Skip to main content

ஜெயமோகனோடு மலேசியாவில் ஒரு இலக்கிய முகாம் (கன்னி முயற்சி)

குழப்பம் 6


(அப்படின்னு ஒன்னு தேடவேண்டி இருக்கு. தலைப்பை வச்சிட்டு தலைய பிச்சுக்க வேண்டி கெடக்குடா சாமி )


கல்லூரியின் நிகழ்ச்சி 6.30 மணிக்கு துவங்கிவிட்டிருந்தது.

"ஏற்பாடெல்லாம் பெரிசா செய்யமுடில சார்..ஓய்வில்லாத வேலை. அதோடு கல்லூரி நிர்வாகம் மிகக் கறாரானது. சிலமுறை தமிழ் நிகழ்ச்சி நடத்தப்போக, உள்நாட்டில் ஒரு சிலருக்கு முக்கியத்துவம் தராமல் தமிழ் நாட்டிலிருந்து அறிஞர்களைக் கொண்டு வருகிறார்கள் என எங்கள் மீது... கல்லூரிக்கு அவதூறு பெட்டிசன் ( அநாமதேயக் கடிதம்) அனுப்பப் படுகிறது. பிறகு ஏற்பாட்டாளர்தான் சிக்கலில் மாட்டவேண்டி வருகிறது..ரொம்ப யோசிக்க வேண்டியிருக்கு சார்...." என்று சொல்லிக்கொண்டே இருப்பார் விரிவுரையாளர் தமிழ் மாறன். கனிந்த மரம் மீதுதானே பெட்டிசன் விழும். அப்படியாவது வாழ்ந்து விட்டுப்போகட்டும்..விடுங்கள்.

ஜெமொ கல்லூரியில் நிகழ்ச்சியெல்லாம் வேண்டாம் என்று சொன்னவிடன் நான் தமிழ்மாறனிடம்தான் சொன்னேன். முதலில் அவர்," பரவால சார்..... மாணவெரெல்லாம் விடுமுறை மூடல  இருக்காங்க... கொறைவான பேர்தான் வருவாங்க போல இருக்கு.. என் கல்லூரிய எடுத்திடுங்க சார்.." என்றார். எனக்கு அக்கல்லூரியை பட்டியலிலிருந்து எடுக்க உத்தேசமில்லை. தமிழ்மாறன் மாணவர்களிடயே தீவிர இலக்கியம் வளரவேண்டுமென்று  இறுக்கமான பாடத்திட்டத்துக்கு அப்பாலும் இலக்கியத்தை உள் நுழைப்பவர்.

முதலில் வேண்டாமென்றவர் மறுநாளே..." நிகழ்ச்சி ஏற்பாடாகிவிட்டது...நடத்திடுவோம் சார்..." (குழப்பம் என்ற தலைப்புக்கு குழப்பங்கள் சேராது என்றே நினைத்தேன். எப்படியோ ஒன்றிரண்டு பருக்கை கிடைக்கத்தான் செய்கிறது)

தொடக்கத்தில் ஜெயமோகன் எழுதிய நூல்கள், அவர் வாங்கிய விருதுகள் தொடர்பாக ஒரு பவர் பொய்ண்ட்' காட்சித் தொகுப்பு காட்டப்பட்டது. முதலில் இதெல்லாம் செய்ய வில்லை என்று சொன்னவர், பினாங்கு கல்லூரியின் ஏற்பாட்டைப் பார்த்தவர் மறுநாளே செய்திகளைத்திரட்டி காட்சித்தொகுப்பை அமர்க்கலமாக செய்துவிட்டிருந்தார். இதனால்தான் competency பற்றிய அறிவுறுத்தல் அரசாங்க  சார்புள்ள எல்லா நிறுவனங்களிலும் வலியுறுத்தப்பட்டு வருகிறது மலேசியாவில்.


அறிமுக உரையை சுவாமி பிரமாந்தா நிகழ்த்தினார். ஜெயமோகனுடைய வெண்முரசு நாவல் தொடர்பான தனது வாசிப்பனுபவத்தை பகிர்ந்துகொண்டார். சுவாமி ஜெயமோகனின் இலக்கியக் கொள்கையோடு சில பல விஷயங்களில் நேர்க்கோட்டில் பயணிப்பவர். ஜெ மோ வேதாந்தத்தையும் உபநிஷசத்தையும்  பல ஆஸ்ரமங்களில், சுற்றித்திரிந்து  informal கல்வியாகக் கற்றுக்கொண்டவர். அது தொடர்பான நூல்கலை  ஆழமாக கற்றறிந்தவர் என்பது அவருடைய படைப்பை அவதானிப்பவர்களுக்குத் தெரியும். குறிப்பாக உதகை மண்டல நித்ய சைதன்ய யதியின் வழிகாட்டல் அவருக்கு மிகப்பெரிய வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சி இருந்திருக்கிறது.

சுவாமி தான் செய்த ஆசிரியர் பணியைத் துறந்து, சந்நியாசியாச திட்சை பெற்று சில ஆஸ்ரமங்களில் வேதாந்தத்தையும் உபநிடதத்தயும் கல்வியாகக் கற்றவர். குறிப்பாக சின்மயா மிஷனில்.  எனவே ஜெமோ எழுத்து வீச்சும், இலக்கியத்தையும் ஆன்மிகத்தையும் ஒன்றேபோல முன்னெடுக்கும் அவரின் கோட்பாட்டோடு மிக நெருங்கி  ஒத்துப்போகிறவர் சுவாமி.

அவருடைய அன்றைய பேச்சு ஜெயமோகன் என்ற மாபெரும் எழுத்தாளன் தன்னை ஈர்த்தது எப்படி  என்ற தொனியில் இருந்தது.

விரிவுரையாளர் தமிழ்மாறன் ஜெயமோகனின் நூல்களின் வாசிப்பு தனக்குக் கொடுத்த அபூர்வத் தருணங்களைச் சிலாகித்துப் பேசினார்.
அன்றைக்கு அபூர்வமாக விரிவுரை மண்டபத்தில் குளிர்பதன இயந்திரம்  இயங்கவில்லை. ஆனால் அன்றைய ஜெயமோகனின் உரை மேலும் இலக்கிய விழுமியத்தையும் வெப்பத்தைக் கொடுத்தது.

தன்னுடைய பொன்னிறப் பாதை நூலில் விவரித்த பல விஷயங்களைத் தொட்டுப் பேசினார். தன்னுடய இந்த இலக்கிய உச்சத்தைத் தொடுவதற்கான அனுபவ வாழ்வை சொன்னார். உலக இலக்கியங்களின் உச்சங்களாக மதிக்கப்படும் பல கதைகளும், அதனை அவர்கள் எழுத நேர்ந்த பின்புலத்தையும் மையமாகக் கொண்டே அவரின் உரை பயணித்தது.

மலேசியாவில் அவர் ஆற்றிய இலக்கிய உரைகளில் இதுவே மிகச் சிறந்த உரை என்றே பலரும் சிலாகித்துப் பேசினர். எனக்கும அதில் உடன்பாடே. கல்லூரிகளில் தனக்குப் பேச உவப்பில்லை என்ற சொன்னவரின் பேச்சா இந்த அளவுக்கா மனதைக் கவரும்படி பேச முடிந்தது என்று வியக்கவைத்தது என்னை.
கடலில் ஊர்ந்து இக்கறைக்கும் அக்கறைக்கும் பயணைக்கும் பயணம்ப் படகு


மறுநாள் இன்னொரு கல்லூரியில் அவர் பேசவேண்டியிருந்ததை ரத்து செய்தது எவ்வளவு பெரிய பிழை என்று உணரவைத்த பேச்சு அது.

சயனத்தில் புத்தர்சிலை



கல்லூரியின் நிகழ்ச்சி ரத்தானதால் பினாங்கு சுற்றுலா தளத்துக்கு அழைத்துப் போக்லாம் என்று முடிவெடுத்தோம். பினாங்கின் அசலான அடையாளங்களான புத்தர் கோயில்கள், பாலம்( இப்போது பினாங்கில் இரண்டு பாலங்கள்) கடலைப் குறுக்காகப் பிளந்து  பிரம்மாண்டாமாக நிற்கும்)
பினாங்கை நிறுவிய கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் பிரான்ஸிஸ் லைட் சிலை, துறைமுகம் என சில இடங்களைச் சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் ஆஸ்ரம கூட்டுக்கு பற்ந்தௌ
வந்து அடைக்களமாயினர்.
கைகட்டி கால்நீட்டி கிருஷ்ணன்


கிருஷ்ணனுக்கு அன்றைய பயணம் மிகுந்த திருப்தியை அளித்திருக்கக் கூடும். எங்காவது போகணும் என்ற சதாசொல்லிக்கொண்டிருந்தவருக்கு அநதப் பயணம் உவப்பளித்திருக்கக் கூடும்.

பினாங்குத் தீவை அடைய கடலைப் பிளந்து நிற்கும் இரண்டாவது நீண்ட பாலம்




 

Comments

Popular posts from this blog

நூல் விமர்சனம்: கோ.புண்ணியவானின் சமீபத்திய சிறுகதை நூலான 'எதிர்வினைகள்'

  அழியாமல் ஆடிக்கொண்டிருக்கும்  தடித்த வடுக்கள்

     பல தருணங்களில்  மனம் எதற்கெதற்கோ கடந்து தவியாய்த் தவிக்கும். கோ. புண்ணியவானின் மனமும் அப்படித் தவித்துதான் பல எதிர்வலைகளை எழுப்பியுள்ளது. சமுதாயத்தில் புரையோடியிருக்கும் புண்களைத்தான் எல்லா படைப்பாளனும் நமக்குக் காட்டிக்கொண்டிருப்பார்கள். இதைத்தான் இவரும் செய்திருக்கிறார். இருப்பினும் தன் எளிய நடையில் தன்னைப் பாதித்தப் பதிவுகளை மிக நேர்த்தியாக எதிர்வினைகளாக்கியிருப்பதுவே அவருக்குள்ள தனித்துவமாகும். இத்தொகுப்பின் தலைப்பும் எதிர்வினைகள் என்றிடப்பட்டிருப்பதுவும் சிறப்பு அம்சமும்கூட.
சாமிக்கண்ணு தூக்குபோட்டுக்கொள்வதும் அதனால் அவனுடைய மனைவி சாரதா அடையும் விடுதலையும்தான் கதையின் போக்கு. அவன் கொடுத்த ஆறாத் துயரங்களைக் கதையோட்டத்தினூடே அடுக்கிக்கொண்டே போகிறார். புறவாழ் மக்களின் எண்ணப் பகிர்வுகளும் புலம்பல்களும் சாவு வீட்டில் சிதறிக் கிடக்கின்றன. இதேப் போன்றுதான் ஆறுமுகம், ‘இறந்தவன் பற்றிய வாக்குமூலமும்’ கதையில் தூக்குமாட்டிக்கொள்கிறான். இருவர் பிழைப்பும் நாறிப்போனதுதான் என்று கதை சொல்கிறது. குடிக்காரக் கணவர்கள் குடும்பத்தில் மனைவியிடத்தில் …

மலேசிய புதுக்கவிதையின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும், இன்றைய நிலையும்

கோ.புண்ணியவான்.



அதன் பிறகு இந்தப் புதிய வடிவத்துக்குப் பெரிதாய் வாசல் திறந்து வரவேற்பு நல்கியது புதிதாய்ச் சிறகு தரித்து நாடு முழுதும் பாட வந்த வானம்பாடி என்ற வார இதழ்.தமிழ் மலரில் ஒரு செய்தி ஆசிரியராகச்சேர்ந்த ஆதி.குமணன் என்ற இளம் பத்திரிகையாளர் பின்னாளில் வானம்பாடி வார இதழைத்தொடங்கி புதுக்கவிதையை வளர்த்தெடுப்பதில் பிரத்தியேகக் கவனத்தைச்செலுத்தினார் என்பதைச்சரித்திரம் பொன்னெழுத்துக்களால் பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறது. இதில் மிக முக்கியமான செய்தி என்னவெனில் தமிழ் மலரில் பணியாற்றும்போதே புதுக்கவிதைக்குப் பதியம் போட்ட ஆதிகுமணன் பிற பத்திரிகைகள் கொடுக்கத்தயங்கிய அங்கீகாரத்தைத் தன் புதுப்பத்திரிகையான வானம்பாடியில் சிவப்புக்கம்பல வரவேற்பை நல்கினார்.அதன் பின்னர் வானம்பாடி புதுக்கவிதைக்கான இயக்கமாகவே மாறி அதனைத்தீவிரமாக வளர்த்தெடுக்க முயன்றது.புதுக்கவிதை வடிவம் பழைய மரபைக் கட்டுடைத்துத்தந்த சுதந்திரத்தைச் சாதகமாகப்பார்த்த பலர் இத்துறையில் தங்கள் எண்ணங்களை எழுத்துக்களாக வடித்தனர். சீ.முத்துசாமி, கோ.முனியாண்டி, கு.கிருஷ்ணன், துரை.முனியாண்டி, பிரசன்னா, இளந்தமிழன், வே.ராஜேஸ்வரி, அருள்தாசன் போன்றோ…

எம்ஜியார் -சிறுகதை

எம்ஜியார்
திரையை விலக்கி எட்டிப்பார்த்தார் எம்ஜியார். பாதி மண்டபம் நிறைந்து விட்டிருந்தது. எம்ஜியாருக்கு இப்போதே கைதட்டும் ஓசையும் ஆரவாரமும்செவிமடல்களைச் சிலிர்க்கச்செய்தது. முன் வரிசை நாற்காலிகள் இன்னும் காலியாகவே கிடந்தன. சிறப்பு விருந்தினருக்கானது. மண்டபத்தை நாற்காலிகளை நிறைத்துக் கொண்டிருந்த ரசிகர்கள் உண்டாக்கும் உற்சாகத்துக்கு முரணான சுபாவம் கொண்டது இந்த முன் வரிசை நாற்காலிகள். இன்னும் சற்று நேரத்தில் நிகழ்ச்சி துவங்கிவிடலாம். அல்லது நாற்காலிகள் நிறைய காத்திருந்து தாமதித்தும் தொடங்கலாம். சிரம்பான் போவதற்கும் டிக்கட் எடுத்தாயிற்று.நள்ளிரவு 12.00க்குத் திரும்ப பேருந்து டிக்கட் வாங்கியாயிற்று . பத்து நிமிடங்ளுக்கு முன்னாலேயே பேருந்து நிலையத்துக்கு வந்துவிட வேண்டும் .அது டிக்கெட்டின் கட்டளை. காலை ஆறு மணிக்குத்தான் திரும்பப் போய்ச் சிரம்பான் சேரும். தன் பையிலிருந்த நெளிந்து நெகிழ்ந்து நெளிந்த்து, மடிப்புக்கு அடங்கமாட்டேன் என்று வில்லத்தனம் செய்யும்சிகப்புச் சட்டை. சமீப காலமாய் இனிப்பு நீர் தொல்லையால் இளைத்துப் போன மார்பகத்துக்கும், கை முஷ்டிக்கும் இறுக்கம் தருவதில்லைதான். ஆனால் சட்டைக் …