Wednesday, October 14, 2009

என் சவாரியும் அப்பா என்ற குதிரையும்

அப்பாவின் விவரமறியா

பொழுதுகளில்

அவரின் முதுகு

என் சவாரிக்குப்பயனானது





அவரின் தோள்கள்

உலகம் காண தோதானது



பின்னர்

உச்சிமுகர்ந்து

தலைக்குமேல்

தூக்கியபோது

பிரபஞ்சம்

புலனானது



நான் எகிரி குதித்த

தருணங்களிலெல்லாம்

நெஞ்சு பஞ்சு

மெத்தையானது





மிச்சமிருந்த

அனைத்தையும்

அனுபவித்த நான்

எனது விவரம் புரிந்த பொழுதுகளில்

நான் எனது

குடும்பம் குழந்தைகளென

எனதான இருத்தலியலில்

அப்பாவுக்காக

என் நகக்கண் கூட

மிஞ்சவில்லை.



கோ.புண்ணியவான்

No comments: