவிடவேண்டும் என்ற உங்களின் முக்கிய நோக்கத்துக்கு இவ்வொப்பந்தம் முற்றிலும் முரணாக இருக்கிறாதே வேதா?
இன்னும் என்னென்ன நடக்கப் போகிறதோ, கடவுளே?




                                           பிரதமர்    நஜிப்                  வேதமூர்த்தி



Wednesday, April 17, 2013

சொல்றத சொல்லிப்புடுறேன்

ஐநூறு கொடுத்தான்னு
 அவனுக்கே ஓட்டுன்னா?
ஆயுள் முழுக்க ஒதுக்கனானே
 அதுக்கென்ன அர்த்தம்ன்னேன்?

நம்மல ஓரங்கட்டி
 ஒசத்திப்புட்டான் தஞ்சனத்த
 சும்மா தூசுதட்டி போட்டாப்புல
 மறந்துப்புட்டான் என் எனத்த

 கோயிலுக்கு கொடுத்தான்னு
 கையெடுத்து கும்பிடுறியே
 சாமியெல்லாம் ஒடச்சப்ப்போ
 கைபெசஞ்சி நின்னேல்லா

 பள்ளிக்கு தந்தான்னு
 பல்லிளிச்சு நிக்கிறியே
 இப்பமட்டும் செய்றியேன்னு
 எப்பியாவது கேட்டியா?

கைக்கட்டி கைகட்டி
 காலத்த ஓட்டாத
 டைகட்டி மெடுக்கா
 இருக்கத்தான் வேணுங்கிறேன்

 கொடுத்த தெல்லாம் வாங்கிக்கோ
 வேணான்னு தடுக்கல
 கோடு போட்ட வாழ்க்கத்தான்
 வாழனுந்தான் கேட்டுக்கோ

 நம்ம புள்ள நாளைக்கு
 நல்லாத்தான் இருக்கனும்னா
 நாயக் கட்டி இழுத்தாந்து
 நடு வூட்ல வைக்காத

 கூழாங்கல்ல தங்கம்ன்னு
 கும்பிட்டு ஏற்காத
 வைரத்த சோரம்ன்னும்
 வந்த வழி அனுப்பாத

 எப்பியோ நடந்திடுச்சு
 இப்போ அதுக்கென்னாங்கிற
 அப்போ செஞ்சதெல்லாம்
 இப்பியுமில்ல பாதிக்குது!

அரிதாரம் பூசித்தான்
 அடுக்கு மொழி பேசுவான்
 ஆட்சிய புடிச்சான்னா
 அம்புடுத்தான் புரிஞ்சிக்கோ!

வக்கனையா எழுதிப்புட்டேன்
 வகை வகையா சொல்லிப்புட்டேன்
 தொகையெல்லாம் கெடைக்குதேன்னு
 தொலச்சிப்புட்டு ஏங்காத....!

Monday, April 15, 2013

மலேசிய அரசியலில் ஒரு அதிரடி மாற்றம்




Mahathir
 
                                                          Abthullaa Badawi


                                                       Anwar Ibrahim ( அடுத்த பிரதமராகும் முகம்)



                                              

                                                            வேதமூர்த்தி(ஹிண்ட்ராப்)


2008ல் மலேசியத் தேர்தல் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தைக்

கொண்டு வந்து அசத்தியது. இந்த  மே மாதம் 5ஆம் தேதி

நடைபெறப்போகும்       தேர்தலில் ஆளும் தேசிய முன்னணி கூட்டணியை வீட்டுக்கு

அனுப்பிவைத்துவிடும் கிலியை கிளப்பிவிட்டிருக்கிறது. தேசிய

முன்னணியின் அரை நூற்றாண்டு ஆட்சியை அசைத்துவிட்டு இன்னும் ஐந்து

ஆண்டில் நீ மூட்டையைக் கட்டிக்கொண்டு கிளம்பவேண்டியிருக்கும் என்ற

சமிக்ஞையைக் கோடிகாட்டிவிட்டுச் சென்றது. 2008 தேர்தல் எதிர்க் கட்சிகளின்

வலுவை கொஞ்சம் ஆழமாகவே பதியவைத்திருந்தது. அரை நூற்றாண்டாக

அசைக்கமுடியாத மூன்றில் இரண்டு இடங்களைப்     பெரும்பான்மையில்

வென்று வாகை    சூடி அதிகாரத்துவ ஆளுங்கட்சி தேசிய முன்னணி'

அத்தேர்தலில் மூன்றில் இரண்டு  பெரும்பான்மையை இழந்ததோடு நான்கு

மாநிலங்களை எதிர்கட்சியின்

ஆட்சிக்கு கை நழுவ விட்டதன் பலவீனத்தைக் காட்டியது ஆளுங்கட்சி.


அப்போதைய பிரதமாராக இருந்த                               

அப்துல்லா படாவி பதவி இழக்கச் செய்த அதிரடி தேர்தல் முடிவு அது.

மலேசியாவில் எந்தப் பிரதமரும் வந்ததும் தெரியாமல்  போனதும்

தெரியாமல் பிரதமர் பதவியை கைவிட நேர்ந்ததில்லை படாவியைப் போல.

இது அப்துல்லாவின்

ஆட்சிப் பிழையால் நடந்த ஒன்றல்ல. ஆளும் தேசிய முன்னணியின் இந்தப்

பின்னடைவுக்கு மூல காரணமாய் இருந்தவர் மேம்பாட்டுத் தந்தை என்று

அழைக்கப் பட்ட நான்காவது பிரதமராக இருந்த மாஹாதிர் முகம்மதுதான்.

அன்னாரின் கைங்கார்யம்தான் அப்துல்லாவின் ஆட்சி வரை நீட்சி கண்டு

காலை வாரி விட்டிருந்தது. அவர் போட்ட விதை பழுதான ஒன்றே என்று மின்

ஊடகங்கள் கருத்துரைக்கின்றன! அதற்கு பலி கடாவானவர்தான்

நாற்காலியைக் காலி செய்த அப்துல்லா  படாவி.


மஹாதிர் ஆட்சியில்தான், இனவாதமும், ஊழலும், தன்னைச்

சார்ந்தவர்களுக்கே

எல்லாச் சலுகையும் வழங்கியமையும்,மத அடைப்படைவாதமும்

மேலோங்கி இருந்தது. அவர் ஆட்சியில் ஊழல் மிக அதிகமாக நடந்தேறியது

என்பதை இங்கே     குறிப்பிட்டாக வேண்டும். அவரின் இரண்டு புதல்வர்களும்

நாட்டின்   கோடீஸ்வரர்கள் பட்டியலில் இடம் பெற்றிருக்கிறார்கள் என்பதன்

ரிஷி  மூலத்தை ஆராய வேண்டிய அவசிமே இல்லாது, அதிகாரத்தின் கை

எந்த   அளவுக்கு நீண்டிருந்தால் இவரின் தவப் புதல்வர்கள் தங்க நாற்காலியில்

அமர வைத்திருக்க முடியும்  என்ற சந்தேகத்தை கிளப்பிவிட்டிருந்தது.



அன்வர் இப்ராஹிம் அவருக்குத் துணைப் பிரதமாராய் இருந்த தருணத்தில்

தனக்குப் போட்டியாய் நெருங்கி வந்ததன் நிழலைப் பார்த்தே  அவரின்

பதவிக்கு ஆப்பு வைக்கக் காரணமாக இருந்திருக்கிறது. அவர் அமைச்சு

பைல்களைத் துருவித் துருவிப் பார்த்தும் ஒரு துரும்பு குற்றச்செயலும்

கிட்டாத போது, அவரை எப்படி நீக்குவது என்று மாஹாதிர் தலை சொரிந்த

தருணத்தில்தான் நாரத தந்திரமாய் ஓரினப் புணர்ச்சிக் குற்றம் கொண்டுவரப்

பட்டு, பதவியையும் பிடுங்கினார். என்ன செய்வது எல்லாம் ஆண்டவன்

கையில் இருக்கிறது என்ற மரபான சொல்லை, எல்லாம்' மாஹாதீரின்

கையில்'

இருந்திருக்கிறது   என்று அன்வரின் ஆதரவாளர்கள் நம்பினார்கள். தன்

அதிகாரத்தில் எல்லாரையும் தனக்கு இசைவாக்கி    நியாயத்தின் வாயை 

இரும்புப் பூட்டு போட்டு மூடிவிட்டிருந்தார்.  அன்வர் இப்ராஹிம் ஆறாண்டு

காலம் சிறையில் இருந்து

அப்துல்லா படாவி  ஆட்சிக்கு வந்த பிறகே விடுதலையானார். அவர்

சிறையில் இருக்கும்போதே ஹீரோ பிம்பம் கட்டமைத்து

விட்டிருந்தது.இப்போது மிகப்

பலம் வாய்ந்த எதிர்க் கட்சி கூட்டணியின் தலைவராக இருக்கின்றார அன்வர்

இபராஹிம். இப்படியெல்லாம் நடக்கும் என்ற தீர்க்க தரிசனம் கிட்டியிருந்தால்

இந்த விளையாட்டுக்கே வந்திருக்கமாட்டார் மேம்பாட்டுத் தந்தை மாஹாதீர்.

இந்த மே ஐந்தாம் தேதி நடக்க விருக்கும் தேர்தலில் ஆட்சியைப்

பிடித்து விடக்கூடும் என்ற எல்லா சாத்தியங்களையும் கொண்டு இயங்குகிறது

அந்த பலம் வாய்ந்த கூட்டணி. ஊர் வாயிலெல்லாம் இதுதான்

அவல்  இன்றைக்கு. பணம் கொடுத்து  ஆள் சேர்த்து கூட்டம் நடத்தும் ஆளும்

தேசிய   முன்னணி, அன்வர் கூட்டங்களுக்கு வரும் ஆயிரக்கணக்கானவர்

அவர்

ஆட்சிக்கு வரவேண்டுமென்பதற்காக தேர்தல் பணிக்கு  பணம் கொடுக்கும்

மக்கள் எண்ணத்தைக் கூடப் படிக்க முடியவில்லையென்றால் எப்படி?


பாவம் மாஹாதிர், அதுவரை

உயிரோடிருந்து தன் பரம் வைரி பிரதமராவதைப் பார்க்க வேண்டி வருமோ

என்ற அச்சத்தில் என்னென்னவோ உளறிக்கொண்டு இருக்கிறார். அவர்

உளறலின் உச்சம் மலேசியாவில் உள்ள இந்தியர்களின் குடியுரிமையை மறு

பரிசீலனச் செய்ய வேண்டும் என்று கர கரத்த குரலில் சொல்லியிருப்பதுதான்.

(ஐயா மஹாதிர் அவர்களே நீங்கள் சொல்வது போல் பார்த்தால் உங்கள்

குடியுரிமையையும் பரிசீலனைச் செய்ய வேண்டியிருக்குமே! ஏனென்றால்

உங்கள் தந்தையார் கேரளாவிலிருந்து மலையகத்துக்குக்

குடிபெயர்ந்தவர்தானே!  என்னையா நீவீர் கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பேசக்

கூடாதா?)

கேரளாவிலிருந்து குடிபெயர்ந்த குடும்பத்திலிருந்து வந்த நீங்களே பிரதமரான

போது, ஒன்றரை   நூற்றாண்டுக்கும் மேல் இங்கு வாழும் இந்தியரின்

குடியுரிமையின் நிலை      குறித்த உங்கள் கோரிக்கை எந்த விதத்தில்

நியாயமாகும்?



ஆமாம் ஏன் இந்தியரின் குடியுரிமைப் பற்றிய பேச்சு வரவேண்டும்? அதற்கு

ஒரு முக்கியக் காரணம் இந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாய் இந்தியர்கள்

ஆளுங்கட்சிக்கு காட்டி வந்த விசுவாசம் திடீரென எதிர்க் கட்சிப் பக்கம் புரண்டு

படுத்ததுதான். 2008ல் இந்தியர்களில் ஒரு லட்சத்துக்கு மேலானோர்

ஹிண்டாராப் இயக்கத்தின் கீழ் அணி திரண்டு தங்கள் ஓரங்கட்டப்பட்ட

கோபத்தைக் காட்டினர். கடந்த  ஐம்பது ஆண்டுகாளாய் , இந்த நாட்டில்

கல்வியில், பொருளாதாரத்தில், வேலை வாய்ப்பில் 

பின்தள்ளப்பட்ட சமூகமாகவே  தாங்கள்

இருப்பதைத் தட்டிக் கேட்கவே கோலாலம்பூரில் பேரலையாக

அனல் பறக்கத் திரண்டிருந்தனர். அந்தச் சுனாமியின் தாக்கம்தான் 2008

தேர்தலில் இந்தியர்கள் எதிர்க் கட்சிக்கு வாக்களித்து தங்களின் வாக்கு

பலத்தை நிறுவினர். தேசிய முன்னணி நாடாளுமன்றத்தில் மூன்றில் இரண்டு

பெரும்பான்மையை இழந்ததும், நான்கு மாநிலங்களை எதிர்கட்சியின்

ஆட்சிக்குப் பறி கொடுத்ததும்  ஒரு துவக்கம்தான் என்று கோடி காட்டிவிட்டுச்

சென்றது. இந்தத் தேர்தலில்தான் எதிர்க் கட்சியின் முழு வீச்சு வெளிப்படும்.



ஹிண்ட்ராப் இயக்கம் இன்றைக்கும் செயல் பட்டாலும் அதன் வலிமை முன்பு

போல் இல்லை. ஐந்து தலைவர்களும்  தரையில் விழுந்த குலை தேங்காய்கள்

மாதிரி ஆளுக்கொரு கட்சிக்குத் தாவிச் சென்று விட்டனர். அவர்கள்

இந்தியர்கள் மேம்பாட்டுக்காக அன்றைய போரட்டத்தில் அணி திரண்டு

முன் வைத்த கோரிக்கை பிசு பிசுத்துப் போனது.

ஆனால் இங்கிலாந்தில் அடைக்கலம் தேடிப்புகுந்து அங்கிருந்துகொண்டே

குரல் கொடுத்து வந்த  வேதமூர்த்தி தேர்தல் நேரத்தில் நாடு திரும்பி ,

கோரிக்கையை உயிர்ப்பித்து இரண்டு சாரரிடமும் போய் நின்று பார்த்தார்.

யாரும் மசியவில்லை. எதிர்க் கட்சி இது இனவாதமிக்கது , எங்கள்

இனவாதமற்ற ஆட்சி நடத்தலுக்கு ஒவ்வாதது என்று கைவிரிக்க,

ஆளுங்கட்சியிடமும் போய் முட்டி இருக்கிறார். அவர்களும் கைவிரிக்க

'இந்தியர்களே ' நம் பலம் என்னவென்று 2008ல் நிரூபித்தோம். இம்முறை

யாருக்கும் வாக்களிக்க வேண்டாம் என்று அடாதுடியாய்

அறிவித்திருக்கிறார். ஆனால் அவர் பின்னால் 2008ல் கூடிய கூட்டம் இப்போது

இல்லை. யார் கேட்கப் போகிறார்கள் அவர் கட்டளையை?

அவர் காட்டிய பலத்தைக் கொண்டு எதிர்க்கட்சி வலிமையாகிக் கொண்டிருக்க

அவரின் கை அதாவது ஹிண்ட்ராப்பின் கை வலிமை இழந்து கிடக்கிறது. 

யார்  போட்ட விதை? யார் உரமிட்டு , நீர் வார்த்து அறுவடை செய்வது?

( இப்படிச் சிதறு தேங்காய் போல ஒற்றுமை குலைந்திருக்கவேண்டாம்!)

வேதமூர்த்தி , இந்தத் தேர்தலில் இந்தியர்கள யாரும் ஓட்டுப் போட

வேண்டாமே!) என்று சொல்வது ஆளுங்கட்சிக்கு,

அதாவது அதிகாரம் மிகுந்த கூட்டணியின் 'வெட்டோ பவர்' அம்னோவின்

கையை மீண்டும்     உயர்த்துவதாகிவிடுமோ என்று அஞ்சுகிறார்கள்

இந்தியர்கள். அம்னோவுக்குப்  பலத்தைத் தாரைவார்ப்பது என்பது, பாம்புக்கு
(
பால் வார்ப்பது போலாகிவிடுமே! ( ஐம்பது ஆண்டு கால ஆட்சியில்

மலாய்க்காரர்களையே அக்கட்சி      முதன்மைப் படுத்தியது.)


வேதமூர்த்தி இந்தியர் நலனுக்காக விடுத்த கோரிக்கை பலனற்றுப்போகவே 2

வாரங்களுக்கு மேல் உண்ணாவிரதம் இருந்து பார்த்தார். அவருடைய

கோரிக்கைகள் இனவாதமிக்கது என்பதை நிராகரிக்கவே இரு பெரும்

கட்சிகளும் கை விரித்து விட்டன. அவர் உண்ணா விரதத்தைக் கைவிட்டு

புதிய கட்சியை(ஹிண்ட்ராப்) ஆரம்பித்து தேர்தலில் தனித்துப் போட்டியிட

ஆயத்தமாகி வருகிறார். வெறும் எட்டு விகிதமே இருக்கும் இந்தியரை  நம்பி

பாழும் கிணற்றில் குதிக்கலாமா?





ஏற்கனவே ம.இ.காவிலும், (ஆளும் கட்சி கூட்டணி), எதிர்க் கட்சியிலும் ,

இன்னபிற கட்சிகளிலும் நாடு முழுது சிதறிக்கிடக்கும்

இந்திய ஓட்டுகளை நம்பி, அதாவது மண் குதிரையை நம்பி,  ஓர்

இடத்தைக் கூட ஜெயிக்க முடியாத நிலைய எதிர் நோக்கி இருக்கின்றனர்

இந்திய வேட்பாளர்கள்.


இதில் ம.இ.கா வேட்பாளர் 2008 ஐ விட மோசமான நிலைக்கே தள்ளப் படுவர்.

எதிர்க் கட்சியில் வேட்பாளராக நிற்கப் போகும் இந்தியர்கள் , இந்திய

வாக்காளர்கள் பிளவு பட்டுக் கிடப்பதால் ஜெயிக்கும் வாய்ப்பும் கம்மிதான்.

ஆனால் மாலாய் சீன வாக்காளர்கள் தயவு எதிர்க் கட்சி இந்திய

வேட்பாளர்களை வெற்றிபெறவைக்கக் கூடும் என அரசியல் ஆரூடம்

நம்பிக்கையை விதைத்திருக்கிறது!

                                                                                            (தொடர்ந்து பார்ப்போம்)